B E R A

Allah'ı kaybeden neyi bulmuş? Allah'ı bulan neyi kaybetmiş?

[teneres]

BU BİZİM AKİDEMİZDİR !

Ebu Nuaym, Ca'fer b. Abdullah'tan rivayet ediyor: "Biz Malik b. Enes'in yanındaydık. Bir adam gelip: "Ey Abdullah'ın babası! 'Rahman arş üzere istiva etti' ne demektir? Allah arşa nasıl istiva eder?" diye sordu, İmam Malik bu soru üzerine çok öfkelendi. Yere bakarak elindeki çöplerle yeri karıştırmaya başladı.

Ter içerisinde kalmıştı. Sonra başını kaldırarak elindeki çöpü attı ve: "Nasıllığına akıl erdirilemez, istiva Allah için malumdur. Buna iman vacib, hakkında soru sormak ise bid'attir. Seni de bir bid'at sahibi olarak görüyorum" dedi. Daha sonra da adamın çıkartılmasını emretti ve adam çıkarıldı."

el-Hilye, c: 6, sh: 325-326. es-Sabuni, Akidetu's-Selef te, sh: 17-18 (Cafer b. Abdulah yoluyla Malik'ten) îbn Abdilber, et-Tevhid'de, c-7, sh: 151 (Abdullah b. Nafi yoluyla Malik'ten) el-Beyhaki, el-Esma ves-Sıfat'ta, sh: 408 (Abdullah b.Vehb yoluyla îmam Malik'ten) îbn Hacer, Fetih'te c: 13, sh: 406-407 (isnadının iyi olduğunu söylemiştir.)

Ebu Davud, Abdullah b. Nafi'den rivayet ediyor: "Malik: Allah semadadır, ilmi ise her yerde, derdi.

Ebu Davud, Mesaili' 1-İmam Ahmed'de, sh: 263 (Abdullah b. Ahmed'den)

îbni Abdilber diyor ki: "Malik'e: Allah ahirette görülür mü? dediler. Malik: Evet, dedi. Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: "O gün Rablerine bakan pırıl pırıl parlayan yüzler vardır." (Kıyamet: 22) Diğerleri için de: "Hayır, o gün onlar Rablerini göremiyeceklerdir." (el-Mutaffıfın: 15)

İbn Abdilberr, el-İntika, sh: 36.

Kadı îyad Tertibu'l-Medarik'te (İmam Malik'ten rivayette bulunan iki kişi vardır. Biricisi Abdullah b. Nafi b. Sabit ez-Zubeyri, Ebu Bekr el-Medeni'dir. İbni Hacer ona sadık der. H. 216'da öldü. Diğeri ise Abdullah b. Nafi b. Ebi Nafi el-Maheuni, Ebu Abdullah el-Medeni'dir. İbni Hacer ona "sika' der. H. 206 (Tahribu't-Tehzib, 1/455-456 ve Ten-zibu't-Tenzib, 6/50-51) İbn Nafi ve Eşheb’den (Eşheb b. Abdülaziz b. Davud el-Kaysi. Ebu Ömer et-Mısri'dir) şöyle rivayet ediyor:

"Biri diğerine geçiyor ey Abdullah'ın babası!" dediler. "O gün Rablerine bakan pırıl pırıl parlayan yüzler vardır" (Kıyâmet, 22) Allah'a mı bakarlar?" Malik: "Evet. Bu iki gözleriyle bakarlar" dedi. Ona dedim ki: "Bazıları: Onlar Allah'a nazar edemezler. Ayeteki "nazire" (bakıcıdırlar) sözü, Rablerinin sevabını beklerler demektir, diyorlar. Bunun üzerine Malik: "Onlar yalan söylüyorlar" dedi. "Musa'nın (a.s.) sözünü duymadın mı hiç. O, Rabbine: "Ey Rabbim! Bana göster, sana bakayım" (A'raf: 143) demedi mi? Sen Musa'nın, Rabbine, olması mümkün olmayan bir şeyi mi sorduğunu zannediyorsun? Allah azze ve celle de: "Beni asla göremeyeceksin" (A'raf: 143) derken şu fani dünya hayatını kastediyor. Baki olana fani olacak olan bakamaz. Beka diyarı olan ahirete gittiklerinde baki kalacak olanlar, baki olana bakarlar. Allah Teala şöyle buyuruyor: "Hayır. Onlar o gün Rablerine göremiyeceklerdir. (el-Mutaffıfın: 15)"

"Bundan sonra; Cehmiyye'nin ve onlara muvafakat edenlerin Azim olan Rabb'in sıfatları hakkında peşine düştükleri hususlarla ilgili bana sorduğun soruyu anladım. O Rab ki azâmeti nitelenemez ve ölçülemez. Diller O'nun sıfatlarını tefsir etmekten âciz kalır. Akıllar O'nun kadrini bilmek uğrunda yorgun düşer. O'nun azameti akıllara sığmaz. Akıllar yapacak bir şey bulamaz, yorgun ve bitkin olarak geri döner. Biz ancak O'nun bir takdir ile yarattıklarına bakmakla ve onlar üzerinde tefekkür etmekle emrolunduk. "Nasıl?" diye ancak önceden olmayıp da sonradan var olan kimse hakkında sorulur. Değişmeyen, yok olmayan, ezeli olan ve bir benzeri olmayan Zát'a gelince O'nun nasıl olduğunu ancak kendisi bilir. Ezelde yok olmayan, eskimeyecek ve ölmeyecek bir Zat'ın kadri nasıl kavranabilir? O'nun sıfatlarından herhangi birinin nasıl bir kimsenin bilebileceği ya da kadrini sınırlandırabileceği bir haddi ve nihayeti olabilir? O'nun el-Hakku'l Mubin/Apaçık Hak olmasına rağmen, O'ndan daha gerçek bir varlık olmamasına rağmen, O'dan daha açık bir şey olmamasına rağmen nasıl böyle bir şey olabilir?

2- Akılların O'nun sıfatlarının hakikatini kavramaktan aciz olduğunun delili, akılların O'nun mahlükâtının en küçüğünün bir sıfatının hakikatini bile kavramaktan aciz olmasıdır. Bir varlık ki küçüklüğünden dolayı onu neredeyse göremezsin. Bir görünür bir kaybolur. Kendilerinden yardım alarak dönüp dolaştığı gözü ve kulağı görülmez. Aklıyla öyle oyunlar yapar ki bunlar meydandaki gözünden ve kulağından daha karışık ve daha muammadır. Yaratıcıların en güzeli ve onların yaratıcısı olan, efendilerin efendisi ve rabbi olan Allah'ın şânı ne yücedir!

"O'na benzer hiçbir şey yoktur. O Semi'dir, Basir'dir." (Şura, 11)

3- Bil ki -Allah sana rahmet etsin- Rabb'in kendi nefsi hakkında bize bildirmediği bir sıfatı bilmek gibi bir yükümlülüğün yoktur. Çünkü O'nun sana bildirdiği sıfatlarının kadrini bilmekten âcizsin. Sana bildirdiği şeylerin bile kadrini bilemediğine göre seni bildirmediklerini bilmekle yükümlü tutmamıştır. Bunları bildiğin takdirde O'na daha fazla taatte bulunmaya ya da O'na karşı masiyet işlemekten daha çok sakınmaya delil mi bulmuş olcaksın?

Derinlere dalarak ve yük altına girerek Rabb'in kendi nefsi hakkında bildirdiklerini inkâr eden kimseye gelince, şeytanlar yeryüzünde onu şaşkın bir halde ayartmıştır. Bunun sonucunda onlardan biri kendi iddiasını Rabb'in bildirdiğini ve kendi nefsinden haber verdiğini inkâra delil getirmiş "Eğer O'nun şu sıfatı olursa mutlaka şu ve şu sıfatlarının da olması gerekir" demiştir. Böylece gizli olanla uğraşıp Rabb'in kendi hakkında hber verdiklerini inkâr edip, haber vermediklerinin peşine düşerek apaçık olanı görememiştir. Şeytan ona yazdırmaya devam etmiş, sonunda o Allah Teâlâ'nın şu buyruğunu inkâr etmiştir:

"Bazı yüzler o gün parıl parıldır. Rablerine bakarlar." (Kıyamet, 22-23)

Evet, bu kimse "Kıyamet günü hiç kimse O'nu göremez!" demiştir. Böylelikle bu kimseler Allah'ın kıyamet günü dostlarına vereceği en büyük ikramı; sıdk makâmında, iktidar sahibi bir hükümdarın katında O'nun yüzüne bakılacağını ve O'nun yüzüyle yüzlerin parlayacağını inkâr etmişlerdir. Oysa O onların bir daha ölmemelerini ve kendisine bakmalarını takdir buyurmuştur.24 Bu görüşte olan kimse başka çâresi olmadığı için (ru’yeti inkâr etmiş ve) helâk olmuştur. Allah bekaya hükmedip ölümü ve yokluğu yok ettiği zaman dostlarına kendisine bakma ve kendisiyle karşılaşma ikra- mında bulunacaktır.

Göklerin ve yerin Rabb'ine yemin olsun ki Allah kıyamet günü ihlas ehlini rü'yetiyle mükafatlandıracaktır. Mücrimlerden ayrı olarak onların yüzleri bununla parıldayacaktır. Bununla hüccetleri inkârcılara gâlip gele- cektir. [İnkârcılar ve taraftarları o gün Rablerinden perdelenmiş olacaklardır.

O'nun görülemeyeceğini iddia ettikleri gibi O'nu göremeyeceklerdir. Ayrıca Allah onlarla konuşmayacaktır] Onlara bakmayacaktır. Onlar için can yakıcı bir azap vardır.

Bu sözü savunan kimse Allah Teâlâ'nın "Hayır, onlar o gün Rablerinden perdeleneceklerdir" (Mutaffifin, 15) buyruğundan nasıl ibret almamıştır? Bu kimse Allah'ın onları fâsık kimsenin kendisinin ve O'nun dostlarının kendisi hususunda eşit olduğunu zannettiği bir şeyle rahmetinden uzaklaştıracağını ve azaplandıracağını mı zannetmektedir? Bu kimse O'nun kıyâmet günü görüleceğini ancak sapık ve saptırıcı hüccetini ayakta tutmak adına inkâr etmiştir

[teneres]

Ebû Mûsâ el-Eş‘arî radıyallahu anh kurban kesme günü yaptığı hutbede şöyle dedi:

“Bu gün, Hacc-ı Ekber günüdür. Bundan sonraki üç gün ise Aziz ve Celîl olan Allah’ın: ‘sayılı günler’ (الأيام المعدودات) diye zikrettiği günlerdir. Bu günlerde yapılan dua geri çevrilmez. Öyleyse rağbetlerinizi, isteklerinizi Allah’a yükseltin.”

| Ebû Bekir el-Firyâbî, Ahkâmu’l-‘Îdeyn 140

Bu günlerde nasıl dua etmeliyiz?

Selefimiz, teşrik günlerinde şu duayı yapmayı müstehap görmüştür:

﴿رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ﴾

“Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik ver, ahirette de güzellik ver ve bizi ateş azabından koru.”

İkrime şöyle demiştir: “Teşrik günlerinde şu duanın söylenmesi müstehap görülürdü:

‘Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik ver, ahirette de güzellik ver ve bizi ateş azabından koru.’”

Nebî sallallahu aleyhi ve sellem bu duayı çokça yapardı. Hatta rivayet edildiğine göre bu, onun en çok yaptığı dualardandı. Bir dua ettiğinde de bunu o duaya eklerdi. Çünkü bu dua, dünya ve ahiret hayrını bir araya getirmektedir.

| İbn Receb el-Hanbeli, Letâifu’l-Me‘ârif (1/505)

[teneres]

Cabir radiyallahu teala anhu dedi ki: Rasulullah dedi ki:

"Arefe günü Allah subhanehu ve teâlâ dünya semasına nüzul eder ve sizinle meleklere karşı övünür. Der ki: Kullarıma bakın, bana heryerden saçı başı dağınık, toza bulanmış olarak geldiler. Sizi onları mağfiret ettiğime şahit tutuyorum. Melekler de der ki: İçlerinde falancanın oğlu falanca var!" Rasulullah der ki: Arefe gününden fazla azad olunan bir gün yoktur.

|| İbn Ebid Dunya rivayet etmiştir

حدثنا أبو كريب: ثنا أبو نعيم عن مرزوق مولى طلحة ابن عبد الرحمن الباهلي عن أبي الزبير عن جابر رضي اللّٰه تعالى عنه قال: قال رسول صلى اللّٰه عليه وسلم: إذا كان يوم عرفة ينزل اللّه سبحانه وتعالى إلى سماء الدنيا، فيباهي بكم الملائكة، فيقول: انظروا إلى عبادي، أتوني شعثا، غبرا، من كل فج عميق. أشهدكم أني قد غفرت لهم. فتقول الملائكة: فيهم فلان بن فلان! فقال رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه وسلم: فما من يوم أكثر عتقا من يوم عرفة

Cabir ibn Abdullah radiyallahu anhuma dedi ki: Peygamber dedi ki: "Allah'ın yanında günlerin hiçbiri arefe gününden daha faziletli değildir. Allah Teâlâ dünya semasına nüzul eder ve yeryüzünün ehliyle övüp der ki: Bakın kullarıma! Saçları dağılmış ve tozlanmış olarak her bir yandan geldiler. Onlar ne benim rahmetimi ne de benim azabımı görmediler. O günden daha fazla ateşten azad edilen görülmemiştir."

| İmam Taberani rivayet etmiştir

حدثنا الحسن بن علي المعمري وعبدان بن أحمد قالا ثنا محمد بن عمرو بن جبلة ثنا محمد بن مروان العقيلي عن هشام بن أبي عبد اللّٰه عن أبي الزبير عن جابر عن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم قال ما من يوم أفضل عند اللّٰه من يوم عرفة ينزل اللّٰه تعالى إلى سماء الدنيا فيباهي بأهل الأرض فيقول انظروا إلى عبادي شعثا غبرا جاؤوا من كل فج عميق لم يروا رحمتي ولا عذابي فلم ير يوم أكثر عتيقا من النار من يومئذ

[teneres]

Eğer Allah’tan başkasıyla meşgul olanlar, O’nu sevenlerin, zikredenlerin ve tanıyanların içinde bulunduğu nimeti bilselerdi; kalpleri hasretten parçalanırdı. Ve elde ettikleri şeyin, zayi ettikleri ve mahrum kaldıkları şeyle hiçbir şekilde kıyaslanamayacağını anlarlardı

|| İbnul Kayyım el-Cevziyye, Medaricus Salikin, cilt. 4, sayfa. 241

[teneres]

Âişe radıyallâhu anhâ’ya "Kadınların en fazîletlisi hangisidir?" diye sorulduğunda, o şöyle demiştir:

“Ayıp/çirkin söz bilmeyen; erkeklerin tuzağına düşmeyen; kalbi yalnızca eşine süslenme arzusuyla meşgul olan ve iffetini de onun için (ona) koruma isteği olan kadındır.”

el-Esfehânî, Muhâdarâtu’l-Udebâ 2/222

[teneres]

Ahmed es-Serhendi veya Türkiye'de daha çok bilinen ismiyle İmam Rabbani şöyle demiştir;

İslam ehlinden olan cahiller arasında yaygın olduğu üzere, putlardan ve tağutlardan sıkıntıların ve hastalıkların giderilmesini talep edip, imdat dilemek şirkin ve dalaletin ta kendisidir.

Yine şeyhlere adak adamak ve kabirleri yanında onlar için hayvan boğazlamak da (evliya olduğu zannedilen kabirdeki kişiye işimi halledersen koyun/inek keserim demek yani) fakihlerce şirkin kapsamında görülmüştür. İşte bunun gibi kadınların kabirdeki şeyhler için oruç tutup sonra bunun vasıtasıyla onlardan ihtiyaçlarını talep etmeleri de şirk olup, Allah-u Teala'dan başkasına yapılmış ibadet kapsamındadır. Bu kadınlardan bazılarının "biz bu orucu Allah için tutup, sevabını şeyhlerin ruhlarına hediye ediyoruz" demeleri ise, onların hilelerinden başka bir şey değildir.

Mektubat-ı Rabbani, 3.cilt, 41.mektup (Muhammed Murad tarafından Farsça'dan Arapça'ya tercüme edilen ed-Dureru'l-Meknuat tercümesinde ise bu 3/86'da geçmektedir)

[teneres]

Tekbirin Fazileti

Ebu Ubeyde bin Abdullah bin Mesud rahimehullah şöyle dedi:

"Eğer bir adam yol kenarına otursa ve yanında, içerisinde dinar bulunan bir kese olsa; önünden geçen her kişiye bir dinar verse, onun yanında da Allah Teâlâ’yı tekbir eden (Allahu Ekber diyen) başka biri bulunsa, tekbir getirenin sevabı daha büyük olurdu."

|| İmam Ahmed, ez-Zühd, no: 2323

فضل التكبير

قال أبو عبيدة بن عبد الله بن مسعود رحمه الله :

لو أن رجلا جلس على ظهر الطريق ومعه خرقة فيها دنانير، لا يمر إنسان إلا أعطاه دينارا، وآخر إلى جانبه يكبر الله تعالى، لكان صاحب التكبير أعظم أجرا .

[ الزهد للإمام أحمد ٢٣٢٣

[teneres]

Arefe Günü Yapılacak Dua

حدثنا العباس بن الفضل الأسفاطي ثنا موسى بن إسماعيل المنقري ثنا عزرة بن قيس حدثتني أم الفيض مولاة عبد الملك بن مروان قالت سمعت عبد اللّٰه بن مسعود يحدث عن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم قال ما من عبد دعا بهذه الدعوات ليلة عرفة وهي عشر كلمات ألف مرة لم يسأل اللّٰه شيئا إلا أعطاه إياه إلا قطيعة رحم أو مأثما: سبحان اللّٰه الذي في السماء عرشه سبحان الذي في الأرض موطؤه سبحان الذي في البحر سبيله سبحان الذي في النار سلطانه سبحان الذي في القبور قضاؤه سبحان الذي في الجنة رحمته سبحان الذي في الهواء روحه سبحان الذي رفع السماء سبحان الذي وضع الأرضين سبحان الذي لا ملجأ منه إلا إليه

Ummu Fayd, Abdulmelik ibn Mervan'ın azadlısı, dedi ki: Abdullah ibn Mesud'un Peygamberden şöyle söylediğini anlattı: "Hiçbir kul yoktur ki, Allah'a bu on kelime olan dualarla bin kere dua ettiğinde, akraba bağlarını kesmek ve günah işleme istemesi müstesna, Allah ona dilediğini vermesin: Arşı gökyüzünün üzerinde olan Allah her türlü eksiklikten münezzehtir, yeryüzü ayak basılan yeri olan her türlü eksiklikten münezzehtir, yolu denizde olan her türlü eksiklikten münezzehtir, otoritesi ateşte olan her türlü eksilikten münezzehtir, hükmü kabirlerde olan her türlü eksiklikten münezzehtir, rahmeti cennette olan her türlü eksiklikten münezzehtir, ruhu havada olan her türlü eksiklikten münezzehtir, gökyüzünü yükselten her türlü eksiklikten münezzehtir, yeryüzlerini koyan her türlü eksiklikten münezzehtir, Kendisinden ancak kendisine sığınma olan her türlü eksiklikten münezzehtir."

حدثنا يحيى بن عثمان بن صالح وعمرو بن أبي طاهر بن السرح وأحمد بن رشدين قالوا ثنا يحيى بن بكير ثنا يحيى بن صالح الأيلي عن إسماعيل بن أمية عن عطاء بن أبي رباح عن ابن عباس قال كان مما دعا به النبي صلى اللّٰه عليه وسلم في حجة الوداع اللهم إنك تسمع كلامي وترى مكاني وتعلم سري وعلانيتي لا يخفى عليك شيء من أمري أنا البائس الفقير المستغيث المستجير الوجل المشفق المقر المعترف بذنبي أسألك مسألة المسكين وأبتهل إليك ابتهال المذنب الذليل وأدعوك دعاء الخائف الضرير دعاء من خضعت لك رقبته وفاضت لك عيناه وذل لك جسده ورغم لك أنفه اللهم لا تجعلني بدعائك شقيا وكن بي رؤوفا رحيما يا خير المسؤولين ويا خير المعطين

Abdullah ibn Abbas radiyallahu anhuma dedi ki: Peygamberin Veda haccında dua ettiği dualarından biri şuydu:

"Allah’ım Sen kelamımı işitiyorsun, mekanımı görüyorsun, gizli halimi de alenen olan halimi de biliyorsun, benim işimden hiçbir şey Sana gizli kalmıyor, Allah'ım ben sefil, fakir, imdat eden, sığınan, korkak, acınacak halde günahımı kabul edip itiraf ederim, Senden miskinin dilediği gibi diliyorum, zelil günahkarın yalvarışıyla yalvarıyorum, Sana kör korkağın duasıyla, boynunu sana bükmüş olanın, gözleri oluk oluk akmış kişinin, vücudu senin için zelil olmuş, senin için göz önüne alanın duasıyla sana dua ediyorum; Allah'ım beni çağrınla bedbaht kılma, benimle şefkatli ol, rahmet et, ey sorulanların en hayırlısı, ve ey verenlerin en hayırlısı!"

حدثنا علي بن عبد العزيز ثنا حجاج بن المنهال ثنا حماد بن سلمة عن عاصم الأحول عن عبد اللّه بن الحارث أن ابن عمر كان يرفع صوته عشية عرفة يقول: لا إله إلا اللّٰه وحده لا شريك له له الملك وله الحمد وهو على كل شيئ قدير، اللهم اهدنا بالهدى وزينا بالتقوى واغفر لنا في الآخرة والأولى، ثم يخفض صوته ثم يقول: اللهم إني أسألك من فضلك وعطائك رزقا طيبا مباركا اللهم أنت أمرت بالدعاء وقضيت على نفسك بالإجابة، رب وأنت لا يخلف وعدك ولا يكذب عهدك اللهم ما أحببت من خير فحببه إلينا ويسره لنا، وما كرهت من شر فكرهه إلينا وجنبناه، ولا تنزع منا الإسلام بعد إذ أعطيته لنا يا أرحم الراحمين.

Abdullah ibn Haris dedi ki: İbn Ömer Arefe günü sesini yükseltip şöyle derdi:

"Tek olup hiçbir ortağı olmayan Allah'tan başka ilah yoktur, hakimiyet O'na mahsustur, hamd O'na mahsustur ve O her şeye Kadir'dir. Allah'ım! Bizleri hidayet ile hidayet et, bizleri takva ile süsle, bizi ahirette ve ula'da affet."

Sonra sesini kısar ve şöyle derdi: Allah'ım! Ben Senin fazlından ve armağanından temiz ve mübarek bir rızık diliyorum! Allah'ım! Sen duayı emrettin, Kendine de icabet ile hükmettin! Allah'ım, Sen sözünden dönmezsin, ahdini yalanlamazsın! Allah'ım! Senin hayırdan sevdiğini bize sevdir ve onu bize kolay kıl, şerden ise nefret ettigini bize nefret ettir ve bizleri ondan uzak tut ve bize İslam'ı verdikten sonra onu bizden alma, ya rahmet edenlerin en Rahmetlisi!

حدثني محمد بن عمرو بن الحكم الهروي: ثنا عمرو بن عاصم الكلابي: ثنا ليث بن معقل الباهلي: حدثني محمد بن مروان - رجل من بني عامر بن ذهل، من أهل الكوفة- قال: لقيت رجلا من أهل الكوفة بعرفات، فأخبرني عن أبيه أنه لقي علي بن أبي طالب رضي اللّٰه تعالى عنه بعرفات، فقال علي بن أبي طالب رضي اللّٰه تعالّى عنه: لا أدع هذا الموقف ما وجدت إليه سبيلا؛ لأنه ليس في الأرض يوم إلّا لله فيه عتقاء من النار. وليس يوم أكثر فيه للّه عتقا للرقاب فيه من يوم عرفة؛ فأكثر فيه أن تقول: رب اللهم أعتق رقبتي من النار، وأوسع لي من الرزق الحلال، واصرف عني فسقة الجن، والإنس؛ فإنه عامة ما أدعو به اليوم

Muhammed ibn Mervân - Âmir ibn Zuhl oğullarından biri dedi ki:

Kûfe ehlinden birini Arafat'ta gördüm ve bana babasından, Ali ibn ebî Tâlib'i radiyallahu anhu Arafat'ta gördüğünü ve onun şöyle dediğini haber etti: Buraya gelmeye yol buldukça burayı bırakmıyorum. Çünkü bu toprakta hiçbir gün yoktur ki Allah için o gün ateşten azad edilenler olmasın. Arefe gününden fazla hiçbir günde Allah için boyunlar (ateşten) kurtulmaz; O gün şöyle demeyi çoğalt:

"Rabbim, Allah'ım, boynumu ateşten azad et, bana helal olan rızkı çoğalt, fasık cinleri ve insanları benden uzaklaştır." Bugün benim genelde ettiğim dua bu.

[teneres]

Zilhicce Ayı’nda Arefe’den Bayramın Son Gününe Kadar Teşrik Tekbiri Getirmek

Şakik ibn Selem dedi ki: Ali ibn Ebi Talib radiyallahu anhu arefe günü sabah namazından sonra tekbir ederdi ve sonra da teşrik günlerinin sonuncusunda ögleni kılıncaya kadar bunu kesmezdi. Ve o ikindiden sonra da tekbir ederdi.

حدثنا إبراهيم بن محمد بن برة الصنعاني ثنا عبد الرزاق أبنا الثوري عن أبي إسحاق عن الحارث عن علي رضي اللّٰه عنه أنه كان يكبر من صلاة الغداة يوم عرفة إلى صلاة العصر من آخر أيام التشريق يقول اللّٰه أكبر اللّٰه أكبر لا إله إلا اللّٰه والله أكبر والله الحمد

Haris dedi ki: Ali radiyallahu anhu arefe günü sabah namazından teşrik günlerinin son günü ikindi namazına kadar tekbir ederek şöyle derdi:

"Allahu ekber, Allahu ekber, La ilahe illallahu, Vallahu ekber, Ve lillahi'l-hamd."

حدثنا محمد بن عبد اللّٰه الحضرمي ثنا علي بن حكيم الأودي ثنا شريك عن أبي إسحاق عن الحارث عن علي مثله

Bize Muhammed ibn Abdullah el-Hadremi tahdis etti, bize Ali ibn

Hakim el-Evdi tahdis etti, Bize Serik tahdis etti, o ebu İshak'tan, Haris'den, Ali'den, (hadisin) aynısını (rivayet etti)

حدثنا عبد اللّٰه بن أحمد بن حنبل حدثني أبي ثنا هشيم عن أبي جناب عن عمير بن سعد أن عليا رضي اللّٰه عنه كان يكبر من صلاة الضحى يوم عرفة إلى صلاة العصر من آخر أيام التشريق

Umeyr ibn Sad dedi ki: Ali radiyallahu anhu arefe günü duha namazından teşrik günlerinin son gününde ikindi namazına kadar tekbir ederdi.

Alkame ibn Kays dedi ki: Abdullah ibn Mesud arefe günü sabah namazından teşrik günlerin sonuncu ikindi namazına kadar tekbir ederdi.

Mahal, İbrahim'den bu şekilde rivayet etmiştir ve Ibrahim bu hususta çelişkiye düşmüştür.

حدثنا عبد اللّٰه بن أحمد بن حنبل حدثني أبي

ثنا يحيى بن سعيد ثنا أبو

بكار الحكم بن فروخ ثنا عكرمة عن ابن عباس رضي ا

اللّٰه عنه كان يكبر من غداة

يوم عرفة إلى آخر أيام النفر لا يكبر في المغرب: اللّٰه أكبر اللّٰه أكبر كبيرا اللّٰه أكبر اللّه أكبر وأجل اللّٰه أكبر على ما هدانا

İkrime dedi ki: İbn Abbas radiyallahu anhu arefe günün sabahından nefr günlerinin sonuna kadar tekbir ederdi ve akşam tekbir etmezdi:

"Allahu ekber, Allahu ekber kebira Allahu ekber ve ecelle, Allahu ekber ‘ala ma hedana’

حدثنا محمد بن عبد اللّٰه الحضرمي ثنا محفوظ بن بحر الهمداني الكوفي ثنا عمرو بن شمر عن جابر عن أبي جعفر محمد بن علي بن الحسين عن جابر بن عبد اللّٰه الأنصاري أن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم كان يكبر من صلاة الصبح يوم عرفة إلى صلاة العصر من آخر أيام التشريق

Cabir ibn Abdullah el-Ensari radiyallahu anhu dedi ki:

"Peygamber arefe günü sabah namazından son teşrik günlerin ikindi namazına kadar tekbir ederdi."

حدثنا علي بن عبد العزيز ثنا حجاج بن المنهال ثنا حماد بن سلمة عن عبيد اللّٰه بن عمر عن نافع عن ابن عمر أنه كان يكبر من صلاة الظهر يوم النحر إلى صلاة الفجر من آخر أيام التشريق يقول اللّٰه أكبر اللّٰه أكبر لا إله إلا اللّٰه وحده لا شريك له له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير

Nafi dedi ki: İbn Ömer kurban günü öğlen namazından teşrik günlerin sonuncusunda sabah namazına kadar tekbir ederek şöyle derdi:

Allahu ekber, Allahu ekber, La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh lehu'l-Mulku ve lehu'l-Hamdu, Ve huve 'ala kulli şey'in Kadir

حدثنا علي بن عبد العزيز ثنا حجاج بن المنهال ثنا حماد بن سلمة عن حميد قال صليت مع عمر بن عبد العزيز فكان يكبر من الظهر يوم النحر إلى صلاة الفجر من آخر أيام التشريق

Humeyd dedi ki: Ömer ibn Abdulaziz ile namaz kıldım. O kurban günü öğlenden teşrik günlerin sonuncusundaki sabah namazına kadar tekbir ederdi.

حدثنا زكريا بن يحيى الساجي ثنا سليمان بن داود ثنا عبد اللّٰه بن وهب حدثني عميرة بن أبي ناجية عن يحيى بن سعيد الأنصاري وابن أبي سلمة يعني عبد اللّٰه بن أبي سلمة الماجشون أنهما كانا يكبران من صلاة الظهر يوم النحر إلى صلاة الصبح من آخر أيام التشريق هذا قول مالك والشافعي رضي اللّٰه عنهما.

Ebu Naciye dedi ki: Yahya ibn Said el-Ensari ve Abdullah ibn ebi Seleme el- Macişun kurban günü öğlen namazından teşrik günlerin sonuncusundaki sabah namazına kadar tekbir ederlerdi. Bu Malik veŞafii'nin, Allah ikisinden razı olsun, sözleridir.

[teneres]

Zilhicce Ayı’nın İlk On Gününün Fazileti

١. أنا الإمام أبو بكر عبد اللّه بن محمد بن عبيد بن أبي الدنيا القرشي قال: ثنا أبو خيثمة زهير بن حرب: ثنا إسماعيل بن علية, عن يحيى بن أبي إسحاق: حدثني عبدة بن أبي لبابة عن حبيب بن أبي ثابت: أنا أبو عبد اللّٰه -مولى عبد اللّٰه بن عمرو -: ثنا عبد اللّٰه بن عمرو ونحن نطوف بالبيت قال: قال رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه وسلم: ما من أيام أحب إلى اللّٰه عز وجل فيهن العمل من هذه الأيام . قيل: ولا الجهاد في سبيل اللّٰه عز وجل؟ قال: ولا الجهاد في سبيل اللّٰه عز وجل إلا من خرج بنفسه وماله, ثم لم يرجع حتى يهراق مهجة دمه.

1- Abdullah ibn Amr'ın azadlısı dedi ki: Biz beyti tavaf ediyorken Abdullah ibn Amr bana tahdis etti dedi ki: Rasûlullah dedi ki:

"Bu günlerde edilen amelden başka hiçbir günde edilen amel Allah'a -azze ve celle- daha sevimli değildir."

Denildi ki: Allah -azze ve celle- yolunda yapılan cihad da mı?

Dedi ki: "Canı ve malı ile çıkıp sonra da kanı akıncaya kadar dönen biri hariç cihad da değil."

Yahya dedi ki: Kastedilen Zilhicce'nin ilk On günüdür.

٢. حدثنا أبو خيثمة: ثنا أبو معاوية: ثنا الأعمش عن مسلم البطين عن سعيد بن جبير عن ابن عباس رضي اللّٰه تعالى عنهما قال: قال رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه وسلم:

ما من أيام العمل الصالح فيها أحب إلى اللّٰه جل وعلا من أيام العشر. قالوا: يا رسول الله, ولا الجهاد في سبيل اللّٰه عز وجل؟ قال: ولا الجهاد في سبيل الله. إلا رجل خرج بنفسه، وماله, ثم لم يرجع من ذلك بشيء.

2- İbn Abbâs radiyallahu anhumâ dedi ki: Rasulullah şöyle dedi:

"Allah'a -celle ve â'la- on günde yapılan salih ameller başka günlerde yapılanlardan daha sevimlidir."

Dediler ki: Ey Allah'ın Rasûlu, Allah -azze ve celle- yolunda yapılan cihad da mı değil? Dedi ki : "Allah yolunda yapılan cihad da değil. Canıyla ve malıyla çıkıp hiçbiriyle geri dönmeyen biri bundan hariç."

٣. حدثنا يوسف بن موسى: ثنا محمد بن فضيل: ثنا يزيد ابن أبي زياد عن مجاهد عن ابن عمر رضي اللّٰه تعالى عنهما عن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم قال: ما من أيام أعظم عند الله, ولا أحب إليه فيهن العمل من هذه الأيام العشر. فأكثروا فيهن من التحميد، والتهليل، والتكبير

3- Abdullah İbn Ömer radiyallahu anhumâ dedi ki: Peygamber dedi ki:

"Günlerin hiçbiri Allah'ın yanında bu on günden daha azim değil ve hiçbirindeki amel ona bu on günde yapılan amelden daha sevimli değildir. Bu on günde O'na hamd etmeyi, lâ ilâhe illallah'ı ve tekbiri çoğaltın."

٤. حدثنا أبو بكر محمد بن نافع القيسي: ثنا مسعود بن واصل: ثنا النهاس بن قهم عن قتادة عن سعيد بن المسيب عن أبي هريرة رضي اللّٰه عنه: ذكر النبي صلى اللّٰه عليه وسلم قال: ما من أيام الدنيا أحب إلى اللّٰه عز وجل أن يتعبد له فيها من أيام العشر، يعدل صيام كل يوم منها بصيام سنة، وقيام كل ليلة منها كقيام ليلة القدر

4- Ebu Hureyre radiyallahu anhu Peygamber'in şöyle dediğini zikretti:

"Dünyadaki hiçbir günde Allah'a ibadet edilmesi Ona bu on günde ibadet edilmesinden daha sevimli değildir. Onlarda tutulan bir gün oruç bir senenin orucuna denktir. Her bir gecesinde yapılan kıyam ise kadir gecesindeki kıyam gibidir."

٥. حدثنا محمد بن عبد الملك: ثنا أبو علي الحنفي عبيد اللّٰه بن عبد المجيد: ثنا مرزوق أبو بكر: ثنا أبو الزبير عن جابر بن عبد اللّٰه رضي اللّٰه تعالى عنه عن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم قال: ما من أيام أفضل عند اللّٰه عز وجل من أيام عشر ذي الحجة.

قالوا: يا نبي الله, ولا مثلها في سبيل اللّٰه عز وجل؟ قال: ولا مثلها في سبيل اللّٰه عز وجل إلا من غبر وجهه في التراب

5- Cabir radiyallahu teala anhu dedi ki: Peygamber dediki: "Günlerin hiçbiri Allah katında Zil-Hicce de ki on günden daha faziletli değildir." Dediler ki: Ey Allah'ın Peygamberi! Allah azze ve celle'nin yolunda ona denk olanı yok mu? Dedi ki: "Yüzünü toza bulayan biri müstesna Allah azze ve celle'nin yolunda da ona denk olanı yok."

٦. حدثنا خلف بن هشام: ثنا أبو عوانة: ثنا الحر بن الصياح عن هنيدة ابن خالد عن امرأته عن بعض أزواج النبي صلى اللّٰه عليه وسلم: أن النبي صلى اللّٰه عليه وسلم كان يصوم تسعا من ذي الحجة، ويوم عاشوراء، وثلاثة أيام من كل شهر: أول إثنين

وخميس

6- Huneyde ibn Hâlid eşinden, o da Peygamberin e bazı eşlerinden şöyle rivayet etti: "Peygamber e Zil-Hiccenin dokuz günü, aşure günü ve her ayın ilk Pazartesi ve Perşembe günü olmak üzere üç gün oruç tutardı."

حدثنا محمد بن الصباح: ثنا شريك عن الحر بن الصياح قال: جاورت مع ابن عمر بمكة في أيام العشر فكان يصومهن. وقال: أصوم يوم عاشوراء

7- Hurr ibn Sayyah dedi ki: Ben Mekke'de bu on gün içerisinde ibn Ömer'e komşuluk yaptım, ki o, o günlerde (Zilhicce'de) oruç tutardı ve şöyle derdi: "Ben aşure günü de oruç tutuyorum."

٨. حدثنا شجاع بن مخلد: ثنا هشيم: ثنا خالد: ثنا أبو عثمان عن أبان بن عثمان عن أبي ذر: أن رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه وسلم كان يفضل ثلاث عشرات: العشر الأول من ذي الحجة، والعشر الأواخر من رمضان، والعشر الأول من المحرم

8- Ebu Zerr radiyallahu anhu dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem üç tane onu tercih ederdi: "Zil-Hiccenin ilk onunu, Ramazanın son onunu ve Muharremin ilk onunu."

[teneres]

Allah'ı seven, O'nun kanunlarını (Şeriatını) da sever.

[teneres]

İbn Cerir et-Taberi ve Muhammed b. Nasr el-Mervezî'nin Abdullah İbn Abbas (radıyallahu anh)'tan rivayet ettiklerine göre, demiştir ki:

"Kim Allah için sever, kim Allah için buğzeder ve kim Allah için dostluk ve velayet yetkisini kullanır, kim de Allah için düşmanlık beslerse, o kimse bu yaptıkları sayesinde gerçekten Allah'ın dostluğuna erişir (Allah'ın dostluğunu kazanmış olur) Bir kimse de, bu saydığımız nitelikleri taşımadığı sürece, ne kadar çok namaz kılıp oruç tutsa da, imanın hazzına ve tadına erişememiştir. Çünkü böyle insanlarla olan kardeşliğini (münasebetini) sırf dünya ilişkilerine bağlamıştır, böyle bir hal ise kişiye asla hiç bir şey kazandıramaz"

Ebu Nuaym el-İsfahani, Hilyetu’l-Evliyâ, 1/312;

İbn Receb el-Hanbelî, Camiu'l-Ulûm ve'l-Hikem, 30

Abdullah İbn Abbas'ın yukarıdaki ifadesini açıklarken Şeyh Süleyman b. Abdullah b. Muhammed ise şunları söylemektedir:

"Kim Allah için dostlukta bulunursa" demek, sevgi için gerekli olan ve sevginin ayrılmaz bir parçası olan hali açıklamış bulunmaktadır. Bu da gerçek manadaki bir dostluğu ve karşılıklı sevgi ve saygıyı içerir. Burada şu hususa da dikkat çekilmiş olmaktadır. Kişinin mücerred olarak "Seviyorum" demesi yeterli değildir. Mutlak surette bunun ayrılmaz bir vasfı olan sevginin yanında dostluğunda beraber sürdürülmüş olmasıdır. Bu nitelikler de şunlardır. Allah için yardım, ikram, saygı, gerek iç görünüş gerekse dış görünüş yönüyle olsun kişinin sevdiğiyle beraber olmasıdır. O'ndan ayrı olmamasıdır.

Yine: "Kim Allah için düşmanlık sürdürürse" ifadesi de şu hususları içermektedir. Allah için buğzda bulunmanın ayrılmaz bir vasfı, Allah için düşmanlığını sürdürmektir. Bu da Allah'a düşman olanlara karşı, aynı şekilde müslümanın düşmanlığını açık ve net bir şekilde ortaya koymasıdır. Kısaca düşmanlığını fiilen ortaya koyacaktır. Meselâ Allah düşmanlarına karşı cihad etmek, onlardan tüm ilişkilerini kesip uzak durmak, hem gizli manada ve hem açık anlamda zahiri ve batım anlamda ilgiyi kesmek. Demek oluyor ki, kişi ben buğzediyorum diye kuru bir iddia ile bunu kanıtlayamaz. Mutlaka buğzun gerekleri ne ise onları da beraberinde yapması gerekir.

Şeyh Süleyman b. Abdullah b. Muhammed, Tefsîru'l-Azîzi'l-Hamîd, 422.

Nitekim Yüce Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır:

“İbrahim'de ve onunla beraber olanlar da, sizin için gerçekten güzel bir örnek vardır. Hani onlar kavimlerine: Muhakkak bizler sizden ve Allah'tan başka ibadet ettiğjniz şeylerden uzağız. Siz(in dininiz)i inkar ettik. Yalnızca Allah'a iman (edip şirki terk) edinceye kadar, bizimle sizin aranızda düşmanlık ve kin ebediyyen baş göstermiştir demişlerdi." (Mümtehine Suresi 4.ayet)

[teneres]

Talha bin Abdurrahman bin Avf, kendi zamanında Kureyş'in en cömert insanlarından biriydi.

Bir gün eşi ona şöyle dedi: “Senin dostların kadar vefasız (kötü niyetli) kimseler görmedim!"

Talha: "Nedenmiş o?" diye sordu.

Eşi: "Görüyorum ki zengin olduğunda etrafından hiç

ayrılmıyorlar, fakirleştiğinde ise seni terk edivorlar!"

Bunun üzerine Talha ona şöyle cevap verdi: "Vallahi bu onların ahlaklarının yüceliğindendir.

Kendilerine ikram etmeye gücümüz yettiği zamanlarda bize geliyorlar, onlara karşı hakkıyla ev sahipligi yapmaktan aciz düştüğümüz zamanlarda ise (bize yük olmamak için) bizi yalnız bırakıyorlar.

İmam Maverdi bu kıssa üzerine șu yorumu yapmıştır:

"Kendi yüce gönüllülüğüyle bu durumu nasıl yorumladığına bir bak! Öyle ki, onların bu çirkin davranışlarını güzel bir şeye, apaçık vefasızlıklarını ise bir sadakata çevirdi.

Vallahi bu durum; kalbi temiz tutmanın (selâmet-i sadr) dünyada bir huzur, ahirette ise büyük bir kazanç olduğuna ve cennete girme sebeplerinden biri olduğuna işaret eder:

Hicr Suresi 47. "Biz onların kalplerindeki her türlü kini söküp attık; onlar artık tahtlar üzerinde karşı karşıya oturan kardeşlerdir.”

[teneres]

Enes bin Malik (Radıyallahu Anh) söyle dedi:

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

"Lezzetleri kaçıran ölümü çok hatırlayın! Hangi kul, geçim sıkıntısı çekerken eğer ölümü hatırlarsa, Allah da onun rızkını genişletir. Hangi kul da geçim bolluğu içindeyken eğer ölümü hatırlamazsa Allah da onun rızkını daraltır!"

İmam Beyhaki, Şuabu'l-iman;

ibni Hibban, Sahih-i İbn Hibban Zevaidi;

İmam Bezzar, Müsned;

Muhammed el-Albani, Sahihu'l-Cami' 1211

[teneres]

Ebu Hureyre (radıyallahu anh)  şöyle dedi:

Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), Ali (radıyallahu anh)’ın oğlu Hasan’ı öpmüştü. O sırada Akra bin Habis de Peygamberimiz’in yanında bulunuyordu. Akra:

Benim on tane çocuğum var, onlardan hiç birini öpmedim, dedi. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona hayretle bakıp:

“MERHAMET ETMEYENE MERHAMET OLUNMAZ” buyurdular.

Sahih Buhari, Edeb 18; Sahih Muslim, Fezail 65.; İmam Ebu Davud, Edeb 145; İmam Tirmizi, Birr 12

İmam Nevevi (rahimehullah), kişinin küçük çocuğunun yanağını ve öpülmesi meşru olan yerlerini öpmesinin vâcip olduğunu söyler. Erkek olsun kız olsun, şefkat, merhamet, sevgi ve lütufla çocuğu öpmenin sünnete uygun bir davranış olduğunu, şehvetle öpmenin ise kesinlikle haram sayıldığını belirtir. Dost ve arkadaşların çocuklarıyla, diğer küçükleri öpmek de aynı hükme tabidir.

[teneres]

Şeyhulislam Ahmed İbn Teymiyye el-Hanbeli رحمه الله şöyle demiştir:

“Peygamber’e (SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEM) övgü, sena, tazim ve saygının ikame edilmesi dinin tamamının ayakta tutulmasıdır.

Bunların ortadan kalkması ise dinin tamamının yıkılmasıdır.”

|| Sarimu’l-Meslul ala Şatimir Rasul

اللهم صل وسلم على نبينا محمد

ALLAH'IM Nebimiz Muhammed'e salât ve selâm et

[teneres]

Hafız İbn Kesir (rahimehullah)’ın düşmanlar tarafından “Akka” şehrinin ele geçirilmesini aktardığı kıssa:

“Cemadiye’l-evvel ayı geldiğinde, Avrupalıların (Allah onlara lanet etsin), Akka şehri üzerindeki kuşatmaları şiddetlendi. Uzak yerlerden gelerek güçlerini birleştirdiler. İngiliz kralı da, savaşçılarla dolu yirmi beş kıt’adan oluşan büyük bir kalabalık ile onlara katıldı. Halk, daha önce karşılaşmadığı büyük bir zorlukla karşı karşıya kalmıştı. Bunun üzerine önceden ittifak ettikleri gibi, davullar çalarak sultana mesaj gönderdiler. Zira davulların çalınması sultan ile kendi aralarında bir parola niteliğindeydi. Sultan, Akka’ya yaklaşarak şehre en yakın bir yerde mevzilendi. Böylece düşmanın dikkatini dağıtmak istiyordu. Düşman ise şehri her yerden kuşatmış ve yedi mancınık ile gece gündüz ateş ediyordu. Özellikle Aynu’l-Bakar kalesini ağır bir ateşe tuttular. Daha sonra ise kaleye ulaşabilmek için, kalenin etrafındaki hendeği doldurmaya başladılar. İngiliz kralı, Müslümanlara ait olan ve Beyrut’tan gelen silah ve erzak yüklü gemileri ele geçirmeye çalıştı. Gemiler kırk gün denizde bekledi. Hiçbir gemi şehre ulaşamadı. Gemilerde altı yüz kahraman savaşçı vardı. Bu savaşçılar, İngiliz kralı tarafından tamamen etraflarının sarıldığını görünce bütün gemileri batırdılar ve istisnasız hepsi öldü. Allah-u Teâlâ onlara rahmet eylesin. Gemilerin tamamını batırmaları nedeni ile düşman, ne silah ve ne de erzaktan hiç bir şey ele geçiremedi. Ancak bu altı yüz kahramanın bu şekilde ölmeleri Müslümanları çok üzdü. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun.”

|| Hafız İbn Kesir, el-Bidaye ve’n-Nihaye, 12/342-343