#p.154

[commetombeunarbre]

Ik dacht eraan dat jouw lichaam er misschien niet meer zou zijn geweest als het een beetje anders was gelopen. Ik raakte je schouders aan. Ze bestonden, warm en zacht. Ik kon je bestaan voelen met mijn handen. Maar niemand weet hoe lang deze dingen blijven voortbestaan.

[commetombeunarbre]

Ils croiront crever de petitesse, d'exiguïté.

[commetombeunarbre]

In de heerschende omstandigheden lijken die dingen overblijfselen uit het Oude Testament - men moet er om glimlachen.

[commetombeunarbre]

Om te helpen, moest hij erbuiten blijven. Er buiten blijven en toch dichtbij zijn, dat was een vraagstuk.

[commetombeunarbre]

You must understand that it's all an illusion, my dear.

[commetombeunarbre]

Er heerste veel ziekte in de straat en de dood haalde iedereen weg die oud en zwak en heel jong was.

[commetombeunarbre]

Het enige wat overbleef was het besef van haar eigen schoonheid en het gelukkige toeval wil dat ze net voor een spiegel zat. 'Ik ben heel mooi,' dacht ze.

[commetombeunarbre]

Are we not always hoping? And though we fail every time, surely we do not fail so completely as we should have failed if we were not in the beginning, prepared to attack the whole. One must renounce, when the book is finished, but not before it is begun.