Kennis is subjectief.
Alles wat je leert/kent interpreteer je anders dan andere. Kennis ontstaat door interactie met anderen. Het is persoonsgebonden.
Iedereen heeft een eigen denkbeeld van de werkelijkheid. Hierdoor bouwen we allemaal onze eigen kennis basis op. Iedereen ordent, selecteert en waarderen het anders, zo bouwt iedereen de kennisbasis anders op.
Het je eigen beeld vormen, zelf ontwikkelen enz. hoort bij het sociaal constructivisme.
Er is altijd sprake van een actief leerproces.
vb. Voorbeelden geven, vragen stellen, discussiëren enz.
Leren moet altijd betekenisvol zijn. Het moet voor jou van betekenis zijn en moet je kunnen koppelen aan je leefwereld.
Er ontstaat een proces:
Assimilatie (Onwetend, je past je eigen wereld aan) > Accommodatie (het proces is al verder)
Leren is cumulatief.
Leren moet aansluiten bij de reeds gegeven kennis “Voorkennis”. Hierdoor wordt leren actief en betekenisvol.
Leren is zelf regulerend.
Je stuurt je eigen leerproces aan. “Zelf vragen stellen, zelf verantwoordelijk” Zelf kennis verwerven, kennis op eigen manier verwerven, zelf plannen.
Dit zorgt voor interne motivatie.
Zelf kennis is een belangrijk begrip bij sociaal constructivisme.
Leren is altijd gesitueerd en afhankelijk van de sociaal culturele en historische context.
Construct: bouwen
> Je bouwt dus nieuwe schema’s op met de kennis die je binnen krijgt.
Authentieke leeromgevingen.
Een leeromgeving waar de context relatie vertoond met het beroepenveld (MBO-HBO).
De situatie waarin je leert wordt ook je werkomgeving. Bv. Stage, projecten.
In deze omgeving wordt er samengewerkt in heterogene groepen. Je kan dan van elkaar en interactief met elkaar leren.
Je verwerkt je informatie en pas je deze toe (DOEN!). Het doen is het belangrijkste.
Het leerproces is altijd zelfgestuurd en actief.
Instructie strategie
Behaviorisme > Direct instructiemodel
Cognitivisme > Onderwijs leergesprek
Sociaal constructivisme > Authentieke leeromgeving
Van leertheorie naar instructie strategie.
Voor mij het belangrijkste van het sociaal constructivisme is het zelf regulerend leren. Leren hoor je voor jezelf te doen. Het is iets persoonlijks en je wilt het belangrijk maken voor jezelf. Dit doe je ook als je een vervolg opleiding kiest. Ik hoop dat leerlingen de keuzes maken die voor hun zelf zijn. Een opleiding kiezen waar ze zelf gelukkig mee worden. Helaas is dit niet altijd het geval.
Doordat ik zelf van een MBO kom zie ik ook goed dat het doen het belangrijkste is. Je leert pas als je het doet, je ervaart het meer en leert je van omgeving.
Het is belangrijk om te zien hoe het in een werkomgeving aan toe gaat en wat iemand te wachten staat. Door het te doen is je interne motivatie ook sneller actief. Je bent geheel voor jezelf aan het werk. Je maakt als het ware een eigen plan. “Leren moet altijd betekenisvol zijn.” Deze zin is belangrijk voor leerlingen om te weten. Je kan het zo ook koppelen aan je leefwereld.
Dit leren maakt je uniek als persoon. Je bent je eigen en dat is positief. Je ontwikkeld je geheel op de manier die voor jou het beste werkt en laat zo je eigen kunnen goed zien.
Op een MBO heb ik ervaren dat je snel kan zien hoe het er op het werkveld aan toe gaat. Ik startte in het tweede leerjaar al met opdrachten van klanten en voerde die uit met een deadline. Zo ervaarde ik al vroeg hoe het werken als grafisch vormgever er aan toe zou gaan. Het liet me zien waarom ik deze opleiding gekozen had en hoe ik mijzelf als persoon kon ontwikkelen om sterker te staan achter mijn werk. Op stage ervaar je dit nog meer. Je leert hierbij van schoolgenoten en van je stage begeleiders. Wat je wilt leren leer je.
