Bugün 30’uma otuz gün kaldı.
Gençlik hatalarım, mutluluklarım, heyecanlarım ve yürüdüğüm yollar şu an gözlerimin önünden akıp geçiyor…
Her zaman olduğu gibi, rahatlamak ve kendimi dinlemek için bulunduğum yerden denizi görene kadar yürüyorum.
Güzel bir su, gökyüzü, bulutlar ve huzur… Beni en mutlu eden şeyler bunlar. Tabii birkaç eksik de var.
Sevgiliye alınmış bir buket gülle taşların ardına oturmuş bir çifti görünce düşündüm… Sonra kız; deniz, gemi ve buket üçlüsünü çekmeye çalışırken, oğlanın derdi kızı öpmekti. Gördüm ve güldüm… Baya güldüm. Yazarken de güldüm… Zamanında yaptığım şeylere de güldüm. Düşündüm ve yine güldüm.
Sonuçta buketi aldın ve hakkın olan öpücüğü alacaksın, öyle değil mi? Kocaman bir kahkaha… Güzel şey!
Yaşıyoruz… Sonunu bilemeden, özgürce yaşıyoruz…