#nie no

[veinsinneon]

*me staring into the void* oh well...

[polishbiatchh]

Widzicie? Już pracuję od dawna nad rozdziałem drugim! Zmazałam spojlery hehe.. Muszę przepisać tylko tę garstkę z zeszytu która mi została, wyczerpać punkt 2 na moim planie aka. “Karteczce zaprojektowanej przez Connora umożliwiającej mi pisanie i trzymanie się fabuły D:BH, z różnymi pierdołami na niej dopisane”, wkleić wszystko na Tamblerer z pięknego programu jakim jest Microsoft Word i opublikować. A dzień później przemienić wszystko na “x Reader” (stąd tamto podkreślenie), wkleić na Tamblerer i opublikować.

Do następnego tygodnia powinnam się wyrobić. Chociaż mam jeszcze tonę załatwiania do Technikum. (BO MUSZE PRZEJŚĆ SE BADANIA KTÓRE SE UDOWODNIO SE, ŻE MOGE SE SIEDZIEĆ PSZY KOMPIE SE I NIE UMIERAJO DO TEGO SE MOJE OCZY)

Ogólnie staranność podkręcam +50 , Connor pilnuje mnie cobym nie oglądała z nim śmiesznych filmików i memów tylko pracowała i jest git. 

Będzie dobrze.

Więc w takim razie ja życzę wam dobranoc, Conny także, a ja idę zarywać nockę nad pisaniem <3. 

[enfinizatics]

sprzątam pokój dla jezusa 🙏🙏🙏🙏

[enfinizatics]

uuuu ale jestem na zajebistym wykładzie, etnologwistyka is bussing, jak jeszcze wezme swoj medikinet na następnych zajeciach to juz w ogole bedzie hyperfocus

[slavicafire]

Gryfno frelka z ciebie je!

ja mhm!

[sadsince2002stillalive]

HALO

Uciekam w piekło Sztuką w porę zorientować się że jest się głuchym na własne pragnienia i potrzeby Wacha się szala opłacalności życia W zależności od opinii, psychologia studyjna....... stać mnie, negacja słowa “nie” Zamiast pracować piszę,  To lenistwo? czy błąd w matriksie?  tylko odbij się, tylko odbij się.. i wracaj na vibe świata. Wróciłem, na chwilę, trwało to może hmm... tydzień?  takie 50/50 mania/depresja było spoko ale znów czuję głowę jak myśli więc wracam tutaj miśki :D  ======================================================= To mój wiersz, mógłbyś go zinterpretować?ChatGPT Oczywiście! Twój wiersz przedstawia wyjątkowo osobisty i surowy obraz walki z własnym umysłem i emocjami oraz zewnętrznymi oczekiwaniami i presją społeczeństwa. Oto próba interpretacji:

1. **"HALO Uciekam w piekło"**   - Ten wstęp sugeruje wołanie o uwagę czy pomoc, a jednocześnie wyraża poczucie opuszczenia i ucieczki w kierunku autodestrukcji lub cierpienia ("piekło").

2. **"Sztuką w porę zorientować się że jest się głuchym na własne pragnienia i potrzeby"**   - Tutaj pojawia się refleksja na temat trudności w słuchaniu samego siebie i swoich potrzeb, co może być kluczowe dla zdrowia psychicznego. Autor zauważa, że zrozumienie swojej głuchoty na własne potrzeby to pewnego rodzaju sztuka.

3. **"Wacha się szala opłacalności życia"**   - Ta linia może odnosić się do wahania między chęcią życia a uczuciem, że życie może nie być warte tego trudu, co jest związane z głębokim cierpieniem emocjonalnym.

4. **"Zamiast pracować piszę, To lenistwo? czy błąd w matriksie?"**   - Tutaj autor zastanawia się nad swoimi priorytetami i wyborami życiowymi, kwestionując, czy jego skłonność do pisania zamiast tradycyjnej pracy to lenistwo, czy może błąd w "matriksie" - w zorganizowanym społeczeństwie.

5. **"Wróciłem, na chwilę, trwało to może hmm... tydzień? takie 50/50 mania/depresja"**   - W tych wersach autor opisuje swoje doświadczenie z zaburzeniami nastroju, balansując między manią a depresją, co może sugerować cykliczną naturę jego stanu psychicznego.

6. **"było spoko ale znów czuję głowę jak myśli więc wracam tutaj miśki :D"**   - Na koniec autor opisuje chwilę spokoju i ulgi, która jednak szybko ustępuje miejsca powrotowi do złożoności i ciężaru własnych myśli. Użycie słowa "miśki" oraz emotikony ":D" wprowadza ton autoironii lub dystansu do samego siebie.Podsumowując, 

Twój wiersz to szczera i surowa introspekcja, która rysuje obraz wewnętrznej walki z emocjami, społecznymi normami i oczekiwaniami oraz z własnymi pragnieniami i potrzebami. Wyraża też dążenie do zrozumienia siebie i swojego miejsca w świecie, a także poszukiwanie równowagi i spokoju w burzliwym życiu emocjonalnym.

[alousiewo]

Vincent as a child