#p.9

[commetombeunarbre]

As you listen, the particles of sound decide to be heard. Listening affects what is sounding.

As you listen, the environment is enlivened.

This is the listening effect.

[commetombeunarbre]

One can't help feeling rather a brute to go on living.

[commetombeunarbre]

Het lichaam - onherkenbaar - keert zich al tegen zichzelf.

[commetombeunarbre]

Misschien waren het vliegen.

Blauwe, gonzende vleugels en haarfijne

Poten, en daarin ergens ogen,

En ogen in die ogen.

Een afgrond van ogen

[commetombeunarbre]

, warrelende woorden in je kielzog.

[commetombeunarbre]

: als je in een vliegtuig zit bestaat er geen horizon.

[commetombeunarbre]

and I suffocate because I am word and also its echo.

[commetombeunarbre]

Wat is eenzaamheid toch prettig! Stel je voor: in de grote stad Berlijn met zijn tweeënhalf miljoen inwoners geen enkele vriend. Bij die gedachte voel ik mij op dit moment zo prettig dat een glimlach behaaglijk om mijn lippen speelt. Ik weet niet of van het slechte soort ben dat al te gemakkelijk de sfeer van de omgeving in zich opzuigt, maar ik kan mij geen dag in het mensengewoel begeven zonder minstens een trede onder mijn eigenlijk geestelijke niveau te gaan staan. En dat het eigenlijk niet eens te maken met de mensen met wie ik omga, het is de omgang zelf, het contact met de buitenwereld, die als het ware de kanten en scherpe lijnen van mijn ik afschuurt en uitwist - al is dat natuurlijk maar tijdelijk. Eén dag eenzaamheid is genoeg om mezelf te hervinden, maar ik krijg daarbij altijd het bittere en rouwige gevoel dat ik een stukje van mezelf verloren heb, alsof ik mezelf heb verlaagd. Op zulke momenten heb telkens de behoefte om me met planken volledig van de buitenwereld af te sluiten.