Gözlerini aç gökyüzüne bak.
Cosimo Galluzzi
h
Show & Tell
hello vonnie
noise dept.
𓃗
No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
The Stonewall Inn
$LAYYYTER
tumblr dot com

PR's Tumblrdome
Interview Vampire Daily

if i look back, i am lost
I'd rather be in outer space 🛸
★
art blog(derogatory)

shark vs the universe

blake kathryn

Love Begins
seen from United Kingdom

seen from Singapore
seen from Türkiye
seen from Philippines

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Colombia
seen from United States

seen from United States
seen from Singapore
seen from Lithuania

seen from T1

seen from Malaysia
seen from India
seen from Mexico
seen from Türkiye
@tozbocegi-blog
Gözlerini aç gökyüzüne bak.
Delilik, çoğunluk kurallarıdır.
...
Hayat ver, sevgime kanat ver.
Tanrı’dan diledik.
Hayalim yok artık.
Bu ağır bir sonuç. Hayalleriyle yaşayan biri değilim. Hiç olmadım da.
Ama insan kabullenince her şeyi,
Yaşadığın hayatı,
gezdiğin sokakları,
gittiğin işini,
yaşadığın şehri,
etrafındaki insanları,
saçma sapan insanları,
saçma sapan sözleri,
hastalıkları,
ölümleri,
midendeki yanmaları,
KABULLENİNCE
Hayal kuramıyorsun ama hayatını da yaşamıyorsun.
Sadece izliyorsun.
İzliyorum hayatımı.
O kadar haklısın ki.
H i c b o s l u g u
Her şeysin, hiçbir şeyin olmadığı diyarda.
Hayat bu yıkık dökük ışık görmeyen penceredir. İçeridekiler menekşeleri göremez.. İşte ben de bazen o pencerenin ardındaymışım gibi hissediyorum. Pencereyi açşam belki, menekşelerin renklerini göreceğim. Ama yorgunum, kabullenmişim ve penceremden ışık girmesin istiyorum. Karanlığım, kırgınım, eksiklerim.. Tek aitlik eki kullanabildiklerim.. Oysa ki pencerenin önündeki menekşeler bana ait değil.. Karanlığımı kaybetmekten korkuyorum ben.. Ya elimdeki o son şeyi de kaybedersem? Benim eksiklerimi, benim kırgınlıklarımı ve benim karanlığımı.. Ya kaybedersem? O pencere hiç açılmayacak. Menekşelerin yaprakları susuzluktan sönecek. Ve menekşeler de ölecek. O pencereye ait olacaklar o zaman. Ama karanlığıma biri gelsin. Pencereyi açsın. Menekşeler ölmesin.. D.
Aman ne olursa olsun’un eşiğindeyim.
..
Öyle kolay olmadı delirmek, doldurduk içimizi sonra bir yerde taştı işte kendiliğinden, tutamadık. Ellerimizle topladık kırılan ne varsa, batarken etimize acıdı canımız, daha çok acıttık. Daha da acıyacağını anladığımızda da koptuk kendimizden. Kaybolduk.. Bir daha da b’izi bulamadılar. Biz de bulamadık izimizi bir yerde. Acıyan ellerimizi yıkadık, sokak lambasının dibine çöktük ve bekledik. Belki biri bulurdu, kırık dökük parçaları takip etse.. Bekliyorum..
En son bakacağın yer başkalarının söyledikleridir, sen kalbini ve gökyüzünü dinle.
hayatınfısıltısıseninle..
Hayat üç bölümdür: Dünyayı değiştireceğini sandığın, değişmeyeceğini anladığın Ve dünyanın Seni değiştirdiğine emin olduğun...
J.P. Satre