#vloeien

[ietsuitmijnpendatwoordenwerden]

Het is alsof ik schrijf met de splinters van mijn hart. Want telkens jij een stukje van mijn hart breekt, vloeien de zinnen zo uit mijn pen.

[hotseflotse]

Nouja zeg

Ik heb zin om sensueel mosterd van een stoeprand te likken bij maanlicht, Ik heb zin om door de straten te rennen met een rol ducktape op mijn gezicht. Ik heb zin om nieuwe mensen te leren kennen. Ik wil de verdere plaatsen van mijn comfort zone verkennen. Ik wil een hardloopwedstrijd op dode baby’s rennen. Ik wil deze beelden in je gedachtes brengen. Kijk ik heb op een plek in deze rijm geen punt gebruikt op het eind. Grapje toch wel. Ik zit in de knel. lel. Het boeit men toch niks. Maar mijn gedachtes publiceren doe ik toch wel. Ik ben die steen die door je raam word gegooid.

Maar stenen kunnen niet praten, althans dat deden ze nooit. Ik zit stil en hoor wat duits gepraat. Ik voel me een kind die hoogstwaarschijnlijk op kamp gaat. Al zal dat heel wat anders gaan nu met die jeugd. Telefoons, nektasjes en dragen allemaal polo. Met mn mattiez op concentratiekamp #yolo

[ikmichiel]

Kraanwater

- Juni 2014

Kort houden wegens gebrek aan tijd en dan vooral aan minuten die wegglippen tussen mijn vingers als water. Ze gaan ervandoor met hun digitale beentjes, samen met de sfeer en de temperatuur. Het daglicht achterna, dat al uren verdwenen is met de noorderzon. De temperatuur en het daglicht mis ik niet, in tegenstelling tot de minuten die langzaam maar zeker uren werden. Iedereen wordt groot en alles moet kapot ooit. Maar wordt best eerst groot eer je kapot gaat. Zo hoort dat. Da's natuurlijk.  Over uren dus. 

Tweede akte; over uren worden overuren. Zelf gezocht, of zelf gezukt, zoals ze dat in Landen zeggen. Zoals 'we' dat in Landen zeggen, dat klinkt plots al heel wat beter. Maar niet vergeten; kort houden, ook al lekt het creativiteitskraantje binnenshoofd. Laat maar zitten wat daar hoort te zitten. Lekken is niet stromen in de zin van: een lek is een stroom. Druipen, vloeien, golven, lopen, biggelen, druppelen, likken, sijpelen, smelten, gutsen, pletsen, spuiten, wateren, miezeren, tranen, droppelen, lozen, kladderen, klassen, kliederen, klodderen, morsen, podderen, smossen, storten, gieten, schenken, stralen, plengen, pletsen, plonzen, duikelen, plompen en plodderen. Zo niet. Gewoon zoals ik zeg; lekken. 

Heeft ook niets met kraanwater te maken. Het ging over een idee, niet over water. Tenminste niet tot ik erover dacht. Het idee water. Het idee van de gedachte aan water. Niet alleen denken aan water, maar ook over water. Kraanwater. Vroeger wist ik daar alles over, ik kreeg boekjes. Boekjes over het ontstaan van het heelal én boekjes over het ontstaan van kraanwater. Artis Historia, maar wie kent dat nog. De schuld van de digitalisering, maar ik wil niet weemoedig klinken, net als het woord weemoedig zelf. Daar gaat de sfeer. En als de sfeer gaat, dan hangt er een sfeertje. En toch is hij weg. Zeno's paradoxen lagen mij beter, maar ook hier; wie kent de paradoxen van Zeno nog. Ik word oud. 

Oud worden stinkt. Bijna zo hard als: "een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd." Klopt niet en kan bewezen worden. Omgekeerd klopt hij wel, kan ook bewezen worden. Een dag niet geleefd, is een dag niet gelachen. Tenzij rigor mortis daar anders over beslist natuurlijk, maar daar denk ik niet aan.  Blij dat het er allemaal uit is. Tijd had ik niet, maar ik heb er toch wat van genomen. Dat betaal ik op het einde wel terug. Die paar minuten zullen het verschil niet maken. Een gegeven waar kraanvogels zelden rekening mee houden. 

Typisch kraanvogels