The Brown Poet

surfing life momentums and the unspoken under the skin of messy words and poetry

[the-brown-poet]

Omgggggg i miss this space!

[the-brown-poet]

I’ll start by loving this silly face and stop comparing myself and maybe do some pampering mwehehe

[the-brown-poet]

The answer that I have for now is slow detachment to that love thing and little steps forward to loving myself. I’ll deal with the anxieties and heal in time.

[the-brown-poet]

tumblr is again my bestfriend, i miss you my digital diary

[the-brown-poet]

I’d like to think the journey to healing your entire being is sometimes ugly and cruel but sometimes it’s too unbearable that I wanna give up

[universalmemoir]

the hardest part of focusing on yourself is missing out on the gratification that helping others gives. and once you stop focusing on others, the people who only loved you for what you did for them slowly fade out of the daylight. my hands are lighter now, and my heart is less broken, but where are the aching hearts that pushed me forward, that bloomed from the tears i cried? i miss when the world felt full and, although i was empty, i gave myself away…but now i feel full, and the world feels empty.

seeking purpose | h.rae

[the-brown-poet]

Endings

Some days I plan on ending this existence. I’ll hide a cutter under my pile of messy clothes. But first. I’ll write notes. Notes of my bank account pin, just in case they found my body they can use the money to set up a funeral. Just in case, they decide people who act concern might come in our house to check what I look like in a box below a clear glass they have some snack to offer but have to remind them i’m exempted of those “snacks”. I’ll write for my parents to refrain investigation cuz obviously it’s all my fault that’s why it’s fcking called suicide. I’ll write notes of declarations of love and gratitude, the obligatory ones.

[the-brown-poet]

“You have come and was good for my soul but I cannot pursue you.”

I loved you. From the way you made me lose some of the things I am mostly insecure with. You have let me feel that I am capable of being loved, of being seen as admiring beyond other people’s perspective of liking my company. You by far came in like a familiar face, as though for long we have already known each other. You let me see how vulnerable you are and how worst this mask I am putting on to defend myself is consuming me to just be who I am.

[the-brown-poet]

Life is a slow death, living is the procedure of killing.

[the-brown-poet]

I smile on the people, whom I broke myself with. And I don’t know who I am at this point.

[the-brown-poet]

I seriously need to write more and be actually religiously doing that. Gotta sharpen the knife before it gets eaten by all the rust.

[poemswords]

[the-brown-poet]

Now tell me, is Art not valuable? 

[poemswords]

[the-brown-poet]

PREAAAAAAAACH!

[314eater]

whats cooler than being cool?

[420moshdad]

financial stability

[don-neal-deactivated20240805]

Alright, Alright, Alright !!!!

[the-brown-poet]

DAMN STRAIGHT!

[the-brown-poet]

eventually when i’m out in here .. *side glance to the boss*

[the-brown-poet]

kwentong kalye

inumaga na tayo sa pagpapa-kasaya

nina-namnam ang bawat segundo nang buong magdamag

kung pwedi lang sanang pakiusapan ang araw

lumuhod na tayong dalawa sabay alay

nang kahit na anong kaya nang laman nang bulsa

hindi ko alam kung paanong hawak ko ngayon ang kamay mo

kung paano natin ginagapang ang wala nang tayo

lasap ko sa mga labi mo ang mga katagang walang paki ang mundo

basta't masaya ka, masaya ako

sa puntong ito

hindi kailangan nang  mala-pelikulang pagtatagpo

sapat nang nakikipag-patintero sa lilim nang mga tala

binabaybay ang ilaw nang kalsadang tahimik na namamahinga  

sa mga kotseng humaharurut sa linya

mga jeep na di magkandarapa sa pag-angkas nang mga pasaherong lampas na ang pagka-irita

katulad nang mga nakaraang gunita

uma-alon ang mga emosyon

humaharurut ang pagka-bighani sa nahanap na kabiyak

pero parang stoplight sa kanto

may hantungan kung kailan ang lahat kailangan huminto

may hindi mo alam pasaherong baba-ba sa gitna nang ma-alinsangang kumpul nang sasakyan

o magnanakaw na biglang kukuripas nang pagtakbo

tangay ang bagay na iyong pinaka-iingatan

minsan natanto kong kahit anong ingat

kahit anong hawak mo sa isang bagay na iyong pinag-hirapang maging sayo

dudulas ito sa iyong pagkahawak, itatakbo palayo

magbabago nang may-ari

makakalimutan ang lahat nang naging laman sa kaloob-looban

mana-nahanan sa ibang bisig

at magsisimula nang panibago

walang bakas nang kahapong meron kayo

ngunit

walang naging magnanakaw sa atin

dahil tayo ang nanakawan

ang sarap sigurong sampalin sa mukha nang tadhana

kung kailan nasa tuktuk ka nang kahiwagaan

sadya ka niyang lulusawin sa kanyang mga planadong pagliko

hahatakin niya ang kanyang pinaka-malakas na sandata

uulan nang mga luha

lalamunin kayo nang pighati

maghahagis siya nang mga bagay na minsan niyung pinagmulan nang gayak

magtatapon nang ma-alipustang mga kataga

manonoood siya sa inyo habang

patuloy na sinisindihan ang apoy na kanyang nilikha

iimbitahan niya kayong dalawa sa kanyang kanlungan

yaya-in kayong magpulutan sa kanyang ibang inimbitahan

papag-lalaruin kayo sa kanyang biniyayang espasyo

pa-iikotin niya ang baso

dadamputin mo at lulunukin nang buo

sabay nang pagnanasang lumaya sa kamay nang lumbay

ipapa-ing ka niya sa mga imbitadong katulad mo ring

sawi

kakapit  ka sa mga patak nang likidong hindi mo man gustong ipasok sa lalamunan mo

pero hindi mo siya kayang tanggihan

may gayuma ang bawat pag-udyok niya

lalalim na ang gabi

ngunit walang imbitadong gustong makipagsayaw sayo

nahagilap mo sa iyong mga mata ang isang taong

minsa'y hindi mo kayang mai-hiwalay sa iyong pananaw

hahayaan kayo nang tadhanang magka-sundo

sa bahay niya kayo'y lalayo at siya'y tatango

na parang may nilulutong panibagong balangkas

sa gabi kayo'y maglalakbay na tila mga presong takas

at

andito nga tayo, nakatitig ka sa akin

nakatingin ako sa malayo

ramdam ko ang init nang muling pagkikita

at mas maiinit na likido sa aking bituka

kahit ako'y nalulula na

gusto kong isa-alaala nang walang basag

at walang sira

ang mga paghawak mo sa akin

mga dampi mong gusto kong habang buhay na naisin

mga tawang walang bahid nang sama nang loob

mga ilaw na tila sumasamba sa atin

halik na banayad na tinatagpi ang nangungulila kong damdamin

randam ko ang pagkasabik nang mga dilang

nababalisa sa pag-kamusta  

ngunit sabi ko nga

walang magnanakaw sa atin

dumulas tayong dalawa

pawang naging marupok sa panunukso nang tadhana

tumakbo sa magkabilang dako

alam kong magtatapos ang gabing ito na

uuwi ka sa bagong nagmamay-ari sayo

at magpapatuloy ako sa mga nasimulan ko 

hanggang sa muli ..

nating pagtatagpo

[poemswords]