UNDAS 2011.
Para sa'kin, unforgettable 'to.
November 2, 2011. We, me, my cousins, my pamangkins and Vince, went to Quezon Province to visit papa. And also, birthday niya ng November 3. Pero ang original niyang birthday, November 11. Lol. HAHA! Oo, dalawa ang birthday niya. Kasi yung 11 talaga pero sa birth cert niya, 3 ang nakalagay. Anyway, the cemetery closes at 6pm. Unfortunately, hindi kami umabot. So, pumunta kami the day after nun.
November 3, 2011. Mama cooked spaghetti kasi nga birthday ni papa. Tas binisita namin siya. Pagdating namin dun, hindi ko na talaga napigilan yung mga luha. Naisip ko nun, paano kung kasama pa namin siya? Engrandeng handaan, kantahan and everything. At dati, para sa'kin wala lang yun. Hindi ko ganun pinaghahandaan yung araw niya. At ngayon, sisingsisi ako. Ang dami ko pang nasa isip nun. Sobrang hirap pa din at sobrang sakit pa din. I remembered how he shouts at me everytime I do something stupid. Yeah, nakakamiss yun. At madami pa kong namimiss sa kanya. At buti, nandun si Vince. Niyakap niya ko tas pinapatahan. Tas after nun, kinausap ko na si papa. I said happy birthday and I love and miss him so so sooo much.
First time kasing magundas na siya na ang dinadalaw namin. Parang dati lang, kasama namin siya kapag dinadalaw ang lolo't lola ko. Hayyy. Nakakalungkot talaga. Sobra sobra sobra ko na siyang namimiss. :'(











