İntihar mektubunun son cümlesi;
"Sanki yokmuş gibi davrandığınız kalbimden vurdum kendimi."
seen from United States
seen from Norway
seen from Brazil
seen from United States
seen from Mexico
seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from Brazil
seen from Brazil
İntihar mektubunun son cümlesi;
"Sanki yokmuş gibi davrandığınız kalbimden vurdum kendimi."
Kanat Güner, Eroin Güncesi kitabında şöyle diyor: Ben galiba hayatım boyunca iki arada gidip geleceğim. Kornişteki perde gibi, raydan çıkana dek...
annesini yeni kaybetmiş bir çocuk kaybolmuşluğu var üzerimde kime ağlayacağını kime sığınacağını bilmeyen bir çocuk anne diye ağlasa annesi yanına gelir miydi tekrar? gelmezdi ki gitmişti annesi sonsuzluğa. uğurlamıştı çocuk onu küçücük yüreğiyle.
Neden ölümden korkuyoruz biliyor musunuz ?
Çünkü bir çoğumuz cenneti haketmediğinin farkında..
Yıllar sonra babam bana sarıldı ve bian çocukluğum gözlerimin önünden geçti. O an 7 yaşımdaki halime büründüm sanki . Mutluydum, ancak bir boşluk hisettim. Babamın bana yaşattığı o kalp kırıklıkları o boşluktu ve yıllar sonra olsada sarılışı o boşluğun kolay kolay dolmayacağının kanıtıydı . Ne çok kırmışsın bizi. Artık göstersende ne o boşluk dolar nede o geçmişi unuturum....
...
Bir Sabah Annemin Çığlıklarıyla Bütün Şehir Uyanacak
Ama Ben Uyanmayacağım...
İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiçbir fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi..