Muisstil
Wolken dreven over terwijl hij door de vieze ruit over het groene landschap keek. Her en der kon hij stukjes blauwe hemel zien dat weerspiegelde in de plassen en sloten. De zon liet de wolken aan de horizon witheet gloeien en gaf het landschap een warme rustgevende gloed ondanks het koude seizoen. Even was hij afgezonderd van de rest van de wereld, even alsof de wereld om hem heen niets kon schelen. Even was het muisstil in zijn normaal zo drukke gedachten. De muziek in zijn oordopjes stierf weg en hij werd in een flits teruggetrokken naar de realiteit om vervolgens uit de drukke trein te stappen.
Origineel: yansiegers (maandag 19 januari 2015)











