Khuga Pekhawara!
Morey zrra me chwe nan che da marg baraan wareegi
Nan pa Pekhawar ke da Pukhtun wina baheegi
Tor kamis kho dalta oss misaal da kafan jorr sho
Laliya rasha dalta taaza gulaan rejeegi
Insan ta khwdaayi laara, insan na sham lidaley
Qatal da insan dey sok da khwdey na na yareegi
Gul laaro irey sho pa har ghag ke mo salgai di
Daghe mor ta gora wass ba tol omar zawreegi
Mung tagi sta da raham ta Rahim ye ta Rahman
Na baraan da raham bass da marg baraan wareegi
Kabul, Jalalabad, ka Qandahar ka Pekhawar
Saadar khor da Izrael, masum har zai qatleegi
Orbala kho bass mena, da nur yawa lamba da
Khalka meena wakrrai gini jwand darna teregi
English (rough) translation:
O’ Wounded Peshawar!
My heart breaks, Mother, that it’s raining death
Today in Peshawar, Pashtun blood is being shed
The black kamis is now our coffin
Beloved, come home – the fresh flowers have wilted and died
Men have become gods, humanity no longer exists
Murder’s a common occurrence and no one fears God
The flower (child) has turned into ashes, every sound heaves a sigh
Look at that mother over there; she’ll yearn eternally for her child
We crave Your mercy, You’re Rahim and you’re Rahman
We never see rain of mercy here, only rain of death
Whether Kabul or Jalalabad, or Kandahar or Peshawar
The angel of death’s veil is coated over innocent lives all around
Orbala is all love, a ray of light
Love one another, humans; else life is futile