Interne Partijontwikkeling
Gezamenlijkheid en bestendigheid. Dat is de opdracht voor GroenLinks de komende jaren. Mocht ik gekozen worden als 'Secretaris Interne Partijontwikkeling', dan is dat voor een termijn van 4 jaar. Dat is mooi, want er is genoeg te doen.
Op grond van mijn ervaring binnen GroenLinks, het rapport Van Dijk en de talloze gesprekken die ik de afgelopen jaren met GroenLinksers uit het hele land heb gehad, zie ik twee grote thema's binnen de portefeuille interne partijontwikkeling: ledendemocratie en vrijwilligersbeleid. Voor alle portefeuilles geldt daarnaast dat we binnen de context van een toenemende mediadynamiek opereren.
De Vereniging is 'here to stay'. Nel van Dijk schrijft terecht op dat we moeten ophouden met de vruchteloze discussie over leden- óf kiezerspartij. Helemaal mee eens. We zijn een politieke vereniging die onder andere tot doel heeft bij elke verkiezing zoveel mogelijk kiezers achter onze idealen te krijgen. Heel veel ingewikkelder is het niet.
Ik ondersteun elke wens tot 'open debatpartij', of 'GroenLinkse beweging', zolang de basis en het uitgangspunt maar de vereniging is. En dus de leden. Die hebben wat mij betreft altijd een streepje voor. Natuurlijk omdat er zonder leden helemaal geen vereniging is, maar vooral omdat je door lid te worden aangeeft langdurig bij te willen dragen aan GroenLinks. In financiële zin, maar ook op andere manieren.
De leden vórmen de vereniging,en krijgen wat mij betreft dus ook veel meer te zeggen bij belangrijke beslissingen ván de vereniging. Dat is in lijn met wat Van Dijk zegt, maar eigenlijk ook onontkoombaar. Op de langere termijn zal het steeds minder te verdedigen zijn dat een beperkte selectie van leden - b.v. een congres - het énige beslissingsbevoegde orgaan is.
Dus moeten we gaan werken met referenda: zowel raadplegend als besluitvormend. Alle leden moeten zo veel mogelijk en zo vaak mogelijk in de gelegenheid worden gesteld mee te praten en te beslissen. Daar hebben ze recht op. Begrijp me goed: ik wil absoluut niet alle besluitvorming vervangen door referenda. Partijraad en congres blijven hard nodig. om elkaar te ontmoeten, maar ook om te discussiëren verantwoording aan af te leggen en besluiten te nemen.
Tweede punt voor de komende jaren is vrijwilligersbeleid. De noodzaak daarvan is alleen maar groter geworden. We hebben niet alleen leden nodig, maar ook actieve leden. Ik wil niet te veel uitwijden over de 'moderne vrijwilliger', omdat ik denk dat de meeste GroenLinksers dat vaak zelf al zijn.
Vrijwilligers willen steeds vaker zélf de duur en intensiteit van hun inzet kunnen bepalen. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de landelijke werkgroepen. Op dit moment zijn dat er meer dan 25! Mensen die rond een concreet thema activiteiten organiseren, of input leveren voor verkiezingsprogramma's.
Vrijwilligers stellen ook eisen aan de rest van de organisatie. Zeker mensen die zich voor langere duur committeren zoals bijvoorbeeld afdelingsbestuurders. Ze verwachten een toegankelijke ledenadministratie die hen werk uit handen neemt, ondersteuning bij acties, een relevant cursusaanbod, enzovoort. Daarmee is in ieder geval duidelijk dat vrijwilligersbeleid een zaak wordt van het héle partijbestuur.
Waar vrijwilligers professioneel te werk gaan, moeten ze ook professioneel worden ondersteund. Dat was voor mij een belangrijke reden om het congres in 2012 voor te stellen de provinciale bestuursmedewerkers structureel in de organisatie op te nemen. Deze medewerkers ondersteunen de provinciale besturen in hun taken als communicatie, samenwerking tussen afdelingen bevorderen, conflictbemiddeling. Ik wil deze beweging voort zetten, en als het even kan fijnmaziger maken.
Tot slot de context: een dynamische (media)omgeving. Ook daar zegt Van Dijk behartenswaardige dingen over. Jarenlange, zorgvuldige partijopbouw kan met een verkeerde tweet of een onhandige uitspraak bij #DWDD verloren gaan. Lijkt het. Want ik geloof daar eigenlijk niet zo in. Als je met die dynamiek wilt omgaan helpt het in ieder geval niet om zelf ook heel veel te gaan bewegen. Hoe je dat wel moet doen is volgens mij niet zo moeilijk: gewoon jezelf zijn en weten waar je het voor doet.
GroenLinks staat voor duurzaamheid en solidariteit. Bestuurlijk vertaalt zich dat naar bestendigheid en gezamenlijkheid. Dat is waar het de afgelopen jaren mis is gegaan, en dat is waar we nu aan gaan bouwen. Dat betekent niet dat we het vanaf nu altijd met elkaar eens gaan zijn - dat zou ook een saaie boel worden. Maar in de toekomst worden standpunten door fracties en partijbestuur gezamenlijk voorbereid - bijvoorbeeld ondersteund door ledenraadplegingen.
Als leden zich gehoord voelen, actieve vrijwilligers zich ondersteund weten, experts en werkgroepen consequent om hun bijdrage wordt gevraagd en onze volksvertegenwoordigers en bestuurders dat vertalen in hun werkzaamheden staan we ijzersterk.
Er is nog veel meer te zeggen, maar dit is voor mij de kern. Bestendig en gezamenlijk, duurzaam en solidair. Daarom ben ik kandidaat voor Interne partijontwikkeling.
PS: vragen naar aanleiding van dit stuk? Stel ze hier: blog.davidrietveld.nl/ask, dan antwoord ik hier op mijn blog. Als je het een leuk stuk vond, dan zou ik het heel leuk vinden als je het deelt met anderen. Gebruik daarvoor de knop 'share' hier rechtsonder.
