Alva Bernadine, Zex Mirror, 2011
Xuebing Du

oozey mess
Acquired Stardust
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

PR's Tumblrdome
🪼
styofa doing anything
RMH
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
d e v o n
KIROKAZE

shark vs the universe
tumblr dot com

pixel skylines
Today's Document
Three Goblin Art

tannertan36
Game of Thrones Daily
Not today Justin
i don't do bad sauce passes

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Portugal

seen from Malaysia
seen from T1

seen from Malaysia

seen from Ghana
seen from United States
seen from United States
seen from China

seen from Canada
seen from United States

seen from United States
seen from Portugal
seen from Venezuela
seen from United States
@trillianmcmilan
Alva Bernadine, Zex Mirror, 2011
Ceramic Art - Johnson Tsang
Follow CrossConnectMag for more
Bruce Davidson, Wales, Great Britan, 1965
ARTIST MAURICE SAPIRO USA, 1932)moonglow
Robert Doisneau (French, 1912-1994)
Un regard oblique (The Sidelong Glance)
(Romi’s Shop) Rue de Seine Paris 6e
1948
Jan Švankmajer
Τόσο ο Κρεων, όσο και η Αντιγόνη, σε διάφορες στιγμες ισχυρίζονται ότι οι θεοί είναι με το μέρος τους. Επικαλούνται άραγε τους ίδιους θεούς, και τι είδους θεοί είναι αυτοί και τι όλεθρο έχουν σπείρει, αν τόσο η Αντιγόνη όσο και ο Κρεων αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως εμπλεκόμενο μέσα στο κύκλωμα της εντολής τους?
Για το Λακαν, η προσφυγή στους θεούς σημαίνει προσφυγή σε κάτι πέρα από την ανθρώπινη ζωή, προσφυγή στο θάνατο και εγκατάσταση αυτού μέσα στη ζωή. Αυτή η προσφυγή σε ο,τι είναι πέρα ή πριν από το συμβολικό οδηγεί σε μια αυτοκαταστροφη που καθιστά κυριολεκτική την εισαγωγή του θανάτου στη ζωή. Η Αντιγόνη συγκεκριμένα '' παραβιάζει τα όρια της Άτης με την επιθυμία της. ''
Αν το όριο αυτό οι άνθρωποι μπορούν να το διαβούν μόνο για λίγο ή, σωστότερα, δεν μπορούν να το διαβούν για πολύ, εκείνη όχι μόνο το διάβηκε αλλά έμεινε και υπερβολικά πολύ στην αντίπερα όχθη. '' το εν λόγω όριο είναι αυτό στο οποίο εγκαθίσταται, ένας τόπος στον οποίο αισθάνεται απυροβλητη, ένας τόπος όπου είναι αδύνατο για ένα θνητούς να πάει πέρα από τους νόμους. ''
.
Πώς ερμηνεύουν οι θνητοί τις πράξεις τους που εκ των υστέρων αναγνωρίζονται ως ατιμωτικες για τους άλλους, για τους δικούς τους ή για τους συντρόφους τους? Η ιδεώδης ηθική στάση, σύμφωνα με τις εντολές της οποίας οι θνητοί παίρνουν πάνω τους όλη την ευθύνη στην τέλεση μιας ανορθόδοξης πράξης τους, είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας στα ομηρικά έπη. Ειδικότερα, στις περιπτώσεις που ο ήρωας ή η ηρωίδα, δρωντας με τη θέλησή τους και όχι υπό καθεστώς εξαναγκασμου, εξηγούν το κίνητρο της πράξης τους, η κατηγορία συχνά μετατοπιζεται έξω από τον εαυτό τους. Στους άλλους θνητούς, αλλά κυρίως στους θεούς ή ακόμα και σε ανεξήγητες υπερφυσικές δυνάμεις.
Παραδειγμα τέτοιας δύναμης είναι η άτη. Άτη είναι καταρχήν μια ψυχολογική κατάσταση, που αναφέρεται στο ξαφνικό θόλωμα του νου, σε ένα είδος πνευματικής τυφλωσης ή σύγχυσης, που σπρώχνει τους θνητούς σε λανθασμένες κρίσεις και πράξεις με καταστροφικες συνέπειες. Ως προσωποποιημενη δύναμη ή Άτη είναι προφανώς κόρη του Δία, την οποία έστειλε ο μπαμπάς θεός στη γη για να μας αλλάξει τα φώτα. -
https://youtu.be/SeDmQArNWY4
Les amours imaginaires | Director : Xavier Dolan
κι είμαι ο λόγος να έχεις χέρια με το ένα κάνεις το σταυρό με το άλλο με σταυρώνεις
Νεκρή φύση
Σε είδα στην ουρά με τους άλλους χειροκροτούσες φτερά και αποστήθιζες τοπία τότε, λυπήθηκα που ζούμε τόσο μόνοι κι έμοιαζες κάπως σαν να σ’ αγαπώ.
Και ύστερα ήρθες και μ’ έλυσες.
Egon Schiele ‘Gerti Schiele in a Plaid Garment’
Λες μ'αγαπάς μα θες να πέσεις απ'τη γέφυρα_λέω σ'αγαπώ και με μια κίνηση σε ρίχνω.
Σχεδόν
Κατά τα άλλα, ήτανε μια φορά εσύ κι εγώ κι είχε φεγγάρι και ζήσανε εσύ καλά χωρίς εμάς κι εγώ χωρίς εμένα κι απόψε που περίπου σε θυμήθηκα είπα να πω το παραμύθι και κοιμήθηκα.
A savage desire for strong emotions and sensations burns inside me: a rage against this soft-tinted, shallow, standardized and sterilized life, and a mad craving to smash something up, a department store, say, or a cathedral, or myself.
Hermann Hesse, Steppenwolf (via 69rooms)
#aboutlastnight
Σχολας. Σε ένα τέταρτο είσαι στο υπερμπαρακι και πίνεις τα κρασιά σου. Μαγεία. Και δίπλα κάθεται ζευγάρι. Δεν μιλιούνται, δεν κοιτιουνται... Βλέπουν σειρά στο κινητό. ΝΑΙ. ΝΑΙΙΙΙ. Με τα ποτάκια τους, άρχοντες... Και που λέτε, 3 ώρες μετά, και με όσα κρασιά μου αναλογούν και λίγα παραπάνω, τα παιδιά δίπλα έχουν τραβήξει και άλλους 2 και βλέπει η ωραία παρέα Αντ1 στο κινητό σαν να μν υπάρχει αύριο. Στο μπαρ. Στη μπάρα. Φάγανε και σουσι... Γιατί ο miles Davis έχει άλλη γλύκα αν τον συνοδεύεις με την αγαπημένη σου σαπουνόπερα.
Τι σκατα.
https://youtu.be/3NvLieJFjh8
Non c'era bisogno di sguardi, di parole, di gesti, di un contatto; soltanto stare insieme. Allora non erano più due persone, ma una sola, in una beatitudine dimentica e perfetta, in armonia con sé stesse e col mondo.
Johann Wolfgang Goethe