#starzec

[zyciemprzezzycie]

Wczesny ranek. Wyruszyć o świcie. Podróżować dookoła, wyprzedzając słońce, ukraść mu cały dzień. Robić tak bez końca i nie starzeć się ani o dzień

James Joyce

[little-illustrator]

[zyciemprzezzycie]

Wczesny ranek. Wyruszyć o świcie. Podróżować dookoła, wyprzedzając słońce, ukraść mu cały dzień. Robić tak bez końca i nie starzeć się ani o dzień

James Joyce

[mihalinazp]

Jakie wymagania ma starzec 'Angel Wings'?

Senecio ‘Angel Wings’ (starzec) to roślina przede wszystkim doniczkowa, nie lubi intensywnego podlewania, woli słońce i ciepło. Gdy ma za mokro, liście brązowieją. Przeżyje okresy suszy. Lubią je podjadać ślimaki. Starzec/Senecio ‘Angel Wings’ to roślina o niezwykłych srebrzystych liściach łatwa w uprawie, odporna na suszę i niekłopotliwa. Odpowiednia zarówno do ogrodów, jak i do uprawy w…

Jakie wymagania ma starzec 'Angel Wings'?

[linkaaurora-blog]

Krótka Historia:

a teraz mnie posłuchaj-rzekł starzec,siadając na łóżku.

tak?-spytałam

jesteś jeszcze młoda,i nie chcę żebyś popełniła ten sam błąd co ja.-powiedział po czym złapał szybko powietrze.

,,niszcz wszystko i wszystkich co staną ci na drodze do spełnienia,nie ważne czy to twoi rodzice,znajomi,rodzina,stań się egoistą dla swoich potrzeb po prędzej czy później wszyscy cię wydygają,a pamiętaj czas leci i może się okazać że mało go zostało”.-odpowiedział.

godzinę później zmarł.

-Linka A.

[kwiatyogrodowe]

[wriness-blog]

Chłopiec z ulicy Anyżowej

A siwiec dalej będzie pisać do niej listy pachnące anyżem.

Panie Collin, mogę mówić do pana ,,dziadku''? - spytał śmiało chłopiec.

Oczywiście, Anyż - odparł siwiec.

Jesteśmy - stwierdził chłopiec. - To tutaj. Pamięta pan to miejsce? Starzec milknął. Z jego oczu poleciały słone łzy. Padł na poharatane kolana. Znał to miejsce. To tutaj poznał Flavy, to tutaj ją pocałował, to tutaj z nią tańczył i to tutaj umarła w jego ramionach. Płakał. Chłopiec spoczął koło klęczącego staruszka.

Dziadku, Flavy na Ciebie czeka. Mówiła mi to, jak ostatnio rozmawialiśmy - rzekł.

Chłopcze, powiedz mi kim jest twoja mama?

Nikim więcej niż obrazy w twym pokoju, siwcu. Możesz już do niej iść, byłeś cierpliwy - odparł.

A siwiec dalej będzie pisać do niej listy pachnące anyżem.

[swiatogorcy]

(...) Pewnego razu ktoś dał mi w prezencie papugę. Przez pierwsze dni była ona bardzo niesforna i dzika. Niemożliwe było, aby zbliżyć się do niej, ponieważ gotowa była dziobem skaleczyć rękę. Chciałem oswoić ją łaską Bożą i modlitwą. Powiedziałem modlitwę „Panie, Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną” i delikatnie dotknąłem gałązką w pleców papugi siedzącej w klatce. 

Ten ruch wykonywałem trzykrotnie z wielką ostrożnością. Po południu tego samego dnia czynność powtórzyłem. Następnego dnia uczyniłem to samo. Po paru dniach delikatnie dotknąłem gałązką jej głowy i znowu powiedziałem: „Panie, Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną”. Wszystko to robiłem bardzo ostrożnie, aby nie rozdrażnić ptaka. Następnie postanowiłem zaprzestać dotykania papugi. Po kilku dniach dotknąłem gałązką jej głowy i przeciągnąłem ją po niej aż do ogona. Ponieważ nie zauważyłem oporu, dotknąłem ją pod dziobem i przeciągnąłem gałązką po klatce piersiowej. Czyniłem to bardzo delikatnie, aby jej nie zdenerwować i stale się modliłem. Po tym nabrałem odwagi, odłożyłem gałązkę i wykonałem to samo ołówkiem. W końcu odłożyłem także ołówek i uczyniłem to samo dłonią. Z upływem czasu ptak przyzwyczaił się do mnie i wyjąłem go z klatki.

Papuga siadała mi na ramieniu i razem spacerowaliśmy po korytarzu. Nawet gdy siadałem, aby zjeść, papuga zjawiała się i jedliśmy razem. Gdy dawałem jej kawałek jabłka, ona podchodziła do mnie i jadła. Teraz zapragnąłem oswoić orła. Znalazłem go w północnej Eubei. Tam, dokąd chodzę, aby odpocząć, nieco wyżej, odkryłem pewne miejsce, które nazwałem „orlim gniazdem”. To nie przypadek. Bardzo ciężko się tam dostać. Jest to ostra skała, pod którą rozciąga się Morze Egejskie. Przy dobrej pogodzie można stamtąd zobaczyć Kavsokalivię na Świętej Górze Atos.

Pewnego dnia ujrzeliśmy tam orła, którego skrzydła mierzyły dwa i pół metra. Po prostu olbrzym! Modliłem się do Boga, albo oświecił młodych ludzi, żeby walczyli i latali tak wysoko jak ten orzeł...

Fragment tekstu pochodzi z książki: Krople Bożej miłości. Święci i środowisko naturalne z opowiadania „Przyroda to mistyczna Ewangelia. Święty Starzec Porfiriusz z Kavsokalivii”.

Z pozoru, biorąc pod uwagę choćby format książki, projekt okładki, twardą oprawę i kolorowe rysunki w niej zawarte, publikacja ta wydaje się skierowana wyłączenie do najmłodszych. Nie jest to jednak takie oczywiste. Wiele odkrywczych, choć zarazem prostych, myśli i przesłań, znajdzie w niej i młodzież, i dorośli. Jest to, zatem, publikacja w rzeczy samej skierowana do tzw. szerokiego kręgu odbiorców.

Z pewnością każdy, kto kupi prezentowaną książkę, czy to z okazji jakiejś domowej uroczystości, czy dziecku w nagrodę za dobre wyniki w nauce w kończącym się roku szkolnym, nie będzie tego żałował.