Al die jaren draag ik het al met mij mee. Ja, dat waren de zomers. De echte zomers, waarin je genoot van de zon en ook nog echt buiten zat.
Na bijna 20 zomers zijn er maar 2 die ik nooit vergeten zal.
Twee jaar geleden beleefde ik een zwoele zomer met jou. Ik denk niet dat ik ooit echt verliefd ben geweest, tot toen die ontzettend warme namiddag in augustus, want toen kuste jij me en was ik plots niet-alleen-mij meer. De daaropvolgende dagen waren vreemd genoeg bevrijdend, want ik was niet meer alleen. Jij leerde me alles kennen, naïef en gewillig als ik was, ik ben altijd al een goede leerlinge geweest. Ik wilde het eerst nog wat stilhouden, had schrik voor de reacties, want ja, het leeftijdsverschil was er nu eenmaal. Maar kijk waar we nu staan, ik zie je bijna dagelijks en dat voelt goed. Ik denk vaak aan je, je bent een stuk van me geworden. En dat raak ik nooit meer kwijt.
14 jaar geleden beleefde ik een zwoele zomer. Ik denk niet dat ik ooit echt verliefd ben geweest. Toen, op die ontzettend warme namiddag in augustus, toen kuste jij me en was ik plots niet-alleen-mij meer. De daaropvolgende dagen waren vreemd, want ik was niet meer alleen. Jij leerde me alles kennen, naïef en gewillig als ik was, ik ben altijd een goede leerlinge geweest. Ik wil het nog wat stilhouden, heb schrik voor de reacties, want ja, het leeftijdsverschil was er toen eenmaal. Maar kijk waar we nu staan, ik zie je bijna dagelijks en dat voel ik. Ik denk vaak aan je, je bent een stuk van me geworden. En dat raak ik nooit meer kwijt.
(rotzak)
