Discover Top Posts Tagged with #will tinnemans

In memoriam Will Tinnemans

Gisteravond bereikte ons het droevige nieuws dat op zijn vakantie in Frankrijk de publicist Will Tinnemans is overleden. Wij werkten de afgelopen jaren intensief met Will samen in o.a. het project: ‘De Kwetsbaren’. Will schreef in opdracht van ons hierover een boek dat de aanzet vormde voor een discussie over hoe we in onze samenleving oplossingen kunnen bedenken voor allerhande ongewenste effecten aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Het boek kreeg uitstekende recensies en Will werd geprezen om zijn heldere analyses en betrokken verhalen. We hadden ver gevorderde plannen om hier samen een vervolg aan te geven. Maar het mag niet zo zijn. Aan onze samenwerking komt nu een abrupt einde. We verliezen een gepassioneerde medestander. Een ‘strijder’ voor een rechtvaardigere verdeling van welvaart en een pleitbezorger voor de menselijke maat. Wij gaan door en zullen zijn werk voortzetten, maar hij laat een grote leegte achter en we zullen hem erg missen.

Jos Verhoeven, directeur Start Foundation

#will tinnemans #highlight

Voor mijn boek De kwetsbaren heb ik het afgelopen jaar veel sociale ondernemers gesproken die in de groenvoorziening, klussenbedrijven, de schoonmaak, taxibedrijven, inpak- en montagewerkzaamheden, catering en aanverwante activiteiten regulier werk aanbieden aan arbeidsgehandicapten. Precies wat Sociale Zaken en gemeenten zeggen te willen: mensen met een beperking moeten een kans krijgen in het gewone bedrijfsleven. Maar ze worden al te vaak van het veld gespeeld door sociale werkplaatsen, die in diezelfde bedrijfstakken zwaar onder de prijs werken en hun werknemers, conform de cao voor die bedrijfstak, tot 130 procent van het minimumloon betalen. Hoe dat kan? Als een soort automatisme leggen gemeenten aan het einde van het jaar het bedrag op tafel dat sociale werkplaatsen tekort komen. Waar een regulier bedrijf minstens negen à tien euro per uur moet vragen om te overleven, doen sociale werkplaatsen hetzelfde werk soms voor één à twee euro.

Dat kan natuurlijk niet. Als Sociale Zaken en gemeenten hun eigen beleidsdoel – arbeidsgehandicapten aan het werk in reguliere bedrijven – serieus nemen, moeten ze dat reguliere bedrijfsleven niet ondermijnen met gesubsidieerde sociale werkplaatsen die zwaar onder de prijs werken. Toch is het ook zonde om de jarenlange ervaring en de netwerken van die instituties bij het grofvuil te zetten. Er zijn nu al sociale werkplaatsen die zonder subsidie draaien, bijvoorbeeld de Inclusief Groep, die actief is op de noordwestelijke Veluwerand.

Will Tinnemans in een interview voor Sociale Vraagstukken.Lees het hele artikel via socialevraagstukken.nl

#uit de media #will tinnemans #de kwetsbaren

Participatiewet wordt een drama

Als de Eerste Kamer geen roet in het eten gooit – je weet maar nooit – is vanaf 1 januari 2015 in alle Nederlandse gemeenten de Participatiewet van kracht. Nu al valt te voorspellen dat die wet niet gaat doen waarvoor hij in het leven is geroepen. Waarom niet? Will Tinnemans legt in zijn nieuwe boek over kwetsbaren uit waarom.

Lees hier verder.

View On WordPress

#Participatiewet wordt een drama #Sociale Vraagstukken #Will Tinnemans

Juiste aanpak werkloosheid bij grofvuil gezet

Aan de onderkant van de arbeidsmarkt is een soort stoelendans gaande, maar er zijn te weinig stoelen. Als je iets doet voor de een, doe je de ander tekort. Dit verschijnsel is mooi beschreven in het boek van Will Tinnemans over de problemen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Nederland kampt met een vergaande onderbenutting van de productiecapaciteit, ontstaan door een tekort aan vraag. De beste bijdrage aan verbetering van deze situatie is de invoering van een klassiek stimuleringsbeleid. Daardoor zou de werkloosheid ook aan de onderkant van de arbeidsmarkt fors omlaag gaan. Helaas lijkt deze aanpak bij het grofvuil te zijn gezet, en dan kom je vanzelf in deze moeilijkheden terecht. We hebben onszelf de handen op de rug gebonden door zo ingrijpend te bezuinigen. Buitengewoon onverstandig. Een duidelijke meerderheid van de macro-economen denkt er net zo over. In tegenstelling tot veel anderen ben ik niet pessimistisch over de onderkant van de arbeidsmarkt. Er blijf behoefte bestaan aan laagopgeleiden die eenvoudig werk doen. De werkgelegenheid van deze mensen is in omvang constant, ook procentueel. Het belang van een opleidingsniveau wordt vaak overschat. Het is een misvatting om te denken dat alles geautomatiseerd kan worden. Het echte probleem zit niet aan de onderkant, maar in het middengebied. Daar gaan de klappen vallen. De flexibilisering is in Nederland duidelijk doorgeschoten. Het is het gevolg van het feit dat vaste arbeid onnodig duur is gemaakt, onder meere door sociale premies en de lange doorbetalingsplicht bij ziekte. Hierdoor worden mensen in schijnzelfstandigheid gedwongen. Trendwatchers voorspellen een sterke toename van de flexibilisering. Ze voorspellen ook dat het bedrijfsleven zal moeten opereren in een steeds grilliger mondiale markt. De trendwatchers weten blijkbaar niet dat het aandeel van Nederlandse werknemers in dit soort grote bedrijven steeds kleiner wordt. Er komt wel steeds meer ‘oncontroleerbaar’ werk. Dat is werk waarvan de verantwoordelijkheid voor de uitvoering voor een groot deel bij de werknemer ligt. Daarvoor is uiteraard een vertrouwensbasis nodig. Als werkgever zet je voor dit soort werk geen flexwerkers in. Je hebt mensen nodig waar je op kunt bouwen, en dat zijn mensen in vaste dienst. Ik ben ervan overtuigd dat met de juiste aanpak van de loonkosten het beeld van de arbeidsmarkt snel anders zal worden. Waar wachten we eigenlijk op?

Dr. Arie Glebbeek (hoofddocent arbeidssociologie Rijksuniversiteit Groningen, secretaris Nederlandse Sociologische Vereniging)