Yas 14
On dort yasimdaydim ilk asik oldugumda kendisini gormeden sesine asik oldum sonra kafami sesin geldigi yone cevirdim ve ilk goruste ask frekansina girdim... Nasil asigim sozlerle anlatmak mumkun degil hemde nasil bir platonigim gorulmeye deger :)) Nasil saf nasil guzel seviyorum oyle uzaktan... Hic mi onunla olmak istemiyorum, hicmi dokunmak, hicmi opmek istemiyorum? Tabki istiyorum fakat hic bir zaman hirslanmadim hic bir zaman beni sevmiyor diye kendi kednimi yemedim sadece sevdim en saf hali ile simdilerde farkettim de oyle bir daha asla sevmemisim sevemiyorum. Simdi biri askima karsilik vermedigi zaman kiziyorum kendime ve karsimdakine ama ben cocuk kalbimle daha cok sevmisim en dogal hali ile sadece sevmisim karsilik beklemeden. Beklentisiz sevmek nasil bir buyukluk nasil bir guzellik olgunluktur cocukken icgudusel olarak yaptigim seyi simdi neden ugrastigim halde yapamiyorum...? Neden illa sevilmek yada karsilikli sevmek zorundayim neden? O zamanlar da platonik askimin karsiligi yok diye uzulurdum onunla olma hayalleri kurardim fakat bunlar hayaldi beklenti degildi... Bir zorunluluk bir ihtiyac degildi sadece histi. Simdi yine aynen oyle sevebilmeyi cok istiyorum beklentisiniz oldugu gibi oylesine karsilikli yada karsiliksiz sadece sevmek egosuz, dusuncesiz sadece kalbimle...