#puchkin

[neorrealidades]

''Meu peito, cheio de alegria, bate de novo; há no interior dele outra vez vida, poesia, lágrimas, divindade, amor.'' Aleksandr Púchkin (1825)

[atom-heart]

Mother #Russia #dostoyevsky #Tchekhov #Puchkin

[cidadecitycite]

Арион

Нас было много на челне; Иные парус напрягали, Другие дружно упирали В глубь мощны вёслы. В тишине На руль склонясь, наш кормщик умный В молчанье правил грузный чёлн; А я — беспечной веры полн, — Пловцам я пел… Вдруг лоно волн Измял с налёту вихорь шумный… Погиб и кормщик и пловец! — Лишь я, таинственный певец, На берег выброшен грозою, Я гимны прежние пою И ризу влажную мою Сушу на солнце под скалою.

16 июля 1827

А. С. Пушкин

[cidadecitycite]

Демон

В те дни, когда мне были новы Все впечатленья бытия - И взоры дев, и шум дубровы, И ночью пенье соловья, - Когда возвышенные чувства, Свобода, слава и любовь И вдохновенные искусства Так сильно волновали кровь, - Часы надежд и наслаждений Тоской внезапной осеня, Тогда какой-то злобный гений Стал тайно навещать меня. Печальны были наши встречи: Его улыбка, чудный взгляд, Его язвительные речи Вливали в душу хладный яд. Неистощимой клеветою Он провиденье искушал; Он звал прекрасное мечтою; Он вдохновенье презирал; Не верил он любви, свободе; На жизнь насмешливо глядел - И ничего во всей природе Благословить он не хотел.

(1823)

А. С. Пушкин

[cidadecitycite]

Ангел

В дверях эдема ангел нежный Главой поникшею сиял, А демон мрачный и мятежный Над адской бездною летал.

Дух отрицанья, дух сомненья На духа чистого взирал И жар невольный умиленья Впервые смутно познавал.

«Прости, — он рек, — тебя я видел, И ты недаром мне сиял: Не всё я в небе ненавидел, Не всё я в мире презирал».

.

Александр Пушкин, 1827

[olafzmit]

Książki z przeszłości – cz.4 – Baśnie Puszkina

Powracając do tematyki słowiańskiej. Chciałem się dziś pochwalić moim, choć jest po francusku, pięknie ilustrowanym tomem Baśni Aleksandra Puszkina (którego nie oddam) i który, choć, tak zaznaczam raz jeszcze, jest po francusku, napełniał marzeniami moje dzieciństwo głównie ze względu na ilustracje. Stanislava Kovaliova.

Tudzież w wersji spolszczonej Stanisława Kowalowa.

Bo okazuje się jednak, po poszperaniu w necie ze wydanie polskie też było ! W prawie identycznej szacie graficznej ! I ciekawych tłumaczeniach (Tuwima, Brzechwy itd...). Więc, po pierwsze nie jestem oryginalny bo na wielu półkach podobne wydane istnieje i podejrzewam że w lepszym tekście. Więc zapewne sobie za niedługo prezent sprawię. Chodzi mi o wydanie w Ksiazka i Wiedza, rocznik (nikogo to nie zdziwi) 1987, w twardej obwolucie. – jakby ktoś widział, to w lipcu mam imieniny.

   Moje ulubione bajki to :

Rosyjska wersja Krolewnej Sniezki :

Bajka o carze Sałtanie – ktora mi sie jakos kojarzy z wojna trojanska, nie wiedziec czemu [tak przy okazji to istnieje klasyfikacja bajek w folkorach - jest bajka typu 707 - nie szpanuje tylko sie wlasnie dowiedzialem ze ktos zrobil taki kawal roboty antropologicznej

Więcej zdjęć i fragmenty tesktu, na stronie kolejnej kolekcjonerki bajek, tutaj : http://jarmila09.wordpress.com/category/ilustratorzy/kowalow-stanislaw/

O rysowniku, nieprosto coś można w necie znaleźć. Po cięźkich poszukiwaniach i moją łamaną cyrylicą jednak dotarłem do dwoch strony opisujących (1 i 2) co nieco jego życiorys. Przepraszam za google translate.

Stanisław Kowaliow, R. [Romanovich] (ur. 30.09.1935, Ufa), - zasłużony Artysty Rosji (1986), członek i korespondent Akademii Sztuk i Nauk w Petersburgu (od 1993). Stanisław R. Urodził się w Ufie. W 1951-1954. Studiował w Leningradzkim Art College (obecnie - nazwa V.Serov). Członek Związku Artystów Plastyków od 1967 roku. Mieszka i pracuje w Permie w 1971 roku.

W 1980 roku ukończył pracę nad "Bajkami" A. Puszkina (opublikowane w projektowaniu Kovalev w 16 językach europejskich.). W latach 1981, 1989-2004. urządzone i zilustrowane "Opowieści" Hansa Christiana Andersena. W 1992 roku ukazała historię AP Ershov "Konika Garbuska". Oraz innych

W ostatnich latach artysta przywiązuje szczególną wagę do pracy w olejach, które stały się dla niego wyrazem osobistego światopoglądu. Wśród obrazów najbardziej znaczące: "Drzewo - Godziny", "ABC - małe miasto" i inne.