The Corporate Slave @thecorporateslave - Tumblr Blog

MY VERY 1ST SUPER SHOW EVER

I know this is super duper overdue but allow me to share my unforgettable experiences prior, during, and post-concert moments of the rescheduled SUPER SHOW 9: ROAD IN MANILA - DAY 1 dated December 17, 2022 at SM Mall of Asia Arena.

Before the rescheduled Super Show...

For the first time in 7 years, napaaga ang release ng 13th month pay namin! Ito rin yung sign ko na mag-upgrade ng ticket from Upper Box to Super Seated. Pinagtyagaan kong pumila for more than 2 hours just to secure one. Nakuha ko yung seat na gusto ko. Nagkaroon pa nga ng issue sa Twitter (now X) about nagkapare-pareho ng seats especially Super Seated # 205 onwards. Buti na lang na-solve agad nila Inang Reyna at ng PULP. She announced that time na kailangan i-register yung tickets for 17 Dec 2022 sked (sa mga naka-avail na, reprint, at nag-upgrade gaya ko) sa link na pinost ni Inang para i-check personally. Grabe yung dedication noh? Tatawagan nila yung person sakaling may conflict. In my case naman, thank God wala akong na-receive na call from them. Meaning, wala akong kaparehong seat.

Nag-file ako ng VL, at thank God pinayagan ako since Saturday naman yun concert ng SJ. Aware ang superior at colleagues ko na manonood ako ng concert. Sinabihan ko sila na ayaw kong maistorbo sa araw na yon mapa-urgent o hindi dahil sobrang tagal kong hinintay ang moment na 'to, at naiintindihan nila yon. It's my first KPop concert experience ever, and it's also my first time to watch concert ALONE which is exciting!

Medyo nag-effort din akong maghanap ng susuotin. Something blue kasi yan ang official fandom color ng SJ at E.L.Fs. Pinili ko ang blue denim jacket with inner sando, leggings, at comfy rubber shoes since nasa seated area naman ang pwesto ko. Planado ko na rin yung pagpunta at pauwi, kung sino yung maghahatid sundo sa MOA Arena. Pinakiusapan ko yung isang pinsan ko - na kahit-bahay ko lang. Kaya natatakot akong umuwing mag-isa, at pahirapan din mag-commute back-and-forth sa MOA.

D-DAY of SUPER SHOW 9 in MOA

Kumpleto naman ako ng 8 hours of sleep. Tamang preps lang bago ang concert. Nakapag-breakfast and lunch na ako. Nangingibabaw ang excitement na may kasamang coordination with my cousin. Yun nga lang umuulan nang mga oras na 'yon until 3:00 PM. Inagahan namin umalis habang hindi pa umaambon, at para hindi maabutan ng traffic jam papuntang MOA Arena.

4:00 PM na ako nakarating sa venue. Tama lang din ang dating ko. May time pa ako mag-retouch habang inaantay yung oras para pumasok sa MOA Arena. Madali ko namang nahanap yung floor kung saan ang Super Seated ticket holders. Medyo nakaramdam ako ng gutom nang mga oras na 'to. So bumili ako ng shawarma at softdrink. While munching, saktong may nakilala akong ELFs na solo goers, at tamang exchange ng socmed accounts. Ang saya lang. May nakita rin akong international ELFs na dumayo pa rito sa MOA Arena to watch at to witness na rin siguro how we (PH ELFs) enjoy concerts like this.

I make sure na nakapag-last minute CR ulit ako bago pumasok sa concert venue para wala akong ma-miss sa buong duration ng SS9 Manila - Day 1.

5:00 PM - Doors are now OPEN.

Naligaw pa ako ng very very light kung saan ako papasok, hehe. 😂Since nasa 218 yung pwesto ko, Row K, Seat 1 which is nasa dulo pala yon, tinuro ako ng usherette sa 217, and finally! Nakita ko ang seat assignment ko. At least medyo malapit sa extended stage compared to my previous seat - sa Upper Box A - 402 Row F, Seat 14.

That's why sulit ang upgrade ko ng ticket which I'm definitely the happiest ELF that night. I enjoyed every minute of it. From their stage performances to endless and chaotic ments and VCRs in between.

Opera skit is the FUNNIEST moment ever. Dinogshow lang naman nila yung tatlong kanta; "SPY", "Rokugo", & "Mamacita". 🤣

Favorite performances aside from the Opera skit:

Burn The Floor

Mr. Simple (As in. I was jumping and singing at the top of my lungs!)

"I Can't" by KRY

CELEBRATE - which makes the night special for us PH ELFs.

Ung part na lahat naka-DENIM silang lahat.

"Happiness"

Behave po ako the whole night. Tamang video lang for 15 secs every song, except for their last song "Happiness". First time kong marinig yon live na live.

Grabe rin yung kilig ko that night. Going back to Mr. Simple. Nasakto talaga sa pwesto ko - nahagip ng dalawang mata ko si Siwon. Ultimate bias ko yaaarn!!! Tapos yung time na naglalakad sila sa extended stage. Grabe. Totoo talaga sila. Ang popogi nilang lahat!😭

POST-CONCERT DEPRESSION IS REAL, MGA ACCLA. 😭

Nasa bahay na ako pero yung diwa ko nasa MOA Arena pa. Ganun ang feeling ko that night. That didn't stop habang nag-sh-share ako sa IG stories ng mga ganap ko sa SS9 Manila kaya hindi ako nakatulog agad. As in. Ang lala talaga ng PCD ko. Inabot ng ilang buwan. Grabe. Ganun katagal. Definitely because it was my very first Super Show experience and very 1st concert I've watched ever since I started working in a corporate world.

On a serious note, ang pinaka-natutunan from that experience...

Kailangan may budget ka! Seryoso 'to. Bukod sa pambili ng ticket, dapat may budget ka rin para sa transpo back and forth, food, at kung may extra ka pa, pambili ng official at unofficial merch. Ultimo OOTDs, magpa-salon, nails mani-pedi, etc. Mapansin man tayo ng biases natin o hindi, ang mahalaga, maganda tayo sa D-DAY ng concert!

Tsaka in general... Kung kapos pa sa budget, huwag muna natin ipilit. Babalik din yung favorite artist nyo dito sa Pinas para mag-concert. While waiting for them, much better kung mag-iipon muna tayo. "Iponing mode" yung term ika nga ni Inang. Bilang ako'y isang corporate slave, of course kaliwa't kanan ang mga tukso... if you know, you know. May time na nagiging impulsive ako when it comes to my expenses. Ang ginawa ko, iniwasan kong kumain sa resto, or sa coffee shop na kadalasang tambayan ko kapag weekends. Iniwasan ko ring mag-online shopping lalo na kung hindi kailangan EXCEPT sa lightstick because wala sa K-Pop merch physical stores. Hinding-hindi ko pinagsisisihan na mag-splurge sa duration ng concert dahil deserve na deserve ko ito after years of being a corporate slave. Sulit ang bayad ko from tix upgrade, lightstick, etc.

Aside from Super Junior, may mga tina-target akong favorites na gustung-gusto kong panoorin, not just KPop. May mga ibang OPM and Foreign acts din akong inaabangan. Kaso hindi ko bet manood ng gigs sa bars bukod sa malalayo, masyadong gabi na mostly nagsisimula yung set. Gets nyo? Ayoko pa naman ng sobrang late matapos, ultimo lagpas alas dose ng madaling araw. Good thing about SS9, (mai-singit ko lang, hahaha!) 6:00PM talaga nag-start, natapos ng 9:00PM. Yes. Ganon kaaga dahil... pagoda na especially mga working ELFs. Kailangan umuwi ng maaga. Charot!!! 🤣

Going back. Of course, umpisa pa lang 'to. Hopefully makapanood pa ako. One major concert at a time, basta sa venue like MOA Arena, Smart Araneta Coliseum, New Frontier Theatre, etc. Or much better more mall shows para mas accessible especially para sa mga hindi masyadong nagpupunta sa gigs ng favorite bands natin.

"Go to the concert alone. You will not regret it."

Basta may budget. Okay!?

-------------------------------------------------------------------

Ngayong 2025...

I can't wait to see them AGAIN sa Super Show 10!!! Nagbabalik na sa mapa ang Pilipinas after so long.

Friends, ngayon pa lang, 'wag nyo muna akong yayaing gumala until further notice. If you know what I mean. OKAY!?

#throwback #concert #superjunior #supershow9 #supershow #kpop #halyuwave

I know, and we know what you did. Charot not charot. 🤣✌

a23010c invites you to join this site and make money without investing. You can make money as long as you have a mobile phone, there are no

a23010c invites you to make money with your mobile phone, no investment, no requirements.

https://money-easilygzl.buzz/87526641965403

SUPER DUPER OVERDUE

I know it's late but HAPPY NEW YEAR!

Pasensya na kung hindi ako nakapag-blog ng ilang months. Naging busy mula September hanggang December 2022. I'll try to recap kapag hindi na ako masyadong busy.

Ang sana makapag-blog ako about my journey to Super Show 9 because hanggang ngayon, may PCD pa rin ako, hahaha! Inaayos ko pa.

Hindi ko maipapangako but I'll try to be active here sharing almost my daily life, mapa- corporate man or the usual free time, maka- discover ng bagong kainan, shops na pwedeng pasyalan, and more.

Hanggang dito na lang muna. Annyeong!

SUPPOSED TO BE MY 1ST SUPER SHOW

SUPER JUNIOR - SUPER SHOW 9: ROAD IN MANILA

Ako na lang ba ang hindi nakakapag-blog about Super Show 9 Manila? Char!

Allow me to share my experience from preps, to the day of supposed-to-be-concert.

PREPARATIONS

Yung feeling na…

· May Super Show na ulit sa Pilipinas. May time pa para mag-ipon pambili ng ticket.

· Nakabili ako ng ticket para sa Super Show 9. Nagkataong may sahod na.

· Nagbura ako ng malalaking files sa cellphone para ready na akong i-capture at i-record ang moments ko with SJ for the first time.

· Nakabili na ako ng SUJU bong (light stick) kahit version 1 lang, at least meron para sa SS.

· Planado na kung paano pumunta, at sinong maghahatid-sundo sa akin.

· Masusuot ko na sa wakas yung hoodie na ni-regalo sa akin ng dating office mate ko.

A WEEK BEFORE SUPER SHOW 9 IN MANILA

Nagsimula na akong mag-countdown sa stories ko. Nangingibabaw ang excitement habang naghihintay ng August 6 2022.

Yun nga lang… Nakisabay ang sunud-sunod na pag-ulan that week. At sunud-sunod na hindi magagandang balita ang in-announce ng Label SJ at PULP Live World – ang official organizer ng SS9.

· For the 2nd time, nag-positive sa COVID 19 ang bias ko – si Siwon. Kaya hindi siya makakasama. Need niya mag-isolate ASAP at magpagaling.

· Sa hindi malamang dahilan, nagising ako around 2 AM. So heto na nga… Madaling araw ng 06 Aug 2022, in-announce ng Label SJ ang biglaang pagpanaw ng ama ni Eunhyuk (which is hanggang ngayon, hindi pa natin alam ang totoong dahilan) – dahilan kung bakit hindi siya nakasama sa flight noong Friday night. Sunud-sunod na yung comments regarding this sad news. As in hindi ako makatulog ulit kasi busy ako kakabasa ng comments sa Twitter, Facebook, Instagram hanggang 4 AM guys! Partida may duty pa ako ng 7 AM that day.

Post ko na lang yung exact details from Label SJ at PULP dito.

D – DAY of SUPER SHOW 9 in Manila

Hindi naging madali ang desisyon ng Label SJ at PULP na i-postpone ang concert. Well, I’ll post the official announcement here.

Pagpasok ko pa lang sa MoA Arena ay naririnig ko ang ballad songs ng SJ bago magsimula ang Meet & Greet - Ito lang ang mga naaalala ko so far - “One More Chance”, “So I”, “Somebody New”, “The Melody”, “Dorothy”, “Memories”, at marami pang B-side tracks.

Meet and Greet happened. Si Ms. Kring Kim ang host – trying to lighten up the mood sa kabila ng mga unexpected sad news – na hindi natin or wala namang ginustong mangyari yon. Ah basta! Gets nyo na yung ibig kong sabihin.

That night, SJ and PH ELFs made history. Mixed emotions. As I’ve said sa post ko sa IG, nagpunta ako sa MoA Arena not just to witness SJ for the first time. Nagpunta ako para damayan ang ELFs, at members na present that night – Leeteuk, Yesung, Shindong, Donghae, Ryeowook, and Kyuhyun. Pinakinggan naming sila, at paulit-ulit ulit na humihingi ng sorry. “Gwaenchana!” (It’s okay!) Cheer namin sa kanila because the members were so emotional too.

Mahahalata rin ang kanilang pagiging emotional habang hinaharana kami – yes. Three ballad songs!

“My Wish”, “Callin’”, and “More Days With You”

body > iframe { min-width: auto !important }

View this post on Instagram

A post shared by Alénna A. Cardona (@cardona_alenna)

Bago matapos ang meet & greet... “Hold on to your tickets.”

Oh my gosh... valid pa rin yung ticket na hawak ko sa re-schedule ng concert. Sabi ko “WHAT!?”

Napaka-gandang advance christmas gift ito!!!

Anyway, habang naghihintay tayo sa re-schedule date(s) ng SS...

Willing ako este kami maghintay sa pagbabalik ng SJ. Please come back stronger, guys. Fighting!!!

감사합니다! 사랑해요! 화이팅!

- AC

#superjunior #supershow9 #ss9inManila #meet and greet #mall of asia arena

I Live Alone - Last Quarter of 2021

Malapit na ang 2022!

Naging busy ako ng slight nitong mga nakaraang linggo. As usual lang yung mga ganap ko sa office, at ayun na nga. Binalik sa akin for the mean time ang paper works. Once or twice a week kong ginagawa yun. Depende sa ipagagawa sa akin. Kaya lang binalik sa akin itong gawain pansamantala dahil gamay ko na nga lahat ng transactions (kahit labag sa kalooban ko). Well, totoong na-increase ang sahod ko ng slight lang din. Pwede narin pagtyagaan.

When it comes to office transactions, hati kami ng superior ko. Heto na rin yung moment na bumalik yung totoong sigla ko sa trabaho. Hindi ko na kailangang ikwento sa inyo ang dahilan, hehe!

Nakatulong din nang konti ang TikTok sa daily life ko, hahaha! Totoo yun. That’s my way to enjoy life. That’s why hindi na ako nas-stress, nape-pressure, nara-rattle. Basta masaya mag-TikTok as long as in moderation ang paggamit ng app.

THANK YOU, 2021.

Masaya dahil masasabi kong bumabalik na ang lahat sa normal. Bumababa na yung cases ng COVID these days. Well, yoyo effect ang nangyayari. Self-explanatory. Halos lahat pwede nang lumabas. Though nandun pa rin yung takot na baka mahawa ako gawa ng sitwasyon ngayon. Lagi kong sinusunod ang health and safety protocols - like wearing face mask, sanitize everything, etc. Volunteer na lang ang pagsusuot ng face shield.

Speaking of crowded places, bukas na ang SM City Grand Central dito sa Caloocan. Unang linggo ng opening, grabe napakadaming tao. Yes, ultimo mga bata pwede nang lumabas at mamasyal. Tatlong beses pa lang ako nakapasyal - namili lang sa Super Market to be exact, though a little bit pricey, hehe.

Balita ko, magbubukas na ulit ang Manila Zoo bago matapos ang taon. Pati gigs unti-unti nang bumabalik. May mga nagpe-perform na ulit sa 19 East. Ang maganda pa doon, al fresco dining ang peg habang nanonood ng paborito mong musician or band. Ito na rin ang senyales na bumabalik ang sigla ng mga musikero dahil may gigs na ulit sila after more than two years na puro online/virtual concerts.

--------

Isang taon na rin akong mag-isa dito sa bahay. Hindi ko alam kung naikwento ko na ung major house renovation sa previous blog entry ko. Bukod sa lumuwang ang bahay ko, niregaluhan ako ng bagong sofa at dining set. Thanks, Mom. All the way from Hongkong.

I would like to share my new babies - walking pad and stationary bike! No need na pumunta sa gym. Dito naubos ang 13th month pay ko, but I’m really happy right now. Need ko nang magbawas ng weight para sa ikabubuti ng kalusugan ko. Guess what? Lonely no more this December dahil dito magpapasko ang mga mahahalagang tao sa buhay ko.

And to wrap up my last blog for this year...

I’m just so happy to the point na halos back to normal na nga sa NEW NORMAL. Sana tuloy-tuloy ang pagbaba ng COVID cases sa atin.

And for myself...

Mas gugustuhin ko pa ring mamuhay ng normal. Yun lang. Basta alam ko ang ginagawa ko. Nagtatrabaho ng maayos. Ini-enjoy lang ang buhay. Anyway...

Bago pa ako maging busy sa Media Noche mamaya - yes, ako ang Chief Cook for today, hahaha! Allow me to greet you a HAPPY NEW YEAR everyone!

And that’s it. My last blog for 2021.

2022, I’m ready. I’M F###ing READY!!!!!

I Live Alone - 3rd Quarter (July, August, September 2021)

Three months of being busy...

July 2021

Finally! I completed my 2nd dose against COVID-19 Vaccine - still Sinovac. Tuloy pa rin ang laban. Kailangan kumayod for myself dahil nga mag-isa ako sa bahay, so wala na akong ibang maaasahan financially bukod sa parents ko.

Maiba lang ako... sabay-sabay tayo guys!

*Pasok, Moira...*

AT TUMIGIL ANG MUNDO...

19 July 2021 - Monday

Masaya ang umaga. Actually buong araw. Dahil sa wakas, nagparamdam din ang Kapitan - na na-miss ko nang malala. Sadyang hindi siya nag-report pagka-disembark. It took him almost 2 months bago mag-report dahil sinulit niya ang kanyang rest time at deserve naman niya yon.

Around 07:45 AM

Wala namang binilin sa akin na naka-sked siya for SWAB TEST daw. Wait. Agad-agad!? Okay. Line-up. Alam na this.

Well, hindi pala SWAB TEST. Nalaman ko lang sa ka-close kong doctor doon sa clinic. Sked lang niya for PEME.

Ang mahalaga...

- He’s home. He’s fine. Handsome as usual kahit naka-face mask at face shield. Of course, protocol. Duh!? Kabisado ko pa rin kung paano siya pumorma kada report sa manning agency. Panay asar ng colleagues ko sa amin tuwing nag-uusap kami. Samantalang ako... deep inside, tamang kilig lang. Charot!

- Masaya akong nagkita ulit kami at nagkausap kahit saglit. Tamang kumustahan lang. Hanggang ngayon, hindi pa rin nawawala ang paghanga ko sa kanya kahit (sa isip-isip ko) gugustuhin ko mang kalimutan siya. Ngunit ang puso’y ‘di natuturuan. Di nadidiktahan. Mananatili siya sa puso ko no matter what. Ganern!

- Matinding paghanga lang ang nararamdaman ko. That’s it. We are civil. At alam niya yon.

- Hindi ako umaasa na magte-text siya para lang imbitahin akong mag-dinner sa isang Japanese resto somewhere in Marikina. Meron daw siyang cellphone # ko. BUT! As I’ve said, huwag umasa. Ayko rin magsalita rin ng tapos (though sinadya kong ibigay yung cellphone # ko thru my letters na binibigay ko bago siya sumampa).

Kung mangyari man yon... sana matupad yung panaginip ko last July 2020.

AUGUST 2021

Nag-aasikaso siya ng training sa ngayon. Yun lang ang latest since nandito pa naman siya. Sana bigyan siya ulit ng chance maging instructor kahit part-time lang. Just like the old times. Yun nga lang, hindi pa allowed ang face-to-face class. More on online trainings lang.

Pa-back and forth siyang nagre-report. Nakapirma na ng kontrata kahit September pa ang tentative month ng sampa niya dahil reverting pa ang barkong naka-assign sa kanya. May bitbit na siyang cover all at safety shoes nang mga oras na yon. Kailangan niyang mag-isolate dahil isu-swab na siya very soon. Ilang series ng swab test ang kailangan niyang pagdaanan bago tuluyang sumampa.

Tinanong niya ako kung nabakunahan na ba ako. I said “Yup.” Fully vaccinated na ako as I’ve said. Bukod sa Polio Vaxx, sana ito na rin ang perfect timing para magpa-vaccine na siya against COVID habang nandito pa siya sa Pinas.

September 2021

Reverting pa rin ang barko niya. Either doon pa rin ang line up niya, or lilipat ng ibang barko under the same principal. Anyway...

Patapos na ang 3rd Quarter. Guess what? Binalik sa akin pansamantala ang accounting works dahil nag-AWOL yung na-hired na Accountant namin. Saklap noh? And here's the catch. My boss offered me a salary increase. FINALLY! After 6 effin' years of blood, sweat and tears!

Kung magkano ang in-increase...? Secret.

Yun lang muna! 🤫

- AC

#work #office #corporate #corporate slave #corporate world #office girl #workaholic

Mine Pi crytocurrency

Gustong kumita pero walang pera?

Dito kana sa Pi Network!

Kikita ka kahit walang ilalabas na pera

Basta nakaonline ka madadagdagan pera mo ng walang ginagawa.

So eto yung isa pang sumisikat ngayon😂

Wala namang masama kung susubukan. Ano ba ang Pi ?

Ang Pi isang Crypto Currency na free na Mina Mining.

Eto kagandahan sa Pi,

Wala kang gagawin pero lumalaki ang Pi na naiipon mo araw araw,

Tanong : Mag kano naman future Value ng Pi ?

Sagot : Ang Target Value niya ay 1 Pi = $100 dollars.

Pag pasok sa Mainnet at World Market

Pwedeng mas mababa pa sa $100 dollars,

Or mas mataas pa sa $100 dollars.

Tanong : Kailan naman papasok ang Pi sa World Market at Mainnet ??

Sagot : Schedule ng Pi pag pasok sa Mainnet at World Market ay Dec. 2021 Kaya meron ka pang ilang buwan na makakapag Mining.

Tanong : Paano naman ako makakapag Mining ?

Sagot : mag download ka ng Pi at gumawa ka ng account , Kailangan mo lang I open araw araw ang Pi mo para kang nag attendance araw araw , 5 sigundo or 5 seconds lang ang pag click sa Pi para makapag Mining ka na sa buong isang araw.

Tanong: Ilang Pi naman maiipon ko sa isang araw ?

Sagot : Meron kang 3 Pi na maiipon araw araw , Kaya meron kang 90 Pi isang Buwan

At kung meron ka ng security circle,

Magiging 6 Pi ka isang araw at magiging 180 Pi isang Buwan ang maiipon mo.

Tanong : Paano naman namin magagamit ang Pi na naipon ko ?

Sagot: tatlo ang dapat na magawa mo para magagamit mo ang Pi na naipon mo

1. Verified ang account mo.

2. Nakagawa ka na ng Pi Wallet mo.

3. Updated ang Name same sa Passport or mga ID na Meron ka.

Tanong : Paano naman ako makakagawa ng Account ko sa Pi ?

Sagot : Paano mag Register sa Pi at gumawa ng account ?

1. Download mo Pi Network sa Playstore

2. OPEN continue with Facebook

3. Kung wala pang nag invite sayo.

Use Invitation Code: ac230190

Wag mag kakamali sa pag lalagay ng Invitation code.

ipapasok din kita sa Security Circle ko para mas mataas ang Pi na maipon mo!

4. Continue follow the instructions until Finish at mag kakaroon ka na ng 1 Pi at I open mo araw araw ng 5 Seconds.

Marami ng kumita rito kaya sama kana

Click the link: minepi.com/ac230190

#coins ph #bitcoin #coinbase #cryptocurrency #cryptocurrency trading #extra income #pi network #mine pi

I Live Alone - June 2021

Okay. Hindi na po ako magpapa-ligoy-ligoy pa.

Alam na ng brother ko na may Tumblr ako. Napaka-galing niyang mag-trace ano? Kahit na nagbago na ako ng username. Anyway, pinagsabihan lang naman niya ako na itigil ko na ang pag-post ng blogs about sa kanila - yung mga hinanakit ko, ESPECIALLY his live in partner.

Tapos na yun. Okay. I'll stop. Pero hindi ibig sabihin na titigil ako sa Tumblr.

*evil laugh*

Tsaka lang ako titigil kung hindi niya io-open up ulit. *wink*

Anyway, June 2021 - definitely the busiest month for me. It went well. Sa ngayon, nasa kalagitnaan kami ng expansion ng aking munting tahanan dito sa Caloocan. Ang dami naming plano ng Mama ko. Yes. Uuwi na siya for good. At least hindi na ako mag-isa.

Sa work...

Hindi nawawalan ng issues. As usual.

Yun nga lang, hindi ko pwede i-share dito kasi masyadong confidential. Yung issues na tinutukoy - hindi tungkol sa akin. Trabaho lang ako. Hindi na lang ako nagpapa-apekto sa mga naririnig ko sa aking work desk. AT LEAST Wala akong ginagawang kalokohan. Napaka-bait ko kayang empleyado. alam ng mga colleagues ko yan. Ika nga nila, ang haba daw ng pasensya ko. I-maintain ko lang daw. Kahit napapagalitan minsan, nananatili pa rin akong humble. ^_^

Lastly...

Nakapagpa-vaccine na ako sa wakas! Last June 15 2021 ang 1st dose ko. At least may panlaban na ako COVID-19. July 13 ako naka-sked para sa aking 2nd dose.

Sana dumating ang araw na wala nang Swab Test (Negative result) ‘pag gusto kong mag-travel outside NCR Bubble. Vaccination Card na lang ang ipapakita.

------

Last na talaga ‘to.

Hindi pa nagre-report sa opisina yung lalaking nami-miss ko nang malala. Nakakababa na siya last week. Mukhang nagpapahinga pa. O kaya naman umuwi sa Puerto Princesa.

Magparamdam ka naman. Please.

Kahit sa panaginip lang just like the old times.

O siya. Hanggang sa sunod na blog. Annyeong!

- AC

I Live Alone - April & May 2021

What’s up, mga vakla!? Welcome back to my blog!

Tahimik pa rin naman ang buhay ko so far nitong mga nagdaang buwan. Masayang mamuhay mag-isa. Solo ko ang bahay. Solo ko lahat. Hawak ko ang aking oras, I mean, when it comes to household chores. So hangga’t maaari, hindi ako nag-o-overtime sa work unless needed. Pinipilit kong umuwi ng 4 o’clock in the afternoon. Sa madaling sabi, ayokong magbabad sa office para magpatay-oras. Delikado pa rin. Hindi ako confident gumala dahil may pandemya pa. Grocery, mamalengke, and other essential activities lang ang ginagawa ko pag weekend.

Kumusta na ang Kuya mo, Ate Girl?

He’s fine. Mahaba na ang hair which is... sorry. Hindi niya ikinagwapo yon, hahaha! Naimpluwensyahan na talaga ng live-in partner niya. Isang beses lang siya umuwi. Isa’t kalahating araw lang siya nagtagal, pinauwi agad siya because “hindi naman daw importante ang pag-uwi” niya dito sa Caloocan.

Anyway, move on na tayo...

Nakababa na ang taong minahal ko since 2017, guess who? Eh di si Capt. Jaime!

Hindi pa siya makakapag-report this time because he needs to isolate pagka-disembark. I guess nasa hotel na siya to complete his 14-day quarantine. May mag-aasar na naman sa akin, ahahahaha!

So I must say, I’m happy at the moment. Guess what? Nagpagupit na ako after one year! Gumaan ang ulo ko in fairness.

Pinag-isa ko na dito ang mga ganap ko nitong April and May 2021...

Kumusta ang pagiging Corporate Slave? Kaya pa ba, Ate Girl?

Ayun... buhay pa naman ako. Kinakaya ko pa rin kahit anong issues pa yan, talking about our company, BTW. Gaya ng lagi kong sinasabi sa mga co-workers ko, “Kapag nagpa-apekto ka, talo ka.” I mean, my point is, OK lang na mag-raise kami ng concern, kaya lang ang problema... ni mismong boss namin nilalaglag kami sa ibang tenants. As in hindi namin alam kung sino ba talaga ang BOSS namin. Nakaka... ewan ko ba!

I don’t wanna talk more about this... Well, Sh!t happens.

Anyway... heto na muna sa ngayon, mga vakla. See you next time. Labyu!

- AC

I Live Alone - March 2021

I don’t know where to start... but I miss my brother. A lot.

Anyway... share ko lang. Iibahin ko lang. Baka nagsasawa na kayo sa kwento tungkol sa brother ko.

This month marks my 5th year as a regular employee in my current work place. Akalain mo yun. Tumagal ako. Masaya ako dahil ngayon lang ako tumagal ng ganito sa current job ko. Ang daming nangyari sa loob ng limang taon. Obvious naman sa mga past blog entries ko dito. Check nyo na lang. Talagang sinubok ang personality ko. Pumalpak man ako, everything was LESSON LEARNED.

Simple lang. Kung hindi kaya, huwag pilitin. Tapos. Not because ayoko kong matuto. It just that, hindi ko talaga kaya. Baka ikapahamak ko pa, at ng company na kilalagyan ko ngayon. It was a very tough job. As in... Katakot-takot na trauma ang naranasan ko as Acting Accounting and Documentation Staff - which was my other job aside from being a Front Desk Receptionist. Umabot na rin sa puntong iti-terminate sana ako. Pero... Ang iniisip ko na lang... Kung sakaling mangyari yon, malaking panghihinayang ito sa Management.

SILA ANG MAWAWALAN. HINDI AKO.

Kailan ko nalaman... last June lang. Yung ang unang araw ng pagbabalik ko sa trabaho after ECQ. Ito rin ang araw na nabunutan ako ng napakalaking tinik - the office jobs. Mas gugustuhin ko pang manatili sa dream job ko (Receptionist). Come on, guys! I’m humbly flexin’ my job for 5 freaking years!

Trabaho lang. I-enjoy ko lang habang nandito pa ako. Kung inakala mong madali lang maging Receptionist...? Think again. Walang madaling trabaho. Real talk yan!

Tuloy lang ang buhay kahit may pandemya.

3 months na akong mag-isa dito sa bahay. Well, sabi ko naman sa brother ko, umuwi na lang siya. Huwag na lang siya magbanggit kung kailan at anong oras. Welcome naman siya anytime. Hindi naman pwedeng hindi niya ako dalawin dito from time to time.

Isang taon na rin pala tayong may pandemya. Wow. I mean... ang bilis ng panahon. Anyway, mapapa-aga ko itong ipa-publish since paulit-ulit lang din ang mga ganap ko, hehe. Matatapos din ‘to, guys.

Hanggang dito na lang muna. See you on my next blog.

- AC

I Live Alone - February 2021

How are you, mga bakla?

So far okay naman ako. Mag-isa. Mejo struggle lang mag-handle ng finances lalo na’t mag-isa lang ako sa bahay. So I’m thinking of doing part-time jobs. Naghahanap pa rin ako. Mejo kapos pa rin ang budget kahit na nago-OT ako. Buti na lang nandyan pa rin ang parents ko - sila lang talaga ang takbuhan ko kapag kapos ako o malayo pa ang sahod, and vice versa.

Parang nag-aadjust pa rin ako kahit mag-isa na lang dito sa bahay. Well, kaya ko naman i-handle ang gawaing bahay, mostly nakakapag-linis lang ako every weekend, kasama na yung paglalaba. Kaunti na lang ang nilalabhan ko dahil may uniform na ako, kaya di na tambak ang laundry basket ko every week - which is good.

May DATE ba ako sa Valentine’s Day?

Wala. Literal.

Anyway, manonood na lang ako ng mga free virtual concerts sa YouTube. Samahan ko na rin ng mukbang, hahahaha! Hinay-hinay lang sa pagkain... but who cares!? Ang sarap kaya kumain. In moderation nga lang. Dahil SUNDAY naman ‘yon, eh di rest day ko, hahahaha!

Just last month, I started to reconnect with my cousins sa father side. Kinwento ko sa kanila tungkol sa situation ko dito sa bahay. Some of them were a little shocked. Though may mga tito at tita akong kapit-bahay dito kaya ok lang din na namo-monitor nila ako at ang bahay ‘pag may pasok ako sa office. Minsan naman, dito natutulog ang tatay ko - sa sala siya, doon naman ako sa kwarto - sa taas. Gigisingin na lang ako kinabukasan. Mauuna lang siya umalis @ around 4 in the morning. Ganun kaaga ang gising niya.

How about my... brother?

Mukhang masaya naman ang buhay niya doon sa Bulacan. Nakita ko ang My Day post niya sa Messenger. Naka-avail na sila ng sariling bahay. May tampo lang ako ng konti sa kanya kasi mukhang kinalimutan na niya kami... you know what I mean. Ultimo birthday ko at ni Mama nakalimutan niya. Heto pa, guys.

Ang akin lang... sana huwag na lang siya magbitiw ng salita kung hindi naman niya tutuparin. For example, uuwi raw siya this Sunday, kaso malaman-laman ko lang sa Tatay ko na hindi pala uuwi, sa Wednesday na raw... tapos hindi naman pala. Huwag na lang tayong umasa, Ate Girl. Pero hayaan mo lang, mukhang naipit lang sa sitwasyon ang brother ko.

Isang beses lang siya umuwi dito ngayong February. Three days lang to be exact. Kahit Kuya ko siya, mas maiging huwag ko muna siya este silang isipin masyado. Baka madagdagan lang ang wrinkles, hehehe.

Mas maiging hindi na lang kami maghahabol sa kanya. Kung uuwi siya, good. Choice naman niya yon kung mags-stay siya doon sa kanyang live-in partner, or dito sa Caloocan kasama ko, at hindi mag-iimikan. Joke lang. Welcome pa rin siya anytime.

More blog entries coming your way.

March 2021... Ready na ako.

- AC

I Live Alone - January 2021

It’s been... weeks?

Magaan. Masaya. Relief. Free.

That’s how I describe my life right now. Here’s why...

Nagsimula ito noong Christmas season last year (2020). After series of awkwardness and endless not-so arguments during the pandemic, my brother together with his girlfriend, and her 3-year old child decided to relocate in Bulacan - kung saan nakatira si Girl.

Ang original plan, magce-celebrate lang ng Christmas doon si Kuya, and uuwi dito sa Caloocan sa 26th hanggang 29th ng December, then babalik sa Bulacan ng 30th hanggang January 01 2021.

Yun nga lang, muntik na mauwi sa hiwalayan ang dalawa. Nag-away sila dahil... sa akin. Nalaman ko lang sa nanay at tatay ko. Oh di ba? Sila na ang updated.

I’m trying to back read some messages - my chat with Mom.

Well, ayoko nang ikwento pa yung ibang detalye. Ang natatandaan ko lang na sinabi ni Tin kay Mama...”Nandito po ako hindi para magpa-impress. Nandito po ako para alagaan si Ian.” BUT BEFORE THAT, nagpasalamat muna si Tin kay Mama sa lahat. Hindi na raw niya kayang makitang nahihirapan ang Kuya ko... that’s between sa pag-aasikaso sa akin, at sa kanila, you know what I mean. Si Tin na ang nagparaya. Kaya sa madaling salita, ako pa rin ang iniisip ni Kuya.

Impress na ako sa Kuya ko. Pero sa GF niya...? No. Not at all.

Two days right after their argument, Tang...na, nagkabalikan ang dalawang palaka. Hey, girl. Wala ka palang isang salita. Pag break na, break na. Pero alam mo...? Kaya ka lang naman binalikan kasi napamahal na yung Kuya ko sa anak mo. Be thankful dahil di ka niya hiniwalayan. Okay.

PLEASE lang... huwag na huwag kayong mag-away nang DAHIL LANG SA AKIN. Alam mo ba nung nag-usap kami ni Kuya... muntik ko nang sabihing BUMUKOD NA KAYO! Para lang mabawasan ang awkwardness natin sa bahay. And I thankful now that you’re gone together with my brother. Mas nakaka-kilos na ako nang malaya dito sa bahay. Maluwang. Peaceful na ang buhay ko, though pa-back and forth na lang si Kuya from here in Caloocan to Bulacan.

Maidagdag ko lang, hehe! Masaya naman ang celebration ng aking 31st birthday sa office. I’m with my office mates. Masayang lunch time yon, munting salu-salo worth 3k ang budget, hehe. Pwede na rin, marami naman akong ipinakain that day. Kwentuhan plus K-Pop ang tugtugan habang kumakain. Siyempre dahil may pandemya pa, we observe health and safety protocols as always kahit di ganun ka-bongga ang araw na yon.

It’s about time to embrace FREEDOM. CHANGES. Being INDEPENDENT. Alam kong CHALLENGING at first, pero unti-unti ko nang nakukuha ang TIME MANAGEMENT sa lahat ng bagay. I-enjoy ko na lang ang buhay, at huwag magpaka-stress at iwasan ang nga NEGATRONS na nasa paligid ko.

That’s my story for the month of January 2021. See you next month.

FIGHTING!

-AC

Thank you, 2020.

I survived 2020. Lord, salamat, patawad sa lahat-lahat.

On-the-spot blog entry po, hihihi!

New decade awaits me. Ang daming ganap, problemang dumaan, ultimo pandemya’ng hindi inaasahan. ilang buwang lockdown (ECQ, & MECQ) ang nakalipas, at unti-unting bumalik sa normal ang halos lahat ng industriya para lang hindi bumagsak ang ating ekonomiya. Gayunpaman, nandoon ang health and safety protocols na kailangan sundin para sa kaligtasan ng lahat.

Nitong nagdang pandemya, bukod sa maghapong pagbabad sa social media, (pati Youtube at Spotify - na halos KPop at OPM ang pinapatugtog ko, at umabot na rin sa point na nag-aral ako ng Basic Korean hanggang ngayon, hahaha!) pagluluto, at iba pang gawaing bahay, heto rin ang pagkakataong ako’y nagbalik tanaw sa aking itinatagong talento - ang pagsusulat ng mga maikling kwento, at blog entries sa tulong ng Wattpad at itong Tumblr. =)

Hindi rin biro ang pagbuo ng kwento, lalo na pag biglaan... I mean, kadalasan, ang daming ideas na pumapasok sa isip ko. So ang ginagawa ko, sini-save ko muna sa Notes - sa aking smartphone. To my surprise, nakabuo rin ako ng isang istorya. One-shot story to be exact. It took me 3 months, which is napakaikling panahon na yon para sa akin. My first 2 stories on wattpad...? Ilang taon din ang inabot ko bago matapos. Understood naman, dahil busy rin sa trabaho, hehe.

Speaking ng trabaho, nakabalik na ako sa office last June. Yun nga lang, pahirapan ang commute mula bahay hanggang office and vice versa. Pero nitong mga Ber months, hindi na ako nahirapang mag-commute. Nakakauwi na ako sa bahay ng mas maaga.

Sa aming munting bahay naman, nabanggit ko na dito yung sitwasyon namin. (Back read na lang kayo sa blog entries ko, hehe!)

And Thank God, my brother’s girlfriend and her 3 year old daughter is finally home - in Bulacan. It was a bittersweet moment for both of them. Pero sa parte ko, awkwardness no more. Mas nakakagalaw na ako nang maayos. Mas mabuting si Kuya na lang ang luluwas back and forth. Kayang-kaya ko na mag-isa dito sa bahay, so hindi na niya ako dapat alalahanin pa lalo na’t sa hustong edad na ako.

Hindi ko alam kung paano ito tatapusin, hehe. Anyway, 2020 was a roller coaster ride. Marami pa tayong pagdadaanan. Ang tanging hiling ko sa Maykapal, kaligtasan nating lahat mula sa kapahamakan at karamdaman.

Alright! I guess I’m done with my last blog entry for 2020.

Happy New Year, guys!

2021... I’m ready.

- AC

Long time no blog... as usual.

Mga bakla! Kumusta kayo?

Hindi naman ako magtatagal, ano... just dropping by to say hello.

Ang maipapangako ko lang before 2020 ends, may ia-upload akong blog entry. Pasensya na, ang dami ko ring ganap nitong mga nakaraang araw.

Guess what guys?

Sa wakas may laptop na ulit ako! 2nd hand Fujitsu. Oks lang, Straight from Japan manufacturer itself sabi ng seller na napuntahan ko around Caloocan. Windows 10 na ang OS, then in-install ko na lang ng ibang apps na kakailangangin ko sa mga susunod na araw.

Heto lang muna... basta bago matapos ang taon, sabayan n’yo akong mag-recap ng mga ganap ko mula January 1 2020 hanggang December 31 2020.

Oh siya... sayoonara! Paalam! Adios! Bye-bye for now!

- AC

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

The Corporate Slave