[ucurumsun]

Şakağıma dayadığım boş bi' silah gibisin.

[ucurumsun]

Göğsüme 13 bıçak sapladın, yine de öptüm ellerinden.

[ucurumsun]

Karanlık Geceyi Aydınlatan Hilal.

Saygı, sevgi ve minnetle..

[ucurumsun]

Bir gün sustum. Meğer en uzun cümlem oymuş.

[ruhumgirdap]

Bak, ben bu yara bere ellerle kapına geldim ama sen açmadın. Bunu hangi kelimen unutturur?

[ucurumsun]

'his'ar in anlamı ne

~Hislerimi korumak için bir hisar yarattım.

[ucurumsun]

Zarafet, gürültü sevmez.

[ucurumsun]

Sensiz hatıralar biriktirdim satırlarımda.

[ucurumsun]

23.39

Kalbimin ritimlerinde saklısın. Sesini unuttum, görüntün bulanık... lakin kokun... Kokunu anımsıyorum bazen. Ritmim bozuluyor, heyecanlanıyorum. Sonra gülüşün.. Gülüşün aklımın köşesinde bir tablo, kalbimin en derininde hiç solmayan bir çiçek. Anımsadıkça hayatı güzelleştiren en güzel detaysın, detayımsın. Sahi adın ne? En sevdiğin müzik? Ya da okumaktan vazgeçmeyeceğin bir kitap? Bunları konuşuruz elbet. Şimdilik seni satırlarımda gizlemeye devam edeceğim.

[ucurumsun]

Gözleri uçurum bir kadını sevmezmiş.

[ucurumsun]

23.06

Sessizliğimde sanki benim yerime düşünürdün. Ben susarken aklımdakileri teker teker hisseder, bilirdin. Nasıl derdim, nasıl ya? Sanki benim düşüncelerime ortaktın. Düşünceler bana ulaşmadan senin süzgecinden geçiyor gibiydi. Lakin sadece yırtık bir süzgeçtin sen. Bilirdin düşüncelerimi ve onların bana yaşattığı ızdırabı. Neden?.. Neden bunlara bu kadar hakimken bana yardım etmedin? Omuzlarıma yükledikçe yükledin. Şimdi de gidiyorsun. Hep olduğu gibi bile bile gidiyorsun. İçimdeki ağırlığı bile bile gidiyorsun. Ben sana benim için pembe bir dünya yarat demiyorum. Karanlık dünyamdaki parıltı ol istiyorum. Ben seninle üstesinden gelirim inan. İnan gelirim. Yük de olmam sana. Yemin ederim rahatsız etmem seni. Sen sadece yanımda ol hissettir bana. Senden saatler istemiyorum inan. Yanımdaki birkaç dakikalık varlığını bir ömür içimde taşırım ben. Bazen çok az bak 5 dakika gel yanıma öp saçlarımdan belki biraz okşarsın da. Tamam sonra git gazeteni oku. Üstesinden gelirim ben geri kalanların. Lakin yine de gidiyorsun sevgilim. Üstelik evimizin anahtarını almadan. Evet geri kalanların üstesinden gelirdim ben. Lakin sen ışığı da yanında götürdün.. Neyse sevgili vardır bir bildiğin. Yokluğun bazen yoruyor zihnimi..

[ucurumsun]

Hissetmeden hissettirilmez.

[ucurumsun]

Yere uzandım. Ay ışığının tavana sızdırdığı o soluk aydınlığa diktim gözlerimi. Gittiğinden beri tek manzaram bu boş tavan. Her gece oraya senin hayalini kazıyorum tırnaklarımla. Sonra canım yanıyor, gözlerimden bir damla yaş düşsün diye yalvarıyorum karanlığa. Akmıyor Süreyya. Anlıyor musun? Eskiden başımı omzuna bıraktığımda dünya küçülür, ben senin göğsünde devleşirdim. Saçlarımı okşardın; parmaklarının ucuyla tüm fırtınaları dindirirdin. Kalkardık, hiçbir şey olmamış gibi gülerdik. Sevişirdik. Sonra sen gittin. Ben büyüdüm. Sokak lambasının cılız ışığına bakıyorum şimdi; arkandan bakakaldığım o ıssız kaldırıma. Geri döner misin? Kabuk bağlamış yaralarımı bir bıçak darbesiyle tazeledin, şimdi gelip o yaralardan öper misin yeniden? Fularını bırakmışsın giderken. Kokun odada asılı kalsın, beni zehirlesin diye mi yaptın bunu? Yetmiyor. Ben senin teninin sıcaklığına muhtacım. Az önce çerçevemizi duvarda parçaladım. Yüzün cam kırıkları arasında kaldı. Eğilip baktım; canın yandı mı? Yanmasın. Ben sana kıyamam. Ama bak, benim her yerim kesik içinde. Sen de bana kıyamazdın, öyle derdin. Gidişin tüm bu hatıraları kirletiyor. Söylesene, bu kadar basit miydi her şey? Bu kadar kolay mıydı benden vazgeçmek?

[ucurumsun]

Başımı göğsüne koymayı ne kadar özlediğimi bir bilsen. Kollarının arasına alıp kokunla sarmalardın. Kokun uyuştururdu bedenimi, uykum gelirdi. Uykucu diye sitem ederdin. Sonra öperdin saçlarımdan, içimi huzur kaplardı. İyice küçülürdüm kucağında. Yokluğunda, uyuyamıyorum. Çok yorgunum cânımın içi. Yalvarırım kollarına al beni. Hayır, hayır beynim uyuşuyor. Bir ip var, tavanda bir ip asılı sallanıyor. Korkuyorum. Bırakıp gittin mi beni? Sesini hatırlayamıyorum. Yoksa ölüyor muyum? Yanına gelmek istiyorum.. Sonra gözlerimi kapatır, sana bırakırdım kendimi. Birazcık uyurduk, beraber. Arada uyanır saçlarını okşar, izlerdim seni. Uyurken ne de yakışıklı olurdun. Gözlerimi alamazdım, senden. Kokuna dayanamaz yine dalardım uykuya. Geri uyanırdım lakin yanımda olmazdın. Uyandığımı hissetmiş gibi gelir, severdin beni. Sahi neden artık sevmiyorsun, beni? Saçlarımı hiç okşamıyorsun. Hissedemiyorum. Kalbime bir hançer saplanıyor birden. Beynim uyuşuyor. Sandalyenin yere devrilen sesi geliyor, kulaklarıma. Çığlık sesleri, buz gibi fayans. Sonra ağlama sesleri çınlıyor, beynimde. Sen misin? O tavanda sallanan? Tamam çok sallandın, artık sıra bende. İn hadi. Ben binmek istiyorum. Bu salıncak kötüymüş, parka gidelim. İnsene hadi! Neden inmiyorsun? Kabul etmek istemediğim herşey yüzüme çarpıyor. Yorgunum, çığlıklarım içime hapsolmuştu. Koynunda uyumaya geliyorum, bir tanem. Çok özledim seni.

[infzr]

Kağıttan gemiler yaptım kalbimden. Ki hiç biri karaya ulaşmazdı.

[ucurumsun]

Yokluğun, bazen yoruyor zihnimi.

[ucurumsun]

00.02

Seninle yürüdüğümüz kaldırımlardayım. Her zaman girmeden ayrılmadığımız sahafa her gün aynı saatte uğruyorum. Ellerinin değdiği raflarda geziniyorum. O rafların tozlarında parmak izlerin var. Gülümsemeni anımsıyorum bazen. Ne de güzel gülerdin. O en sevdiğin kitapta altını çizdiğin cümleler ezberimde. Hele bir tanesi var ki "Kusursuz olanın ruhu yoktur." diyordu. Ah benim yokluğuyla var olduğum tek kusurun beni sevmekti. O güzel ruhunun varlığı olmak ne büyük şerefti. Benimse tek kusursuz yanım sendin. Sen yoksun artık.. Benim ruhum yoksun, seninse ruhun yok.