"zirvesine göz koyduğum dağlara bak koşup takıldığım çitlere bak" (hayatımın özeti)

seen from Italy
seen from United States
seen from Brazil
seen from Malaysia

seen from Italy

seen from Australia
seen from United Kingdom
seen from Russia
seen from China

seen from Spain

seen from United States

seen from Spain
seen from Japan

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Netherlands

seen from Italy
seen from India

seen from United States
seen from United States
"zirvesine göz koyduğum dağlara bak koşup takıldığım çitlere bak" (hayatımın özeti)
"Gelip geçer mesafeler
Uzak yakın ne farkeder?
Kalbim seninle atar
Sensiz derbeder..."
bir sabah uyandım yoktun arandım yoktun hala bulamıyorum…
Şimdi ağlamak geldiysee içimdenn.. Ne farkedeer?
Ah, sonunda... Uzun zamandır seninle konuşmak istiyordum. Biliyorum, sana yazmıyorum bunları, sen okumayacaksın. Ama ben yine de yazacağım. Seni özlediğimi bilmeni isterim, hem de çok. Sensiz geçen günlere alışmak biraz beni zorladı ama artık sensizliğe alışkınım. İlk günler bayağı zordu.. Doğrusu bi ara öldüm sandım. Ama zamanla alıştım, sabah uyandığımda hâlâ sen "günaydın" yazmış mısın diye bakmaktan kendimi alı koyamıyorum ama... Neyse işte, alıştım sonucunda. Fotoğraflarını silmeye kıyamıyorum, ve bakmaya da. Ama hâlâ dururlar orada. Seni özlediğim zaman saatlerce izlerim o fotoğrafları. Saçlarının kokusunu içime çekmiş, o güzel kırmızı yanaklarından öpmüş kadar olurum. Başkasına baktığım zaman, sana ihanet ettiğimi sanıyorum. Gözlerim sadece seni arıyor, o çok sevdiğin gözlerim. Yıl 2021 temmuz 17, o tarihe kadar gözlerimi güzel bulmazdım, düz kahverengi işte der geçerdim. Ama sen bana o gün "gözlerin çok güzel.." demiştin. O günden beri gözlerim benim en sevdiğim yerim. Ama bi yandan da en çok zarar gören yerim. Şiş ve kızarık olmadan geçirdiğim zamanlar az. Ama olsun miniğim, senin için ağlamak bile çok güzel. Senin dışında hiçbir şey için ağlamadım ben. Neye üzüldüysem senin için ağladım. Aslında ağlayabileceğim bir şey olduğunda mutlu oluyorum. Çünkü bilirsin ya.. evde ağlamak pek kolay olmuyor. Öyle işte miniğim, tekrar ve tekrar söylemem gerek gibi hissediyorum, seni çok seviyorum bal:)
Öfke içinde yanıyorsun...
Ey ruhumu besleyecek olan her neredeysen çık gel artık çünkü sensizlik yavaş yavaş öldürüyor...