Jestem zaburzona @toniekoniec - Tumblr Blog

Bądz dumna z dezycji, które podejmujesz, gdy nikt nie patrzy.

Mogę Ci wybaczyć kolejny raz, ale nigdy nie wyjdą mi z głowy słowa, które wypowiedziałeś do mnie w złości.

Są takie chwile, kiedy człowiek najbardziej cierpi nie przez czyjeś odejście, lecz przez sposób, w jaki został wcześniej zatrzymany. Przez słowa pełne obietnic, gesty dające nadzieję i bliskość, która miała znaczyć więcej, niż znaczyła naprawdę. Bo najboleśniej jest wtedy, gdy ktoś najpierw buduje w Tobie dom, a potem zostawia Cię samą w ruinach.

mistrzynidetalu

Są takie chwile, kiedy człowiek najbardziej cierpi nie przez czyjeś odejście, lecz przez sposób, w jaki został wcześniej zatrzymany. Przez słowa pełne obietnic, gesty dające nadzieję i bliskość, która miała znaczyć więcej, niż znaczyła naprawdę. Bo najboleśniej jest wtedy, gdy ktoś najpierw buduje w Tobie dom, a potem zostawia Cię samą w ruinach.

vitiis-sine-nemo-nascitur

Patrzę w lustro i widzę kogoś, kto już dawno przestał wierzyć.Kogoś, kto udaje, że daje radę, bo tak trzeba.

A w środku – tylko zmęczenie. Taki rodzaj ciszy, która potrafi zagłuszyć wszystko inne.

Nie chcę już walczyć o każdy oddech, o każdy pozorny uśmiech.

Chciałbym choć raz poczuć, że to wszystko ma jakiś sens.

Ale coraz częściej mam wrażenie, że ten sens po prostu… przestał istnieć.

I tak wiem że Ty też nie masz lekko.. wiem że nie jestem w tym sam.. ale często mam wrażenie że jednak beze mnie było by Ci łatwiej..

kochamrzycie

Trudno jest Ci się przyznać do tego, że jestem taka przez was. Nie nauczyliście mnie żyć normalnie. Od dziecka znałam patologię, alkohol, kłótnie, przemoc, życie w strachu. To wy zjebaliście mi życie. Ale przecież jedyne co mogę, to ukrywać emocje. Mam „nie przesadzać" na pewno nie czuję tego, co czuję.

imperfect10n

Chciałabym się uwolnić od swojego cienia— nie tego, który pojawia się gdy świeci słońce i kryje się, gdy zapada zmrok. Od cienia, który ciągnie się za mną pod postacią dręczących myśli. Który szepta mi do ucha jak beznadziejna, nic nie warta jestem, jak moja obecność nie ma dla nikogo znaczenia. Od cienia, który w środku nocy budzi mnie nagłym uderzeniem a potem z kąta pokoju śmieje się, patrząc jak próbuje się uspokoić. Od cienia, który zniekształca moje odbicie w lustrze do tego stopnia, że unikam nawet patrzenia przez okno byle tylko nie dostrzec w nim siebie. Od cienia, który miesza przeszłość z teraźniejszością, odbierając chęć bycia w przyszłości

Chciałabym się uwolnić od cienia, który sprawił, że część mnie nie wierzy, że coś dobrego może mnie jeszcze spotkać, który niszczy mnie po kawałku każdego dnia

imperfect10n

Może pewnego dnia w końcu uwolnię się od własnej głowy

rotten1nside

Gdybym się już więcej nie obudziła, byłoby łatwiej

lodowate-dlonie

Jesteś moją mapą na drodze, blaskiem pośród ciemni nocy. Moją muzą w cichej otchłani. Ciepłem w lodowatą noc. Szeptem w krzyku i ciszą wśród harmideru. Jesteś moją przeszłością , teraźniejszością i przyszłością. Jesteś dla mnie więcej niż wszystkim, Jesteś moją drugą połowę.