By avare.

bir depo, günlük veya bellek yaveri olarak kullanılıyor

[theonewhosmine]

[theonewhosmine]

18.10.21

[theonewhosmine]

"Susmak insanın sözünü büyütüyorsa bir erdemdir. Bir yaprağı bile kımıldatamaz yoksa suskunluk. Ne kadar cılız, ne kadar yanlış olursa olsun boşlukta iz bırakacak tek şey sözdür. Yağmur yağmazsa kim bilebilir bulutların yükünü. Kendi gerçeğini kendi sesiyle ışıtır insan. Başkasının evinde yanan ışıktan bize ancak gölge düşer. İnsan konuşarak tanır kendini, tanıdıkça sever. Kendini sevmeyen kendine sahip çıkamaz. Konuşmaktan korkmak, güçsüzlüğün insan ruhunda açtığı en derin çukurdur. Kimse bu çukuru başkasının gücüyle dolduramaz ve ne gariptir ki çukur büyüdükçe büyür insanın yıkımı."

Görsel -Emin Sanat Galerisi, Delta, 20.04 - 20.05.2021

Metin -Yaşamak En Büyük Güçtür

[theonewhosmine]

"Her yanlışı kendisiyle açıklamasa, başkalarını bu kadar büyütmese, uzak uzak engeller bulmasa yaşamaya, ışıklı bir su gibi içimizden dışımızdan akacaktı."

[theonewhosmine]

"Garip değil mi -dedi- yaşama sevincinin ölüm düşüncesine, ölüm korkusunun sonsuzluk duygusuna yol açması. Bizim, ölüm korkusu ve sonsuzluk isteği ile elimizdeki tek gerçek, biricik şans olan bu dünyaya sırtımızı dönmemiz... Yazık! Kimse bize sonsuzluğun kendi ömrümüz olduğunu öğretmedi. Hiçbir zaman bilemeyeceğimiz bir sonrasızlık ardında elimizdeki tek bilineni bunca aşağılamamız, suç ve günaha boğmamız ne kadar acı ve aptalca."

-Şükrü Erbaş

Zamanın Boğuntusu, Sf. 76

Evet, belki kimse öğretmedi ama insan öğrenemez mi kendi kendine? Bizimkisi öğrenememek değil de derin bir kırgınlık, kızgınlık sanki bize biçilmiş ömre. Dışlandığımız yere inatla dahil olma isteği sonucu şimdiyi, elimizdekini, kaçırmak. Hem zaten neydi: "Ölüm değil ama yaşam kozmik bir eşşek şakası gibi..."

[theonewhosmine]

"İnsanın kendisiyle ve dünyayla eşitlendiği en özel alandır ve yoksulluğa ancak orada gerçek anlamda karşı olur insan."

[theonewhosmine]

"Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı. Durduğu yerde değersiz bir bütün olarak kalmaktansa parçalana parçalana gitmenin büyük doğruluğuna inandırmıştı kendini."

[theonewhosmine]

"Bu dünyayı sevmedim ama azaldı kinim" Veyahut kızgın değilim ama Dünya'nın değiştirmesi elinde olmayan şeylerine kırgınım.

[theonewhosmine]

“... Normalde, haklı olarak, konuşurken bir bağlantı akışını sürdürmeye çalışırsınız ve ana konudan uzaklaşmamak için, aklınıza gelebilecek her türlü müdahaleci fikri ve yan sorunları hariç tutarsınız. ... Bu eleştirilere asla boyun eğmemeli, onlara rağmen aklınızdakini söylemelisiniz – hatta tam olarak bunu yapmaktan iğrendiğiniz için söylemelisiniz.”

foti 11 /08/21

[theonewhosmine]

"Ama... 'Ama' yı çok sık söylemiştim. İnsan habire 'ama' deyip durmamalı. Cümleye bir şekilde nokta koymalı, diye azarladım kendimi. "Ama - sıkıldım!" diye mi bitireyim? Ama niçin sıkılmıştım?"

-Kendine Ait Bir Oda, Sf. 117

[theonewhosmine]

"Doğada müthiş ve büyük olanın, gerçekten de, her zaman aklımı sakinleştirme ve böylece yaşamın geçici ilgilerini unutmamı sağlama etkisi vardı."

[theonewhosmine]

"Mükemmel insan, her zaman sakin ve huzurlu bir aklı barındırmalı ve asla bu sükuneti bozacak bir tutku ya da geçici isteğe izin vermemelidir."

[theonewhosmine]

"İnsan fotoğraf çekilirken tebessüme yatkındır; görünüşü gerçekliğe yeğler. Bu insana özgüdür ve zayıflığındandır. Fransız Psikolog Rufin geliyor akla: 'Fotoğraf, kendimin, bir başkası olarak ortaya çıkması, bilincin özdeşlikten kurnazca ayrılışıdır.' "

-Hobbit ve Felsefe

[theonewhosmine]

"Şimdi hatırlayamadığım bazı düşüncelere kapıldığım için kendimi birden büyük bir yapının önünde buldum ve kısa bir süre içinde üniversitenin koridorlarında kayboldum. Geçtiğim koridoru hemen unuttuğum için, aynı koridorlara, başka kapılardan girdim. Sonunda, gururu bir yana bırakıp, yolumu sormaya karar verdim."

Korkuyu Beklerken, Sf. 45

Fotograf

[theonewhosmine]

"Doğanın muhteşem görünümü ruh halimi canlandırmıştı; geçmiş, belleğimden silinmişti, şimdiki zaman huzurluydu ve gelecek parlak umut ışıkları ve neşe dolu düşüncelerle ışıldıyordu."

[academicssay]

[theonewhosmine]

"Çökmüş bir ruh halinde olmasına rağmen, doğanın güzelliklerini ondan daha derin kimse hissedemez. Yıldızlı gökyüzü, deniz ve bu bölgenin sunduğu her türlü manzara hala onun ruhunu yüceltme gücüne sahip gibi görünüyor. Böyle bir insanın çifte varlığı vardır: acılar içinde ve hayal kırıklıklarına boğulmuş olabilir ama kendi içine çekildiğinde, keder veya ahmaklığın içine giremeyeceği çemberi olan halesiyle kutsal bir ruh gibi olacaktır."

Frankenstein-Sf. 44