Ju pli mi estas en preĝejo des malpli mi fidas
seen from Russia

seen from United States

seen from Hong Kong SAR China
seen from Denmark
seen from Brazil

seen from Brazil
seen from United States

seen from United States
seen from Poland
seen from United States

seen from Morocco

seen from United States

seen from United States
seen from Singapore

seen from China
seen from Morocco

seen from United States

seen from Kuwait

seen from United States
seen from United States
Ju pli mi estas en preĝejo des malpli mi fidas
Kion fari?
Mi ofte ne scias kion mi devas fari por esperantujo. La homoj estas tiel kreativa kaj havas multajn ideojn. Ili faras filmetojn, kreas rakontojn, estas tre populara interete ktp. Mi ec^ ne volas esti populara câr mi pensas ke g^i estas malbona por sia menso. Nuntempe c^iu volas esti populara por senti sin grava en la mondo. Estas kiel malsano kaj mi ne s^atas g^in. Mi preferas vidi kion mi povas fari plej bone kaj kion mi povas fari per g^i. Pro tio mi decidis instrui esperanton c^ar mi amas instrui lingvojn al aliaj homoj. Mi kreis kanalon sur telegramo kaj ankau faris grupon por rimarkojn au demandojn. Nun mi ankau faras ion por esperantujo. <3
Kial mi havas la senton, ke la mondo baldaŭ malboniĝos? La konduto de homoj ĉiam ŝanĝas kaj tio estas tre timiga. Kvazaŭ la homoj estas manipulataj...
Lastatempe mi konstatis kiel ĉiu homo estas spegulo por aliaj homoj. Oni povas rekte vidi sin mem en alia persono sed ankaŭ estas nerekte, ni vidas spegulaĵon de spegulaĵo kaj foje oni lernas pri si mem vidante ion tute malsaman en alia persono.
Mi ne komencis vere koni min mem ĝis mi ekkonis al homoj, kiujn mi nun nomas intimaj amikoj. Ni vidas nin mem en unu la alia kaj ni vidas la unikecon de ĉiuj samtempe. Mi vidas rekte kiel mi similas al miaj amikoj kaj povas kontrasti niajn diferencojn kaj lerni de tio. Vi povas vidi erojn de vi mem en viaj proksimuloj. Estas kiel mozaiko, kiu estas parte el spegulpecoj kaj parte el multkoloraj pecoj de diversaj materialoj. Ju pli profunde kaj intime mi konatiĝas al alia homo des pli bone kaj klare mi konatiĝas al mia memo.
Se ni iam renkontiĝas mi antaŭĝojas koni nin.
Mi bedaŭras, ke estas milito en eŭropo kaj estas bone, ke homoj helpas ilin. Mi simple ne komprenas kial homoj ne donas helpon al la proksimajn kiel najbaroj aŭ homoj loĝantaj surstrate. Ĉu ili ne estas same gravaj?
Estas amuze, ke rakonto direktita al plenkreska publiko, kiu preskaŭ havas la kliŝon fari duoblajn sencajn ŝercojn, povas kaŭzi al vi tiom da doloro, ke ... vi ne scias reagi, vi sentas vin malbone, vi ne scias, kio fari kun ĉi tiu sento, kiu sentigas vin malplena kvazaŭ ĉio finiĝis malbone kaj se ĝi finiĝis malbone, ĉar ĝi estas io, kion vi tre ŝatis. Mi supozas, ke mi ne estis preta por ĉi tio kaj mi sciis ĝin! Mi ne demandos, kial tio devas esti tiel kruela, ĉar ekzistas neniu kialo aŭ klarigo.
La interreto tute frustrigas min. Ĉiu volas esti fama aŭ speziala persono. Ne gravas ĉu oni estas fama ĉe jutubo, tiktoko, instagramo ktp! La reala vivo pli gravas! Oni ne devas esti konata ĉe ĉiu homo en la tuta mondo! Kio estas kun privateco? Ĉu ĝi ne plu estas grava en ĉi tiu mondo? Kial ĉiu estas tiel? Kial ĉiu faras tion? Ne gravas kio pensas aliulojn! Oni devas komenci ami sin mem! Oni ne devas esti kiel la aliaj!