#urbanmelancholy

[soeuoficial]

[g-engram]

Empty rain-slicked alley, somewhere in the Tokyo suburbs.

[piotrtymcio]

Tytuł

Canon EOS R6, RF24-105mm F4-7.1 IS STM

Teściowa była dziś wyjątkowo cicho. Zupełnie jakby przeczytała wpis na blogu. A może po prostu dość miała po tych kilku dniach. Ja z reguły w czwartki mam taki mały kryzys. Dziś padłem na twarz i próbowałem spać. Nie wyszło. Nie czuję się dobrze. Na szczęście jutro piątek.

Powyżej więcej kadrów ze smutnego miasta Węgorzewa. Chrzanić to. nie będę się na ten temat rozwodził.

W grudniu zawsze jestem sfrustrowany i zrezygnowany. Zazwyczaj też godzę się z tą beznadzieją a w okolicach świąt zaczynam zmieniać nastawienie. Dni zaczynają się robić dłuższe.

W przyszłym tygodniu przyjeżdża szef wszystkich szefów. Może coś się wyjaśni. A może nie. On lubi polować. Zarządza tyle ile musi. A reszta w tej firmie to spychologia. No cóż. Zobaczymy.

[aloneinthedarkpath]

In the depths of despair, 'neath the town's bright beams, Midst laughter and glow, lost in silent screams, No solace in sight, trapped in sorrow's streams.

Amidst the crowd's bustle, a familiar face gleams, Beside another, laughter reigns supreme, Approaching with hope, chasing love's old dreams.

With a hesitant hello, drawing close, it seems, Met with coldness, shattering hopes like shattered beams, Love's end declared, amidst night's silent schemes.

Yet my heart still lingers, refusing to deem, In the city's embrace, lost in love's lonely scheme.

[soeuoficial]

Mais um dia entre tantos ...

[soeuoficial]

[soeuoficial]

[soeuoficial]