#s-sevdah

[s-sevdah]

You think everybody is the same,I don't think that anybody is like you

 Σου έστειλα

ίσα ίσα

να δω πως είσαι .

Πάντα

έριχνα

κάθε είδος

πιθανού εγωισμού

απλά για να δω πως είσαι .

Δεν άντεξα όμως

κρατούσα τόσα πολλά 

και δεν είχα συνηθίσει έτσι ,

όχι μαζί σου 

ποτέ μαζί σου .

Ήσουν ένας φάρος ,

μοναδικός ,

σε μία απέραντη θάλασσα

γεμάτη φόβους

ανασφάλειες

παράνοια

μοναξιά.

Ήσουν το σπίτι

που πάντα έψαχνα ,

ενοχικά ,

μην πληγωθεί κανένας 

στον δρόμο.

Ήσουν το στήριγμα

που ασυνείδητα προσπαθούσα να βρω

Μα

με άφησες κι εσύ.

Φοβόσουν,

πιο πολύ από εμένα.

Νόμιζες πως

είχες περισσότερα να χάσεις .

Κρίμα,

δεν είχες καταλάβει

πως όσο βαθιά χωμένος ήσουν εσύ

άλλο τόσο ήμουν κι εγώ.

Είχαμε κι οι δύο να χάσουμε τα ίδια .

Tον φίλο ,

την αγάπη ,

το άλλο μας μισό .

Γιατί έτσι είμασταν ,

απ’την αρχή ως το τέλος.

Είμασταν ήδη καμένοι

κι οι δύο.

Δεν υπήρχε πλέον γυρισμός ,

ο χρόνος δεν μπορούσε να σταματήσει ,

γιατί πλέαμε μαζί

έξω απ’αυτόν ,

ανέκαθεν .

[el-psy-congro-o]

Άβατα

Δεν τον ήξερα για πολύ καιρό.

Έχουν περάσει κάπου στα 2 χρόνια,

Κι έχω να τον δω περίπου 11,5 μήνες.

Συνειδητοποίησα πως τον ερωτεύτηκα μετά από αρκετό διαστημα.

Δεν τον ήξερα πολύ καιρό.

Μονάχα αυτά τα 2 χρόνια.

Αλλά από αυτά τα 2 χρόνια,τον 1 τον πέρασα βλέποντας τον κάθε μέρα.

10 ώρες την ημέρα,12 ώρες,20 ώρες.

2 μέρες σερί,3 μέρες σερί,και μετά πάλι απ' την αρχή.

Τον αγαπάω 2 μόνο χρόνια,

Αλλά νιώθω λες και τον αγαπούσα πολύ πριν τον γνωρίσω.

Πολύ πριν υπάρξει αυτός ,πολύ πριν υπαρξω εγώ .

Νιώθω πως η φράση "ο ερωτας της ζωής σου"

Δεν αναφέρεται σε αυτόν που θα κοιμάται δίπλα σου για μια ζωή.

Η αυτόν που θα σου φτιάχνει τον πρωινό καφέ ,

Η αυτόν με τον οποίο θα μοιραστείτε έναν κοινό τάφο μόλις πεθάνετε.

Αλλά αυτόν που σε στιγμάτισε πιο πολύ από όλους.

Αυτόν που θα αγαπάς για όλη σου την ζωή,

Και με τον οποίο θα είσαι ερωτευμένη όλη σου την ζωή ,

Κρυφά,

Ένα μυστικό που θα ξέρεις μόνο εσύ.

Αυτόν που θα σε στοιχειώνει μέχρι να σταματήσεις να σκέφτεσαι ,να σταματήσεις να ονειρεύεσαι,να σταματήσεις να υπάρχεις.

Αυτό είναι για εμένα αυτός.

Δεν τον έχω ξεχάσει.

Δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να τον σκεφτω.

Είναι μια κακη ανάμνηση,

Μια αρρώστια,

Ένας κρυφός,κακος πόθος

Κλειδωμένος σε ένα βαριά αμπαρωμενο μπαούλο

Βυθισμενο,στα αβατα του μυαλού μου.

Της καρδιάς μου,

Του στέρνου μου.

Είναι ο κόμπος που με πνίγει,

Που μου κόβει την ανάσα.

Ο έρωτας της ζωής μου.

[s-sevdah]

A loaded gun won't set you free...So you say.

Οι μέρες λιγόστευαν

Κι όλα έμοιαζαν να κάνουν πια τον κύκλο τους

Ολα

Εκτός από εμένα

Εκτός από εμάς

Εμείς μέναμε στάσιμοι

Τρέχαμε

Και μέναμε ακίνητοι μαζί

Δεν υπήρχε λογική

Σε αυτό που κάναμε

Υπήρχαμε απλά εμείς .

[s-sevdah]

Untitled#

Μου είχαν λειψει αυτές οι μέρες.

Αυτές οι στιγμές.

Εκείνα τα πρωινά,στις 8 το πρωί,

Πάνω που ξημέρωνε

Και βλέπαμε τις πρώτες αχτίδες του ήλιου

Να πέφτουν στα νερά της πισίνας.

Που περιμέναμε μισοκοιμησμενοι τους καφέδες μας,

Χαζεύοντας τα ροζ συννεφα.

Που μας είχε βγει όλη η κούραση ,

Παρόλα αυτά,

Και,

Μετά από 18 ώρες δουλειάς ,

18 ώρες κούρασης ,

18 ώρες στο πόδι,

Με φωνές,βάρη,τσακωμούς και άγχος ,

Παρόλα αυτά,

Γελαγαμε,

Και πειραζαμε ο ένας τον άλλον,

Και λέγαμε αστεία ,

Και στηριζομασταν ο ένας στον ώμο του άλλου,

Έτοιμοι να κοιμηθούμε,

Και κανονίζαμε για καφεδες και ποτό .

Αυτές οι στιγμές,

Το παραδέχομαι,

Ήταν πολύτιμες.