O zamanlar 7. sınıfa gidiyordum. Köpek gibi Sagopa Kajmer hayranıydım, hala daha dinlerim gerçi ama neyse. Uzun bir aradan sonra Samsun'da konser vericekti, ben de çıldırıyorum tabi, arkadaşları falan ayarladım kesin gidicez ama babam biraz yamyam bir arkadaş olduğundan sormaya da korkuyorum, pek salmazdı beni geceleri dışarıya. Neyse bu yamyam babamız izin verdi, bir gün önceden bilet aldım ben de. Deli gibi mutluyum, ertesi gün oldu, bende ps2 var o zamanlar, oyun oynuyorum zamanın geçmesini bekliyorum ama bir türlü geçmiyor, aklım sadece konserde. Sabah kalkınca çişimi bile yapmamışım bakın, düşünün. İşte ben ps oynarken odaya babam girdi, beni oyun oynarken görünce başladı yamyamlığa, bağırdı çağırdı senin dersin yok mu amk çocuğu dedi, aldı bileti yırttı attı… Belasını siktiğim sonradan siniri geçince çok üzüldüğümü gördü(üzülmek ne demek zırlıyorum amk) para verdi git bilet al diye.. Oraya gidiyorum bilet yok, oraya gidiyorum orda da yok, neyse birkaç saatin sonunda buldum bileti, hala yapmamışım ama tuvaletimi. O sırada eve de uğrayamadım direk konser yerine(Samsun eski AKM, yeni Opera) gittim. Arkadaşlarla buluştuk, ben güya işemeye gidicektim ama çok geride kalmayalım diye girdik sıraya bekliyoruz. Kapılar açıldı içeri almaya başladılar ben tuvalet bakıyorum ama izdiham var amk nasıl bulayım. Neyse girdik salona, Önden Abluka Alarm, sonra Kolera, sonra Sago çıktı, 2 saat civarı sürdü konser kesintisiz. Ulan dışarı çıkarken de izdiham var bir tuvaleti bulamadım… Dedim ki sikerler, arkadaşlardan da ayrılmak istemiyorum, yamyam babam da eve bekliyor zaten. Dedim tutarım yarım saat daha ne olacak. Dışarı bir çıktım, şarıl şarıl yağmur yağıyor. Neyse arkadaşlarla vedalaştık başladım koşmaya, dolmuş buldum zar zor ama felaket ıslandım o sırada. Üstümden sudan çok ter akıyor yine de amk. Neyse dolmuştayım, duramıyorum yerimde, zıplıyorum arkada, terliyorum deli gibi. O sırada dolmuş meydana geldi, dedim abi indir inecem ben, bu durduğu gibi atladım, başladım hızlı hızlı yürümeye(bozuntuya da vermiyorum kalabalık hep o taraflar). Dünyanın en hızlı yürüyen adamı gibi yürüyorum ama, koşmaktan bi tık aşağı. Apartmanın önüne kadar feryat figan geldim, çıkardım anahtarı, ellerim titriyor kapıyı açamıyorum. Büküldüm kaldım twister dondurması gibi, altıma işeyecem amk. Sonunda açtım kapıyı. Baktım asansör 5. Katta(bizim ev de beşinci katta). Çağırdım bunu ama yalvarıyorum ne olur çabuk gel diye. Köpek gibi zıplıyorum olduğum yerde. Asansör geldi, bindim. Bastım 5'e, zıplayamıyorum da amk(asansör biraz arızalıydı, pek tekin değildi). Tam 3. katı 4. kata bağlayan kısımda artık dayanamadım. Tak dedim bastım stopa. Tam o asansör ile duvar arasında kalan 2-3 santimlik boşluğa yaklaşık 12 buçuk dakika işedim. Burnumdan aşağı ter damlıyor bir yandan, bir yandan şarıl şarıl 3. kattan betona çarpan çişin sesi geliyor… Umrumda bile değil… Sonra tekrar bastım beşe. Gittim çaldım kapıyı, babam açtı.. Konuşamadım bile, gittin kanepeye yayıldım, dünyanın en mutlu insanı olarak yayıldım o kanepeye. Ertesi gün bir baktım asansörü kullanıma kapatmışlar, temizlik yapıyorlar… Tabi ben de bilmiyor edalarında kolay gelsin deyip 5 katı yürüyerek gönül rahatlığıyla indim. Teşekkürler idrar kesem, teşekkürler Mikail, teşekkürler Sagopa Kajmer, teşekkürler yamyam babam… bu zafer hepinizin. O değil de; ÇOK SAĞLAM İŞEMİŞTİM BE!
theartofmadeline
amandla
turnnoffyourmind
titsay
yousharknotpass
