#woord

[autumn-leaves-winter-breeze]

Source

[leefschreef]

[ochtendstorm]

Ik trek aan mijn pijn. Al dagen probeer ik het vast te grijpen in het midden van mijn buik en te trekken, te blijven trekken. Ik heb alles geprobeerd, langs elke kant geduwd, getrokken en proberen op te heffen. Mijn pijn is nog geen centimeter verplaatst. Hij is enkel rauwer geworden, alsof ik in de plaats van de pijn de beschermlaag heb weggetrokken. Ik denk niet dat pijn ooit gedwongen weggaat, niet zonder dat hij er eerst mag zijn. 

Nu trek ik niet meer - voor even - nu voel ik. Er zijn geen woorden voor hoe het voelt; ik heb woorden genoeg voor het vechten en voor het trekken, maar niet voor het voelen. Er is geen beter woord voor pijn dan “pijn”. Ik kan er geen eindeloos betekenis aangeven. Het is gewoon.

[petitjeanofficial]

(...) een mooi woord dat alles omvat is 'authenticiteit'. Maar wanneer ben je authentiek? Ik denk zelf dat we allemaal authentiek zijn, maar dat we al vroeg door een soort worstmachine worden gehaald en ons aanpassen aan de smaak van de grote gemene deler. We denken dat iets 'mooi' of 'populair' of 'cool' is, dat er een 'goed' en een 'fout' bestaan. Ook in de muziek gebeurt dit soms en worden stromingen tegen elkaar uitgespeeld, alsof de ene beter zou zijn dan de ander. Ik heb er zelf ook wel aan meegedaan, maar het klopt niet. Jacques Brel heeft een eigen stem, Spinvis ook. Frans Bauer ook, of je ervan houdt of niet. Het gaat om de taal van je hart. De teksten moeten passen bij de stem die ze zingt: dan klopt het.

Stef Bos

[droomloze]

toen het drie uur snachts was, iedereen sliep en ik opeens alles vertelde. alles wat in me zat, alles wat ik had. hoe jij mijn handen vastpakte aan de eettafel, die de groot voor ons was. je ogen rood van tranen, hoe je met me mee hebt gehuild en hoe we elkaar even begrepen. dat ik je pas los liet toen het ochtend was, de nacht voorbij. zoals we elkaar nooit aankijken in het heldere zonlicht, maar niet los kunnen laten in het donker

ik denk dat je de enige bent (tot nu toe)

[dromerigblauw]

'Maar misschien bestaat iemand uiteindelijk uit een heleboel mensen,' zeg ik. 'Misschien voegen we die nieuwe mensen de hele tijd samen.' Halen we ze binnen als we keuzes maken, goede en slechte, als we het verpesten, opstaan, ons verstand verliezen, bij elkaar rapen, verliefd worden, als we rouwen, groeien, ons terugtrekken uit het leven, er midden in duiken, als we dingen maken en als we dingen breken.

Jandy Nelson - Ik geef je de zon

[blauwemuren]

doe de deur dicht. trap tegen het bed, breek een teen. gooi glas kapot.  druk een kussen tegen je gezicht, schreeuw de longen uit je lijf.

alles mag. 

[andazzi]

NOAN | a f a s i a