#miles heller

[lrxcna]

Er hatte genung Geld gespart, um hinzugehen, wo er will, und mehr als gedeckt ist sein Bedarf an der Sonne Floridas - die, wie er nach vielen Beobachtungen inzwischen glaubt, der Seele mehr schadet als Gutes tut. Für ihn ist es eine machiavellistische Sonne, eine heuchlerische Sonne, und das von ihr erzeugte Licht beleuchtet die Dinge nicht, sondern verdunkelt sie - es blendet mit seinem unaufhörlichen, allzu grellen Glanz, schlägt mit dampfenden Kissen aus feuchter Luft auf einen ein, bringt einen mit seinen Fata Morgans und wabernden Wogen aus Nichts aus dem Gleichgewicht. Nur Glitzern und Gleißen, bietet es keine Substanz, keine Ruhe, keine Atempause. Und doch sah er unter dieser Sonne das Mädchen zum ersten Mal, und da er sich nicht dazu überreden kann, es aufzugeben, lebt er weiter mit der Sonne und versucht seinen Frieden mit ihr zu machen.

Paul Auster, Sunset Park

[digirainebow]

im watchign so many trash movies just because miles teller is in them...save me..,,

[thecinemashow-blog]

L'ottimismo di Flickr.

Tutto sembra così complicato e difficile, finché una domenica mattina decidi di accede al tuo album di foto e Flickr ti chiede: "ehi, cosa c'è che non va?"

Beh, sig. Flickr, ci sarebbero molte cose da dire. Eravamo sull'orlo di un baratro economico e adesso ci siamo dentro in caduta libera; l'unico nostra paracadute potrebbe essere una politica economica assennata e lungimirante.

Rido di me.

Politica assennata e lungimirante... da chi? Dal governo Berlusconi? Dallo stesso governo che 48 ore prime di varare una monovra economica d'emergenza (dettata da Germania e Francia) da 45 miliardi di Euro, diceva che tutto andava bene, che eravamo usciti dalla crisi meglio degli altri paesi europei e che si poteva andare in ferie?

Abbiamo eminenti (o immanenti?) vescovi che demonizzano l'evasione fiscale essendo loro stessi i più grandi evasori italiani (grazie Silvio - prego vedere abolizione ICI sulle proprietà della Chiesa). Ipocrisia allo stato puro. Se chi ci dice che "la salvezza del genere umano si trova nella fede in Cristo" è uno dei più grandi ipocriti della storia, io non mi sento tranquillo.

Insomma sig. Flickr, secondo me "c'è qualcosa che non va" e non è solamente il fatto che ho dimenticato la password.

[moytunwrites]

Sunset Park

...

-Willa. Onun Ingiltere'de oldugunu nereden cikariyorsun?

-Ingiltere'de oldugunu biliyorum. Birileri soyledi, birakim haber kaynaklarim var.

-Ben de bize sirt cevirdin saniyordum. Bunca zamandir arayip sormadin, simdi de neler yaptigimizdan haberin oldugunu soyluyorsun.

-Uc asagi bes yukari oyle.

-Eger bizi hala dusunuyorsan ne diye cekip gittin?

-Bu, buyuk soru, oyle degil mi? (Durur. Sarabindan bir yudum daha alir.) Bensiz daha rahat edeceginizi dusundum - hepinizin.

-Ya da sen bizsiz daha rahat edecektin.

-Belki.

-Oyleyse simdi neden geri dondun?

-Cunku kosullar New York'a gelmemi gerektirdi, gelince de oyunun bittigini anladim. Artik yetti.

-Peki neden o kadar uzun surdu? Sen ortadan kaybolunca ben birkac hafta, bilemedin birkac ay surer sandim. Bilirsin, hani akli karismis delikanli yeni dunyalar kesfetmeye cikar, vahsi topraklarda kendi seytanlariyla, cinleriyle savasir, sonra daha iyi bir insan olarak geri doner. Ama tam yedi yil Miles, yasaminin dortte biri. Nasil cilginca bir sey oldugunu goruyorsun, degil mi?

-Ben de daha iyi bir insan olmak istedim. Butun istegim oydu. Daha iyi, daha guclu olmak - bunlar cok degerli nitelikler ama ayni zamanda belirsiz. Daha iyi biri oldugunu nasil anlarsin? Bu, dort yil universiteye gidip butun dersleri verdigini kanitlamak icin eline bir diploma tutusturmalarina benzemiyor. Ilerlemeni, gelismeni olcmenin bir yolu yok. O yuzden daha iyi olup olmadigimi bilemeden, daha guclu olup olmadigimi bilemeden oylece devam ettim, bir sure sonra da amaci dusunmeyi birakip gosterdigim cabaya yogunlastim. (Durur. Saraptan bir yudum daha alir.) Bu soylediklerim senin icin bir anlam ifade ediyor mu? Ben caba gostermeye tutuldum, bagimlisi oldum. Ne yaptigimi bilmez oldum. Caba gostermeye devam ettim ama bunu neden yaptigimi artik bilmiyordum.

(...)

-... , cunku artik o kisi olmayi istemiyordum ve iyilesmemin de cok uzun zaman alacagini biliyordum.

-Artik iyilestin mi?

-(Guler.) Pek sanmiyorum. (Durur.) Ama o zaman ki kadar da kotu degilim. Pek cok sey degisti...

(Auster, P: "Sunset Park", sayfa 235-236. Can Yayinlari, 2011)