“..Als je dat zou doen, zou je eigenlijk wel naar een gekkenhuis moeten.” “Niet toch? Je stopt me toch niet in een gekkenhuis? Daar word ik dan alleen maar ongelukkiger van.” “Hoezo dat?” “Dan is er een stempel op me geplakt en word ik in een hok gestopt. Ik geloof niet dat iemand daar gelukkig van kan worden. Daar wordt het alleen maar erger van.” “Daar zit wel wat in. Maar als je in die staat zou zijn, zou ik wel altijd een pistooltje bij me dragen." "Hoezo? Ga je me neerschieten dan?" "Nee, dat is zeker niet het plan, maar als je me zou proberen te vermoorden op een dag dan heb ik in ieder geval een pistool bij me.” “En dan? Zou je mij kunnen vermoorden?” “Geen idee, ik denk het wel." "Echt?! Je zou mij gewoon neer kunnen schieten?” “Als je eerst een rug in mijn mes hebt gestoken waardoor ik toch wel dood zou gaan, zou ik daar wel toe in staat zijn denk ik, ja.” “Oh.. Oké. Ik moet dit even laten bezinken.” “Zou jij bij mij niet hetzelfde doen dan?” “Nee! Of ja, ik weet het niet.. Ik denk niet dat ik je dood zou kunnen maken.” “Ook niet als ik al een mes in je rug gestoken heb? Ben je dan niet zo kwaad dat je daar wel toe in staat bent?” “Kwaad? Nee. Ik weet dat je het niet bewust gedaan zou hebben omdat je jezelf niet bent en ik heb op het moment van sterven geen tijd om boos te zijn. De enige reden waarom ik je neer zou schieten, zou zijn omdat ik niet wil dat jij voor de rest van je leven met een trauma leeft.” “Wat? Niet eens omdat ik je dood heb gemaakt?” “Nee. Het doet er dan niet meer toe hoe ik me voel, ik kan dan alleen nog maar denken aan wat het beste voor jou is…”
