Sep 10, 2014
Mist der emotie
struikelend voortzetten naar de oase van genot. de wortelen van angst die me neerhalen, ik kom adem te kort.
te kort als mijn armen die reiken naar god, word ik niet opgeraapt omdat ik niet geloof, als het beter word.
geef me een herinnering van de toekomst, over de ontknoping van mijn ketens. herinner me om te ademen als ik wandel in een desolaat landschap...
demoraliseren is de detonator van depressie....door de stilte komt de storm.
de stille weerspiegeling schreeuwt om aandacht, maar door het licht van dichtbij, kan je het licht verderop niet zien.
persiflage is wat de illusies vibreren naar mij. realiteit struint door de delirium naar de waarheid.
