Fai_Ryy
Show & Tell
art blog(derogatory)
titsay
🩵 avery cochrane 🩵
almost home
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
ellievsbear
Aqua Utopia｜海の底で記憶を紡ぐ
noise dept.
Mike Driver
Game of Thrones Daily
No title available
tannertan36
d e v o n
No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
❣ Chile in a Photography ❣
𓃗
Game Changer & Make Some Noise
seen from Türkiye
seen from France
seen from Malaysia
seen from Australia
seen from India
seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from Lebanon
seen from India
seen from Netherlands
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Bangladesh
seen from Australia
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Iraq
seen from United Kingdom
seen from Argentina
seen from Türkiye
@mahxiac0korako
Esperanta kulturo havas kvin festojn:
Esperanto tago julio 26
datreveno de la publikigo de lingvo
Zamenhofa tago Decembro 15
La naskiĝtago de Zamenhof
Funebro de Z Aprilo 14
La mortiĝtago de Zamenhof
Datreveno de Bolonjo Sur maro aŭgusto 5
Kiam la unua universala kongreso okazis
semajno de Internacia amikeco Lasta
plena semajno de februaro
Tempo por festi internaciajn amikojn
Misodo estis sola kaj izolita kvazaŭ sur insulo sen alia homo kvankvam li loĝis en urbo ĉirkaŭata de homoj sed io misis. Kiam li provis paroli tre ofte ili severe miskomprenis lin kaj ofendiĝis aŭ simple pensis lin stranga. Do post tempo midoso preskaŭ tute rezignis pri homaj rilatoj krom tiuj, kiuj estas necesaj kiel samlernejanoj, kaj la familianoj.
En tiu soleco Midoso iutage prenis spegulon kaj profunde rigardis en ĝi. Li observis ĉion kion li povis pri si mem, ne nur aspekte sed ankaŭ pri kiel li moviĝas kaj mienas sed ĉio estis sole. Iam li diris al si mem, "lernis ĉion, kion povas mi pri mi mem rigardante en tiu ĉi spegulo. La bela, la malbela, la nerimarkinda kaj la rimarkinda. Sed mi sentas kvazaŭ io granda mankas, ke estas tiom multe pli por lerni. Mi devas iri en la mondo kaj trovi aliajn ekster tiu ĉi urbaĉo kaj for de la domo de mia patraĉo kaj esploradi. Eble ie, ie en la mondo estas homoj, kiuj min komprenos kaj ne ofendiĝos kiam mi provas komuniki. Mi iros al la verda lando kie la homoj pli amikemas kaj fremduloj estas akceptataj. Kvankam mi naskiĝis ĉi tie mi sentis min kiel fremdulo tutvive kaj oni pritraktas min kvazaŭ eksterterano.
Planinte etan feston
Mi Iras al mian leterkeston
Por sendi sep invitilojn
Al miaj bonaj amikoj
Al Johano mi skribis
Alportu bonan vinon
Ni festos la tutan semajnfinon
Al Kejti mi skribis
Portu belan robon
Ni dancos preter noktomezon
Al Niko mi skribis
Ne venu sen kuko
Kaj oni taksos vin sanktulo
Al Fatima mi skribis
Alportu iom da ĉokolado
Kaj ni ĝuos iom da klaĉado
Al Petro mi skribis
Kunportu vian basgitaron
Por dancigi la amikaron
Al Maria mi skribis
Venu kun salato
Post multe da dancado venas ja iom da malsato
Al Emilja mi skribis
vi estas mia plej kara gasto
Festo sen vi sentas kiel fasto
Planinte etan feston
Mi iras al main leterkeston
Por sendi sep invitilojn
Al miaj bonaj amikoj
Lastatempe mi konstatis kiel ĉiu homo estas spegulo por aliaj homoj. Oni povas rekte vidi sin mem en alia persono sed ankaŭ estas nerekte, ni vidas spegulaĵon de spegulaĵo kaj foje oni lernas pri si mem vidante ion tute malsaman en alia persono.
Mi ne komencis vere koni min mem ĝis mi ekkonis al homoj, kiujn mi nun nomas intimaj amikoj. Ni vidas nin mem en unu la alia kaj ni vidas la unikecon de ĉiuj samtempe. Mi vidas rekte kiel mi similas al miaj amikoj kaj povas kontrasti niajn diferencojn kaj lerni de tio. Vi povas vidi erojn de vi mem en viaj proksimuloj. Estas kiel mozaiko, kiu estas parte el spegulpecoj kaj parte el multkoloraj pecoj de diversaj materialoj. Ju pli profunde kaj intime mi konatiĝas al alia homo des pli bone kaj klare mi konatiĝas al mia memo.
Se ni iam renkontiĝas mi antaŭĝojas koni nin.
I just found out that Australian children are occasionally treated to a snack called Fairy bread which consists of sprinkles on buttered white bread.
And sprinkles in Australia are referred to as "hundreds of thousands "
https://en.wikipedia.org/wiki/Fairy_bread
i love friendships that influence me to be kinder, smarter and healthier. i love when people have a positive impact on me.
jag älskar vänskaper som får mig att bli snällare, smartare och hälsosammare. jag älskar när folk har ett positivt inflytande på mig.
My 6th grade teacher hated me because I once told her she was wrong about something in the middle of a lesson. Another time I defended an answer I had gotten wrong on a math test, and she showed me the answer key, and I told her the answer key was wrong and explained why.
This is the same teacher who, when I told her the other girls in class were bullying me, she told me that maybe if I didn’t talk about Star Trek they wouldn’t bully me.
Ŝajnas nur granda kaj profunda revelacio al mi ke homoj estas multedraj estaĵoj , kies facoj montriĝas en diversaj situacioj ĉar mi ne rajtis montri nek esplori miajn edroj ĝis la pasintaj kelkaj jaroj. Estas kiel malkovri aŭ ekkreski novajn kaj utilajn aŭ almenaŭ amuzajn korpopartojn. Estus tre amuze ekhavi flugilojn aŭ brankojn.
Kaj mi sentas la plej da libereco kiam en Esperantujo. Miaj emocioj multoble pli fortas kaj estas konstanta feliĉo, kiun mi ne sciis ke eblas. Mi imagas ke tia konstanta feliĉo estas kiel "feliĉa" homo en ideala vivo sentas ĉiutage.
Mia feliĉejo Esperantujo.
For fans in Kenya, Nigeria, and Burundi, “uncringing” non-English fanfiction is an endeavor in decolonialism.
Our latest piece is live! The brilliant Soila Kenya writes about the dominance of English in fandom and especially fanfiction spaces, and why for her and the fellow fans she interviewed from Kenya, Nigeria, and Burundi, this is partly about the global dominance of English-language pop culture, but especially about the legacies of colonialism:
The deep psychological imprints of this language disparity remain. And therefore, when I encountered fanfiction, it didn’t even occur to me that there were fanfics written in any language but English, let alone Swahili or any of the 42 indigenous languages in Kenya.
Click through to read the whole piece or listen to a full audio version! And if you enjoy it, please consider becoming a (free) member or especially a paying subscriber—we want to commission more pieces from Soila and other smart writers and we need your help to pay them!
(As a reminder, we have a discount rate for anyone who wants it, no questions asked—if you're a student, educator, un/underemployed, have a lower income, or literally any other reason, just email [email protected] and we're happy to provide!)
This piece is SO good—absolutely worth your time to read or listen (I always love hearing the writers read their work, but since the focus of this piece is language, it was especially great hearing Soila read it). If you enjoy it, please share widely: I know what Soila writes here will resonate with so many people across fandom.
Just seconding the love for this piece! It really is SO tremendously worth your time.
Soila was one of my favorite WorldCon panelists last year and here she's written a really thoughtful but also extremely enjoyable treatise on what can sometimes be the "cringe" effect of reading—let alone writing!—fics in your native tongue.
I found this piece so engrossing, delightfully wry, provocative, and educational. It makes me so happy and proud to be a part of this era of Fansplaining.
And this causes children to be perceived as failures (either by themselves, their parents and/or society at large) when they are not successful according to the logic of capital. It's one of many ways capitalism has commodified our relationships.
Engels expressed the general idea of this in "The Origin of the Family, Private Property and the State"
Reblog if you're grateful for your internet friends
I’d love more internet friends 🫶🏼 Always feel free to reach out if you wanna be internet friends!!
Kinda sucks to me that dyscalculia and dyslexia are so often lumped together.
No, dyscalculia is not "dyslexia but with numbers". They're very different, with few similarities. I really wish dyscalculia were talked about more often, so people would understand me just a little better.
Because I'm dyscalculic, I intensely struggle with multi-step tasks, get lost very easily and frequently (not just in new places, but EVERYWHERE), can't remember important numbers, can't remember anyone's birthday besides my own, take a very long time to do most math equations, can't read an analog clock, can't do any oral math, can't manage my time, can't tell what time it as at any point without a digital clock, can't understand maps or navigation, can't recognize some "simple" math terms or symbols, and I can't reliably count backwards.
And much more, but I'm not gonna sit here and list every single one of my dyscalculic traits. If you want to learn more about dyscalculia, then PLEASE research it yourself. The more people who are knowledgeable about a wide variety of disabilities, the better.
Ju pli mi estas en preĝejo des malpli mi fidas
Kara kunsuferanto
Kara kunsuferanto malgraŭ ke vi sentas vin kvazaŭ vi mortis vi travivis. La mondo agis monster kontraŭ vi, kara kunsuferanto, vento glacie malvarma konstante blovis kontraŭ vin tiom longe ke vi preskaŭ forgesis la ekziston de varma amo. La Manoj tiuj kiuj devus tenere karesi vin senkompate batadis vin. Voĉoj kiuj devus lulkanti al vi ĵetis insultojn.
Nun ke mi trovis vin ni povas suferi kune. Dum la aĉa vento blovas mi donu al vi kovrilon kaj varmon de mia koro, mi ĝentile karesos vin per miaj manoj, el mia buŝo vi nur aŭdos afablajn vortojn por vi.
La vivo plu estos malfacila, ni ĝemos kaj ploros en doloro kaj aĉuloj plu aĉumos kontraŭ ni sed nia kunestado mildigas la suferon kara kunsuferanto.
Sentoj similas al akvo
Sentoj, ili fluas de la koro eble gute eble rivere eble ŝpruce kiel gejsero. Sentoj povas kondensiĝi, pluvi, inundi, rapide flui aŭ stagni. Sentoj kielas akvon.
