Ben, uykumun arasında 3 kere tabanca sesi duydum. Olanları görmedim, sonradan öğrendim. Birazını Mete’den birazını Berrin’den birazını da başkalarından; bölük pörçük. Anlatılan parçaları kafamda yavaş yavaş birleştirdim. Ortaya bu manzara çıktı. İnsanları yargılamak en kolayı, önemli olan anlayabilmek. Oysa insanlar birbirlerini anlamak yerine yargılamayı tercih ederler, bu daha kolay gelir. Onların böyle davranmasının sebebi korkuyor olmalarıdır. Evet, her olayda her zaman bir suçlu bir kabahâtli mutlaka vardır, ama hepsinin arkasında anlaşılamamış, kendini başkalarına bir türlü doğru ifade edememiş insanlar vardır. Her son yeni bir başlangıçtır, çünkü en karanlık sonlarda bile hayatı devam ettirecek bir tohum vardır. O tohumun adı İnsan’dır.Daha az göster
