Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni. Zawsze można do nich zadzwonić. Zawsze są w domu. Pieprzone "zawsze".
Stephen King

#dc#batman#dc comics#dick grayson#batfam#tim drake#dc fanart

seen from United States

seen from United States
seen from Serbia
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from Egypt
seen from United States
seen from United States

seen from Yemen

seen from Brazil
seen from Serbia

seen from Serbia
seen from United States
seen from China
seen from China
seen from Serbia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni. Zawsze można do nich zadzwonić. Zawsze są w domu. Pieprzone "zawsze".
Stephen King
Moze jakies pytanka na wieczor?
hej moze jakies pytanka na wieczor? chetnie poodpowiadam na wszystko SZCZERZE SZCZERZE na kazde jedno pytanie! anonimowe rowniez na kazdej jednej kategori pytanie odpowiem
Jean Robic and his wife celebrate his surprise victory in the 1947 Tour de France, Parc des Princes, Paris. The couple married shortly before the Tour began, and he had promised her the winner's yellow jersey as a wedding present. Robic attacked on the final stage to take the overall victory and the maillot jaune from Pierre Brambilla, who could not sustain the chase. The jersey now hangs in the basilica at Sainte-Anne-d'Auray, in Robic's native Brittany. (He insisted he was a Breton born in the Ardennes by mistake…)
Giò Sada for @robictheescapist, who won my kiriban on dA! I hope I made him handsome enough ;)
Jeszcze gorsze jest to, że człowiek pyta siebie, skąd nazajutrz weźmie dość sił, żeby robić dalej to, co wczoraj i już od tak dawna, gdzie znajdzie siłę do tych głupich zabiegów, do tych tysięcznych projektów nie prowadzących do niczego, tych prób wyjścia z przygniatającej konieczności, usiłowań, które zawsze zawodzą, a wszystkie wiodą do tego, by się przekonać raz jeszcze, że losu przezwyciężyć nie można, że trzeba upaść z powrotem pod mur, co wieczór, pod grozą tego jutra, zawsze coraz niepewniejszego, coraz wstrętniejszego.
Louis-Ferdinand Céline
Siedzę u siebie w pokoju i nie chcę wychodzić. Nie chce mi się nic robić. Nawet malować czy rzeźbić figurek w glinie, co zazwyczaj mnie uspokaja. Staram się siedzieć na krześle, a nie leżeć, bo kiedy się kładę, z początku czuję ulgę, ale potem mam wrażenie, że to już koniec i że już nigdy nie zdołam wyjść na zewnątrz. Ani otworzyć oczu. No więc siedzę.
Alona Kimchi
Wczesny ranek. Wyruszyć o świcie. Podróżować dookoła, wyprzedzając słońce, ukraść mu cały dzień. Robić tak bez końca i nie starzeć się ani o dzień
James Joyce