#selefilik

[teneres]

ALLAH'IN SIFATLARINA İMAN ETMEK

Ebu Abdullah Muhammed bin İshak ibn Mende (rahimehullah) dedi ki:

"Allah azze ve celle'nin sıfatları hakkında varit olan haberler, Rasulullah ﷺ'den mütevatir olarak ve Allah azze ve celle'nin kitabına muvafık olarak gelmiştir. Halef bu haberleri, sahabe ve tabiinden şu günümüze kadar seleften alıp nesilden nesile aktarmıştır. Bunları yaparken Allah'ın sıfatlarının varlığını, bilmeyi ve onlara iman etmenin gerekliliğini ispat etmişlerdir. Allah'ın kitabında haber verip, Nebi ﷺ'in de bildirdiklerine TEVİL, İNKAR, TEMSİL ve TEKYİF etmeksizin teslim olmak gerekir. Allah azze ve celle, kendisinin ve Rasul'unun ﷺ'in vasıflandırdığı isim ve sıfatlarıyla ezelidir. Bu sıfatlar O'ndan zail olmaz. Her kim Allah'ın sabit olan sıfatlarından bir sıfatını inkar ederse, Allah'ı inkar etmiş olur. Her kim, Allah'ın sıfatlarının muhdes olduğunu, önceden olmayıp daha sonra Allah'ta var olduğunu iddia ederse, Allah'ın sıfatlarını, mahlukatta muhdes olan, zail olan, mahlukatın, yok olmasıyla yok olduğu ve baki kalmadığı sıfatlarına benzetmiş olur. Halbuki Allah azze ve celle, sıfatlarıyla nefsini övmüş, kullarına da bu sıfatlarla O'nu övmelerini emretmiş, Rasulullah ﷺ de bu sıfatları tasdik etmiş ve Allah'ın kendi nefsi, isimleri ve sıfatları hakkında kullarına bildirmiş olduğu muradını açıklamıştır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Rabbiniz, kendi üzerine rahmeti (merhameti) yazdı."

Rasulullah ﷺ dedi ki: Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Ben, zulmü nefsime haram kıldım." Rasulullah ﷺ Allah Teâlâ'nın bu sözünü şöyle açıklamıştır:

"Allah Teâlâ, kendi katında bulunan bir kitaba; "Benim rahmetim, gazabımı geçmiştir" diye yazdı."

TEVİL: Lügat açıdan manası dönmek ve kelamı açıklamak demektir. Lügat manasına baktığımızda kelami tevil etmek, tefsir etmek manasında veya kendisine dönen akıbet manasındadır. Çünkü kelimenin ilk manası dönmek anlamındadır. Müteahhir alimlerin çoğunun istilahında ise tevil kelimesi, bir delilden dolayı lafzın zahir manasından başka bir mana vermektir. Metinde kastedilen de budur.

TEMSİL: Bundan kasıt Allah Teâlâ'nin sıfatlarının mahlukatın sıfatlarına kıyas edilmesidir. "Teşbih" diye de isimlendirilir. Yani Allah Teâlâ'nın sıfatlarını, mahlukatın sıfatlarına benzetmek demektir.

TEKYİF: Bu kelimeden maksat, ister zati olsun ister fiili Allah'ın sıfatlarının keyfiyetini bilmek demektir.

İbn Mende devamla şöyle demiştir;

"Bizim bu zikrettiğimiz şeylerde henüz zikretmediğimiz bütün İsim ve sıfatlara bir delil vardır. Bu isim ve sıfatların teşbih ve temsilden ayırması, sıfatların manaları ve zıtlıklarını bilmekle, niyetle, cahilleri ve batıl ehli nazarında teşbih ve temsile sebep olan yaratan ile yaratılanlar arasın daki bütün her şeydeki farkı bilmekle, Allah'a, isimlerine ve kendisinin ve Rasulullah ﷺ'in vasfettiği sıfatlara iman etmekle olur. Mahlukatın isimleri ile sıfatları, Allah'ın isimlerinde muvafık olmuştur. Ancak mahlukatın muhdes ve fani olması, yaratıcının ise ezeli ve baki olmasından dolayı yaratıcı ile yaratılanlar arasındaki isimler bütün manalarıyla farklıdır. Allah Teâlâ'nın sıfatlarını izhar eden ancak bu sıfatların keyfiyetini idrak etmeyi imkansız kılan şu ayettir: "Onun benzeri gibi hiçbir şey yoktur. O hakkıyla işiten ve hakkıyla görendir."

Bu faslı zikrettik ki doğru yoldan sapmış, Allah Teâlâ'nın kitabından ve Rasulullah ﷺ'in sözünden çıkmış olanlar, bunlara tutunup da Allah Teâlâ'nın kitabında ve sadık halef alimlerinin, temiz selef alimlerinin Allah Teâlâ ve Rasul'unden naklettiği isim sıfatlarını tevil etmesinler. O selef alimleri ki Allah'ın dinini ve hükümlerini nakletmiştir. Onlar ki tebliğ etmekle emrolunmuş; Allah'ın bütün emirlerini tebliğ etmişledir. Onlar ki Allah Teâlâ'nın kitabındaki tehdidinden kaçınmışlardır. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurur: "İndirdiğimiz apaçık delilleri ve hidayeti Kitab da açıklamamızdan sonra onları gizleyenler var ya, işte onlara hem Allah lanet eder hem de bütün lanet etme konumunda olanlar lanet eder." Bu yüzden selef halefe, Allah Teâlâ'nın emrettiği gibi emretmiş, bu konuda hiçbir kınayıcının kınamasından çekinmemişlerdir. Allah Teâlâ bizi, onlara ihsan ile tabi olanlardan eylesin. Hiç şüphesiz O, rahmetiyle buna kadirdir.

Kavvamus Sunne Şeyh İsfahani, el-Hucce fi Beyanil Mehacce, syf. 58-61

[teneres]

Şeyhulislam İbn Teymiyye (rahimehullah) şöyle demiştir;

İnsanların pek çoğu Nebevi bilgilerin çoğunun silindiği, hatta Allah'ın, peygamberi vasıtasıyla gönderdiği kitabını tebliğ edecek kimsenin kalmadığı yerlerde ve zamanlarda yetişmiş olabilir. Bu yüzden çok kimse Allah'ın, peygamberi vasıtasıyla gönderdiği şeyleri bilemez, orada bunları kendilerine tebliğ edecek kimse de olmayabilir. Bu durumda olan kimseler tekfir edilmez. Bu sebeble müçtehid imamlar, ilim ve iman ehlinden uzak köylerde yaşayıp da bu açık ve mütevatir hükümlerden herhangi bir şeyi inkar eden ve yeni müslüman olan kimselerin bu bilgileri öğreninceye kadar tekfir edilemeyecekleri konusunda ittifak etmişlerdir.

|| Mecmuul Feteva, 11/407

[teneres]

BİD'ATÇİLER ARASINDAKİ SÜNNET BAĞLILARININ DURUMU

Ben acaba ne yapacaktım? Ya insanların adetlerine ters düşerek sünnete uyacak, ama böyle yapınca da, takip edegeldikleri adetlerin sünnet olduğunu iddia edenlerin hışmına uğrayacaktım. Fakat bu ağır yükün altına girmenin karşılığında büyük mükafat vardı. Ya da sünnete ve selef-i salihe uymayıp bidatçilerin yoluna girecektim. Böyle davranınca da, her ne kadar adetleri takip ettiğim için onlara muhalif değil aksine uyumlu bireyler arasında sayılsam da, Allah korusun dalâlete / sapıklığa düşmüş olacaktım.

İşte bu iki tavır arasında ben sünnete bağlılık yolunda ölmeyi bir kurtuluş olarak görürüm. İnsanlar Allah'ın takdir ettiği hiçbir şeyi benden savamazlar. Bazı konularda ben bid'atle mücadelede tedric metodunu uyguladım ve üzerimde kıyametler koparıldı. Sürekli kınandım. Ayıplanma ve kınanma oklarının hedefi oldum. Bid'atçilik ve sapıklıkla itham edildim. Câhiller ve aptalların seviyesine indirildim. Şüphesiz ben bu bid'atler için bir çıkış yolu (yani onlara meşrutiyet kazandıracak bir yaklaşım tarzı) çare aramış olsaydım, mutlaka bulurdum. Ancak dar görüşlülük ve akıllı adamların yokluğu beni zor olana yöneltti ve hareket alanımı daralttı. Zâhirî anlamıyla bu söz, âdet ve geleneklere ters düşmemek için (ilk dönem Müslümanlarının tavrına muhalif bile olsa müteşabihlere uymanın apaçık şeylere uymaktan daha kolay olacağına işaret eder.

Bazan benim tuttuğum yolu kötülemede kalplerde tiksinti uyandıracak ölçüde ileri gittiler. Ya da beni sünnet dışı bazı fırkalara nisbet etmeye kalktılar. Onların bu şahitlikleri yazılacak ve kıyamet günü bunun hesabı kendilerinden sorulacak. İmamlık yaptığım zaman namazların arkasında topluca dua etmek şeklini uygulamadığım için bazı insanlar, benim duanın hiçbir yaranı olmadığını söylediğimi iddia ettiler. Bu dua uygulamasının sünnete, sâlih selefin uygulamalarına ve âlimlerin söylediklerine aykırı olduğu ileride anlatılacaktır.

Bazan da (Allah kendilerinden râzı olsun) sahabeyi reddetmekle ve onları sevmemekle itham edildim. Bunun da sebebi özellikle hutbede Hulefâ-yı Râşidin'in ismini anmamamdı. Çünkü selefin hutbelerinde böyle bir durum yoktu, muteber ilim adamlarından hiçbirisi hutbenin unsurları içerisinde böyle bir duadan söz etmemişti. el-Esbağ'a hatibin geçmiş halifelere dua etmesinin gerekip gerekmediği sorulunca şöyle demişti: Bu bir bid'attir, bununla amel edilmesi gerekmez. En güzeli, bütün Müslümanlar için dua etmektir. Ona denildi ki: Gaziler ve sınır boylarında nöbet bekleyen mücahitlere dua etmesine ne dersin? Esbağ bu soruya şöyle cevap verdi: İhtiyaç halinde bunda bir sakınca görmem. Ancak hatip bütün hutbelerinde bunu sürekli olarak yaparsa bunu hoş görmem. Izz İbn Abdissellam da hutbede halifelere dua edilmesinin bid'at olduğuna ve hoş bir şey olmadığına hükmetmiştir.

Bazen de benim devlet başkanlarına başkaldırmanın câiz olduğunu söyle diğimi iddia ettiler. Bu iddiayı ortaya atmalarının sebebi de benim hutbede onların isimlerini zikretmememdir. Halbuki hutbede devlet başkanlarının adını anmak sonradan uydurulmuş bir bidattir. Önceleri bunu kimse yapmamıştır.

Bazen de benim dinde yapılması güç ve zor olanı tercih ettiğim yorumunu yaptılar. Onları bu kanaate sevkeden âmil ise benim mükellefiyet ve fetvalarda, tutunulan mezhebin meşhur olan görüşünü benimsemeyi teşvik etmem ve onun dışına çıkmamamdır. Halbuki onlar mezhepte meşhur olan görüşün dışına çıkarak tutunulan mezhepte veya diğerlerinde şazz da olsa soruyu sorana daha kolay gelen ve onun hevâ ve hevesine uygun olan fetvayı verirler. İlim sahipleri ise bunun aksini yaparlar. Bu konu el-Muvâfakat isimli kitapta uzun uzun anlatılmıştır.

Bazen de Allah'ın veli kullarına düşman olmakla suçlandım. Bunun sebebi ise bazı sünnete muhalif, bid'atçi ve kendilerinin halka hidayeti göstermekle görevlendirildiklerini iddia eden fakirlerle (dervişlerle) mücadele etmemdir. Ben, tasavvufçulara benzemedikleri halde kendilerini onlara nisbet eden bu ki şilerin bütün durumlarını halka anlattım.

Bazen de onlar benim sünnete ve cemaate muhalefet ettiğimi söylerler. Bu konudaki dayanakları da uyulması emredilen cemaatin (ki firka-yi naciyedir) halkın umumunun teşkil ettiği cemaat olduğu anlayışıdır. Halbuki onlar, cemaatin Rasulullah ﷺ'in, onun ashabı ve onlara güzelce uyanların teşkil ettiği cemaat olduğunu bilmezler. Inşaallah bunun açıklaması ileride gelecektir. Bu iddialarının hepsinde benim aleyhimde yalan uydurdular zan ve önyargılarıyla hareket ettiler. Allah'a hamdolsun (benim bu yalan ve iftiralarla ilgim yoktur)

|| İmam İbrâhîm b. Mûsâ b. Muhammed el-Lahmî eş-Şâtıbî el-Gırnâti el-Maliki, el-İtisam

[ismailaganet]

52: Teberrükte Bulunmak İnsanı Şirke Götürür mü? - Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi

52: Teberrükte Bulunmak İnsanı Şirke Götürür mü? – Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi

Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi, “Güncel İslâmî Meseleler” programının bu bölümünde, teberrük meselesine getirilen bazı iddia ve şüphelere cevap vermektedir. Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi, bu bölümde teberrükün şirk olmadığını, ümmetin bunu asırlarca yapageldiğinden, teberrükün yanlış bir şekilde yapılmasının teberrükün haram olduğunu iddia edenler için bir delil olamayacağından ve bunun için…

View On WordPress

[ismailaganet]

30: Tekfirin Kaideleri - Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi

30: Tekfirin Kaideleri – Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi

Ömer Faruk Korkmaz Hoca Efendi ”Güncel İslâmî Meseleler” programının bu bölümünde, ”Ehl-i kıble tekfir edilmez” cümlesinin nasıl anlaşılması gerektiği hususunda açıklamalar yapmaktadır. Hoca Efendi, Önemli ders ve sohbetleri sizlere ulaştıran İsmailağa NET, başta itikadî konular olmak üzere, İslâmî ilimler alanında ve bahusus tasavvuf ile ilgili konularda ortaya atılan şüpheleri izaleye yönelik…

View On WordPress

[belkidebirharfimben]

Efendim, 'geç' olsun ama 'hiç' olmasın. Hiç olmasın diye bugün de dersimizi çektik. Geç bir vakitte de olsa paylaşalım. Güç de olsa istifadeye açılmış olsun. 14. Lem'a'nın 2. Makamı'nda 5. Sır'dayız:

[inancdunyasi]

NEDİR SELEFİLİK ?

Selefilik nedir

Selefilik nedir

Günümüzde yaşanan siyasal İslam ve dolayısıyla tüm tarikat ve cemaatlerin hurafeleri bir kısım Müslümanları ya selefi inancına yada Deizm'e doğru hızla itmektedir ... Tarkat ehili olduklarını söyleyenlere , Selefilik nedir diye sorarsanız böyle bir mezhep yoktur derler , Selefi olduklarını beyan edenlere sorarsanız İslamın asrı saadet dönemindeki haliyle yaşanması demektir derler . Peki , Tam anlamı ile Selefilik nedir

[tahtapod]

Doğu Türkistan'ı Anlamaya Dâir...

Öncelikle bilmemiz gereken şey şudur: Evet, Uygur Türklerinin İslâmî çizgisi Selefîliğe yakın ve oldukça radikaldir. Ama bu doğal bir durumdur.