#udio.com

[seriously-mike]

Don't Fear Your Tears, Binge on Your Cringe

So, there's shitstorm brewing lately that Tears for Fears' new album uses AI-generated imagery for the cover and related promotional purposes, and rightly so because on that level of money and fame not hiring an actual artist to make those for you feels insultingly cheap. Also, just look at this:

This is some ridiculously basic bitch shit cooked with zero effort in Bing Image Creator. Look, if I'm disgusted, you know it sucks shit big time. It's as bad as Saxon's video for "Madame Guillotine".

So, I thought "fight AI with AI" and came up with a chorus that skewered the idea, asked for 80s synthpop with male vocals, got the right vibe in the first batch. Then, it kinda went downhill from there.

"You want Tears for Fears' new single? But we have Tears for Fears' new single at home!"

This is the cheapest kind of Temu knockoff that I could accept, and since it's in English and relevant to current events, I'm expecting a shitton of hits in no time. Hell, if the short teaser clip featuring the chorus exploded right out of the gate, I'm expecting the full version to be a smash on par with the original Chinchilla song.

But, the lyrics:

There was a day I ruled the world, When I made people shout, Girls fell head over heels for me, Then we had a falling out, I laid so low, and tears rolled down, I broke it down again, Then by some kind of God’s mistake Dined with the Kings of Spain I want a spaceman, Standing in the field, Made by an AI, People will be thrilled! I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! (See!) I rode the wave and I forgot About how much he sucks, And then he just called me one day To help him pay some tax, This happy ending, a fresh start, The crowd will love this crap, We’re going past the tipping point, And numbers spin back up I want a spaceman, Standing in the field, Made by an AI, People will be thrilled I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! (Say!) The getting’s good, we’re on the road, Touring with some old hacks, We rule the world with our old hits, But we still need new tracks, We’re nervous and we’re getting old, So let’s run a new scheme, The cover of our record will Be designed by machines! I want a spaceman, Standing in the field, Made by an AI, People will be thrilled I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! I want the limelight, I want to get laid, And I don’t give a shit If the artist gets paid! (SUCKERS!)

If you look up the history of Tears for Fears on Wikipedia, you'll see an absolute shitton of references to their songs and albums, particularly in the first verse. There are also references to the acrimonious split between Orzabal and Smith and the unusual reason they reunited (basically, Smith moved to the US and after several years asked Orzabal to sort out some bureaucratic issue regarding his UK property).

It wasn't that difficult to write, considering that once I spent almost two months on trying to put together a song based on Minsc's quotes from Baldur's Gate 2. The total creation time for this one was a couple of hours, including the video for Youtube. And please do remember that the lyrics are all-natural, free-range, fair-trade, hand-crafted and GPT free.

[constructbreakdown]

Me & You | Lo-fi | Jazz | Bedroom Pop | Psychedelic | Ethereal [original AI song]

[d-the-designer]

"Neighborhood Watch" (D with Udio.com)

Keep an eye on Joe (what's he got) Comrade status: hot or not Fences white in the cold war fight And everybody's watchin' tonight Danny's got a shed (no one's seen) Susie's lips, talkin' red, the dream Look out for Pete, with his brand new threads Flashing cash 'round like he's newlywed Keep notes in the logs, keep the curtains tight 'Cause freedom's a flame we must shield with might Bill's basement's locked (What's inside?) Jenny's whisperin' 'bout rights, we know where they hide Turn the talk to Jane (What'd she do?) Saw her chatting up the wrong kind of crew Tom’s girl Sarah, she's got a new flame Parents worried he's not from the right vein Every step on the street, gotta tread so light 'Cause eyes are peering from windows at night Keep an eye on Joe (what's he got) Comrade status: hot or not Fences white in the cold war fight And everybody's watchin' tonight

[seriously-mike]

Żenujący Przebój Dziko-Polo

"TOĆ-KAAAA!" "Czego się drzesz, ja tu serial oglądam!" "Może pani poprosić Toćkę?!" "Toćka! Jakiś wariat z bałałajką na dole! Cię woła!" "Maurycy?! Co ty tu robisz?!" "Piosenkę ci napisałem!" 😅

No więc na podstawie zdjęć z zamierzchłych dziejów z @jurian-is-cinnamon-roll i piosenek Percivala przyszedł mi do głowy pomysł na piosenkę. Tym razem w stylu dziko-polo, jako że Percival i tak dalej. Panie i panowie: zespół Perversival i "Ballada o Hajdamackiej Dziewce"!

Sama zainteresowana na okładce jako Hajduczek, Hajdamaczek czy coś. W ogóle jestem zaskoczony, bo większość tekstu weszła w algorytm gładko jak pal w Azję Tuhajbejowicza, i dopiero pod koniec zaczęło się trochę pruć - a spodziewałem się, że lekkopółśredniowieczny słowiański folk to dla Udio taka sama niewiadoma jak melodic death metal, z którym były gigantyczne problemy.

Oczywiście, tekst:

Nanizali dziewkę na sośninę Bo hajdamackim się parała czynem, Karym koniem w Dzikie Pola gnała, I kupieckie wozy rabowała… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Będziesz teraz na palu cierpiała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Jak żeś żyła, tak będziesz konała! Pod pręgierzem dziewkę obnażyli, Batem na rozstaje pogonili, Za nogi do konia uwiązali, I powoli na pal nawlekali… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Będziesz teraz na palu cierpiała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Jak żeś żyła, tak będziesz konała! Oj wy ludzie, co wy tu robicie, Co wam z tego, że mnie tak hańbicie, Mało wam bym za to jakem żyła Głowę pod toporem położyła… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Będziesz teraz na palu cierpiała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Jak żeś żyła, tak będziesz konała! Szlocha dziewka, wyje w niebogłosy, Już na zgubę ciągną ją powrozy, I tak hajdamackiej białogłowy Dziś kochankiem będzie pal sosnowy… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Będziesz teraz na palu cierpiała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Jak żeś żyła, tak będziesz konała! Oj dziewczyno, łaski byś ty chciała, Za to jak żeś chłopców zabijała, Oj będziesz ty za to długo konać, Na rozstajach na pal nawleczona… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Będziesz teraz na palu cierpiała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Jak żeś żyła, tak będziesz konała! Błyszczy księżyc na Dnieprowej toni, Za dziewczyną łzy nikt nie uroni, Gdy na palu na rozstajach kona, Na przestrogę wszystkim wystawiona… Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Gdyś kupieckie łupy śmiało brała, Nie płacz Toćko, samaś tego chciała, Hajdamacką śmiercią żeś skonała... (HEJ!)

Jak można zauważyć, inspiracja "Narančą" Percivala jest oczywista. Gdyby nie to, że w 30-sekundowy kawałek wchodzi akurat zwrotka i refren, to mógłbym się bawić w ozdobniki, pomagając sobie nowymi suwaczkami Udio pozwalającymi określić, gdzie ma się wokal zaczynać i kończyć (co jest zajebiście pomocne jak wam się zwrotka nie mieści w jednym fragmencie i musicie mieć absolutną pewność że algorytm od razu zacznie śpiewać w kolejnym, a nie wstawi nagle instrumental z dupy). Bo właśnie odkrywam, że to rozwiązanie jest zajebiście potrzebne w kolejnym kawałku nad którym pracuję i mam nadzieję wyrobić się do poniedziałku.

W ogóle, pisanie ludowych przyśpiewek jest całkiem zabawne, z tym całym oj ty, oj wy, żal za dziewczyną i jak to fajnie być zbójnikiem. Przy okazji kawałek po raz kolejny jest catchy as fuck, i to poniekąd znowu dziełem przypadku: chciałem trochę zmienić tekst pierwszej zwrotki, więc użyłem funkcji "Remix" żeby zachować ogólny rytm, zmieniłem cztery słowa, pociągnąłem za wajchę... i stał się ten refren, w którym jedna dziewczyna zawodzi "Nie płacz Toćko", a potem chórek dodaje "Samaś tego chciała".

[seriously-mike]

Ballada o Niebieskiej Linii (Żenująca)

Parę miesięcy temu przyszedł mi do głowy pomysł na początek piosenki o "pechowych kochankach". Ale że ja w piosenki o nieszczęśliwej miłości nieszczególnie umiem, to pomysł leżał nietknięty - miałem tylko koncept planu, że pani zabiła pana i teraz mają ją powiesić, ale jak do tego doszło - nie wiedziałem.

A potem gówno się pojebało.

Było tak źle że musiałem poprosić doktora o nowe pigułki z suszonej żaby i po stworzeniu ostatniego przeboja z gatunku dziko-polo wróciłem do tego.

Ja pierdolę. Do tej pory tak złe emocje ze względu na tematykę budził we mnie tylko kawałek "Face Down" kapeli Red Jumpsuit Apparatus. Udało mi się stworzyć coś, co napierdala po feelsach jeszcze bardziej - to ma tak potężny negatywny ładunek emocjonalny, że Rezso Seress to przy mnie Taylor Swift.

To mój ostatni dzień, Dziś z lochu wczesnym rankiem Prowadzą w końcu mnie Na spotkanie z kochankiem, I znów obejmę cię, Choć mam związane ręce, Bo wciąż o tobie śnię I nie chcę żyć już więcej… Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek… Oddałam ci swą dłoń, Choć wszyscy mi mówili, Że popełniłam błąd, Zazdrośni pewnie byli, Bo przecież dobrze tak Nam razem z sobą było, I tych uniesień szał, Kiedy mnie brałeś siłą… Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek… I najpierw dałeś mi To o czym mogłam marzyć, Potem zamknąłeś drzwi I zbiłeś mnie po twarzy, Choć już nie boję się, Policzek już nie pali, Dziś ludzie śmieją się, Przecież mnie ostrzegali… Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek… Pamiętam wciąż ten dzień, Wróciłeś znów pijany, I zapytałam cię, “Gdzie byłeś, ukochany?” Po chwili czułam już Na szyi twoje ręce, Chwyciłam szybko nóż, Nic nie pamiętam więcej… Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek… Nie rozumiałam jak, Choć wierna jak pies byłam, Wykrzyczałeś mi w twarz, Że znowu cię zdradziłam, Ani tym bardziej gdy Orzekali ławnicy: “Za ten haniebny czyn Skończysz na szubienicy!” Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek… Końca dobiegł mój czas, Lecz śmierci się nie boję, Bo ręce dzisiaj kat Ma całkiem jakby twoje… I już niedługo tak Spotkamy się, kochanie, Zatańczę tylko na Sznurze ostatni taniec… Bo tak przewrotny los Wymierzył nam policzek: Dla ciebie w serce cios A dla mnie rychły stryczek…

Że ja w ogóle popełniłem tekst idący wbrew moim najbardziej podstawowym przekonaniom i zasadom to już jest wyczyn. No bo imaginujcie: ofiara przemocowego związku z bardzo przeciętnym zapijaczonym psycholem któremu we łbie lęgną się jakieś paranoiczne wizje albo po prostu preteksty do skatowania żony sprzedała mu kosę w panice. Takie rzeczy się zdarzają. Ale ona oczekując na egzekucję tęskni za nim. Do tego wszyscy wokół doskonale wiedzieli, na jakiego bydlaka trafiła - znaczy się, wszyscy oprócz niej. To jest wielki rozlany denial z żyjącymi w nim agresywnymi krokodylami. I na koniec taka mocno dwuznaczna wzmianka, że kat ma ręce jak jej mąż - bo czy to z rąk jednego kata trafiła do drugiego, czy ona ten manhandling na szubienicy odbiera jako romantyczny, czy trochę z opcji a, trochę z opcji b, to ja wam sam nie powiem - przyszedł mi ten fragment do głowy w środku nocy i tak jakoś został. W każdym razie, "Cell Block Tango" to to nie jest. Niestety. Proszę nie romantyzować.

Żeby nikogo nie krzywdzić, na okładce znowu moja morda przegoniona przez Fotobudkę z Piekła Rodem i wzorowana trochę na okładkach albumów Justyny Steczkowskiej. Poza tym zrobiłem nowe tło i wizualizer do wrzutek na YT, który już widzieliście ostatnim razem - bawiłem się Fluxem, i uzyskałem w miarę równą półkę z winylami, w którą znowu zacząłem wklejać okładki już wypuszczonych kawałków, tak że w każdym kolejnym gdzieś pojawia się okładka poprzedniego. Do tego byłem sprytny i wymyśliłem tę małą animację na sam początek wideo, z płytą wyjeżdżającą z dołu ekranu.

[seriously-mike]

Building Community... with Barbed Wire

As I mentioned lately, the music industry overestimated their bullying capabilities in regard to generative AI and the result was "collaboration" with Suno and Udio (and, soon, OpenAI too because Scam Altman wants to fuck that particular pie as well).

Unfortunately, the latter, in a mad corporate bullshit dash for numbers that look good in the quarterly report for shareholders, decided to antagonize its own users with a decision so shockingly, coprolithically moronic that I'm left wondering what was the logic behind it and what goals it was supposed to achieve.

Because get this, Suno decided to improve the user interaction by adding such a simple thing as comments on the songs people post there. Maybe it's not much, but as far as feedback and community go, it's honest work. You can say it sounds cool, it sounds weird, it reminds you of that one song by that one band, etcetera. There's interaction. And what did Udio do instead?

The dumb motherfuckers removed the download function.

Simple example: my songs make hundreds, sometimes even thousands of views on Youtube. On Udio itself, they make... 'teens. Like, less than twenty views in an entire year's time. Not to mention other aspects of user experience in which Udio sucks shit, for example no "You might also like" thing pointing you at similar songs by other users - something that Suno actually does have. Udio doesn't even have notifications that someone liked your song, something so obvious and banal that the lack of such a function is bizarre. Like, guys, all right, you have a decent data model that goes deep into stuff beyond the Spotify top 30 and whatever shit's on the radio these days, but the community side of things on your site is an abject failure. You screwed the pooch so hard that one of the local "rappers" is looking at you with envy. You're trying to build a community using nothing but three encirclements of concertina wire and some anti-personnel mines for good measure.

Also, the only way to swap bits and pieces of several versions of the same song, something that I did at least twice, is possible only through downloading and splicing the files manually. Because sometimes you just can't rely on RNG to do that one section right in the paid edit mode, particularly if it already was done right in a version that came apart elsewhere.

Either they'll be desperately backpedaling in a couple of months, or they'll go under in the same time, with UMG cannibalizing the tech to churn out more mindless focus-group garbage instead of ridiculous memery that actually gets the views. There is no third option.

[seriously-mike]

Żenująca Bździna Wikinga

Chciałem przetestować nowo udostępnioną darmowym użytkownikom Udio funkcję, czyli Style, i wreszcie zmotywowałem się do dokończenia folkmetalowej piosenki o straszliwym pierdzie dziesiątkującym wikińską ucztę.

Za próbkę wejściową posłużyła wypuszczona w zeszłym roku "Ballada o Kurwie Bez Głowy", w której całkiem losowo dostałem idiotycznie chwytliwy riff na gęślach czy czym tam, ale oprócz tego (niestety regularnie odkształcającego się w orkiestrę dętą) doszła nowa jakość, czyli wokal w stylu call & response.

No i znowu powstała produkcja absurdalnie głupia i wulgarna, a i tak catchy jak cholera. Nawet między zwrotkami są jakieś instrumentalne basowe pierdogrzmoty.

Ale właśnie, tekst:

Na ucztę wszyscy się zebrali, A miejsc przy stole sto! Pieczyste już na stół podali, Kapustę, piwo, groch! I nagle grom, czy to w oddali  uderzył Thora młot? Nie, to gdzieś spod ław w tej sali  się rozszedł pierda grzmot! Już śmierci odór gryzie w oczy, Największy mocarz padł, Kto pierwszy poczuł ten wytoczył Okrutny trupi wiatr! Już w mgnieniu oka pierwsi goście Rzucają się do drzwi, Kto puszcza bąki bez litości, Któż tak okrutnie bździ?! Już wszyscy w drzwiach się przepychają, Już się rozpierzcha lud, Na wszystkie strony uciekają, Za nimi goni smród! Już śmierci odór gryzie w oczy, Największy mocarz padł, Kto pierwszy poczuł ten wytoczył Okrutny trupi wiatr! Już trawa więdnie dookoła Jak pod dotknięciem Hel, Schnie na skorupę ziemia goła, Spadają liście z drzew! Cała zwierzyna z okolicy W popłochu ślepym gna, Nie wiedzą nadal biesiadnicy, Kto tak straszliwie piardł! Już śmierci odór gryzie w oczy, Największy mocarz padł, Kto pierwszy poczuł ten wytoczył Okrutny trupi wiatr! Wszyscy słaniają się na nogach, Rażeni smrodem tym, Sprawką człowieka czy też boga Jest ten potworny sztynks? Czy to czyjś pies puścił bączora Z fetorem zgniłych jaj? Czy to Odyn wezwał potwora Z czeluści Niflheim? Już śmierci odór gryzie w oczy, Największy mocarz padł, Kto pierwszy poczuł ten wytoczył Okrutny trupi wiatr! Już śmierci odór gryzie w oczy, Największy mocarz padł, Kto pierwszy poczuł ten wytoczył Okrutny trupi wiatr!

Miałem tylko jedną zwrotkę i refren, plus dwa zdania planów na kolejne zwrotki. I tak, jak poprzednie próby wyciągnięcia tego z prompta tekstowego wychodziły bardzo średnio na jeża, to już na bazie sampla poszło od strzała. Zwłaszcza ten refren, który idzie dokładnie tak jak miałem go w głowie (a to się rzadko zdarza, nawet Szynszyl jest w obu wersjach szybszy i mniej majestatyczny niż moje oryginalne wyobrażenie).

A geneza tytułu, co ciekawe, nie ma nic wspólnego z pierdami. "Dead Air" to angielskie określenie na ciszę na antenie radia, czyli coś czego lepiej unikać, ale tak z martwego powietrza zrobił się trupi wiatr, a z trupiego wiatru purozaur tak okrutny, że można siekierę w powietrzu zawiesić.

[seriously-mike]

Rzecz o Żenujących Usprawiedliwieniach

Pomysł tłukł mi się po głowie od dłuższego czasu, ujawniając się w najmniej odpowiednich momentach (czyli kiedy nie miałem jak go zanotować), i jak go w końcu zrealizowałem to wyszło nie do końca to co miało być na początku, ale znaczna część podstaw się zachowała.

Kiedyś powiedziałem, że życie jest za długie na chujowe dziary - no bo c'mon, krzywe skrecze bez polotu robione maszynką z Temu przez jakieś beztalencie to nie jest coś z czym chcesz zostać na całe życie. I o tym oryginalnie miała być ta piosenka, ale jak zacząłem rozpisywać cały koncert życzeń z pseudointelektualnymi usprawiedliwieniami dla chuj wie kogo, to na bekę z jakości wykonanych wzorów trochę zabrakło miejsca. No bo c'mon, połowa lasek ma teraz całe rękawy kwiatków robionych cienką linią tylko dlatego, że im się te motywy podobają i więcej wyjaśnień nie trzeba.

Poza tym znowu chciałem toczyć bekę z przechodzonej dziwy polskiej estrady, ale trochę głupio opowiadać ten sam żart drugi raz, tylko trochę inaczej - nawet jeśli tym razem nie było żadnej keczupowej królewny z którą mogło przegrać ezograżynkowe pseudosłowiańskie pierdolenie. No to wykopałem coś z prehistorii, kiedy to przechodzona dziwa była piękna, młoda i wjeżdżała na scenę na diplodoku zapowiadana przez Wojciecha Manna.

Okładka, jako że ma dość ścisły związek z tematyką piosenki, jest trochę bardziej doszlifowana niż zwykle. Czytaj, wszystkie te dziary to ręcznie doklejane produktówki z Temu, maskowane i doginane Warp Brushem, żeby się układały. Przy czym zaliczyłem drobne "ups", bo zapomniałem o jednej zwrotce, z której elementy są na okładce, ale w samej piosence jej nie ma.

W dodatku te jaskółki na szyi to jest dość niewybredny dwujęzyczny żart - bo jak są jaskółki po angielsku? Swallows. A "połyka"? Swallows.

No i, oczywiście, tekst: Grzeczną dziewczynką byłam W życiu za długo, Chcę przed światem odkrywać Swą stronę drugą, W końcu bym pokazała Co gra mi w duszy, Więc będę wydziarana Po same uszy… A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Bo chcę być wydziarana Od stóp aż do głów, Na wszystko bym wydała Ledwie parę stów… Oto moje marzenie Spełni się wreszcie, Studio w przystępnej cenie W rodzinnym mieście, Zawsze mnie pociągały Motywy duże, Chcę na ramieniu całym Czaszkę i róże… A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Bo chcę być wydziarana Od stóp aż do głów, Na wszystko bym wydała Ledwie parę stów… Zrób mi na przedramieniu Kwiaty i kotka, Bo z twardej w okamgnieniu Mogę być słodka, Chcę by mnie wypełniała Siła kobieca, A więc wielkie bym chciała Skrzydła na plecach… A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Bo chcę być wydziarana Od stóp aż do głów, Na wszystko bym wydała Ledwie parę stów… By inni ozdób ciała Mi zazdrościli, Dwie jaskółki bym chciała Po bokach szyi, A żeby zalśnić siłą Osobowości, Chcę mieć na karku symbol Nieskończoności A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Bo chcę być wydziarana Od stóp aż do głów Na wszystko bym wydała Ledwie parę stów By mą inteligencję Każdy dostrzegał, To na drugie ramię chcę Sowę i zegar, Jeszcze na przedramieniu Chciałabym węża, Nie wierzę w to straszenie, że Nie znajdę męża… A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Bo chcę być wydziarana Od stóp aż do głów Na wszystko bym wydała Ledwie parę stów Choć to tylko połowa Mego marzenia, Artysta mnie zszokował, Mówiąc o cenie, Bo by wykonać wzory Na jednej ręce, To już wydatek spory, Kilka tysięcy… A więc mnie dziaraj (dziaraj!),  No dalej (dalej!) Chciałam być wydziarana Od stóp aż do głów Gdy cenę usłyszałam, Zabrakło mi słów

A więc oryginalny pomysł może i się trochę rozjechał, ale puenta jest. Może nie o skreczach w stylu zwięźnia uciek, ale ogólny vibe oderwanej od rzeczywistości loszki kopiującej najbardziej ograne pomysły jakoś zachowałem. Plus jeszcze te absurdalne uzasadnienia rodem z tygodników dla pań domu sprzed ćwierć wieku. Po pierwsze, kogo to dzisiaj obchodzi, a po drugie, to są dosłownie kalkomanie z Temu. Przy czym najpierw napisałem tekst, a potem zacząłem szukać produktówek, i nawet je znalazłem bez większego wysiłku.