little child @utraconaniewinnosc - Tumblr Blog

Tęsknota za tym co straciłam przez gwałt jest bolesna

Bo straciłam nie tylko dziewictwo ale też i chęć do życia...

Nie pamiętam, jak się zaczęło. Pamiętam tylko, że chciałam, żeby się skończyło. Czas się rozmył, a ja byłam tylko ciałem, które przestało należeć do mnie. Ciałem, które było bierne, nieruchome, obcym przedmiotem w czyichś rękach.

Mówią, że to trwa chwilę. Ale to kłamstwo. To trwa wieczność. To trwa we mnie do teraz.

Pamiętam ucisk. Pamiętam ciężar. Pamiętam oddech, którego nie chciałam czuć na swojej skórze. Pamiętam ból – nie tylko fizyczny, ale ten, który rozdarł mnie od środka i którego nic nie mogło zatrzymać.

Później przyszła cisza. Nie ta uspokajająca, ale ta martwa, głucha, dusząca. Cisza, która krzyczała w mojej głowie, gdy świat udawał, że nic się nie stało.

Rany na skórze zagoiły się szybciej niż te w środku. Ale ja widzę je nadal. Dlatego czasem sięgam po ostrze, jakby mogło wyciąć ból, który we mnie zakorzenili. Jakby krew mogła zmyć to, co mi zrobili.

Ale nie może.

Patrzę w lustro i nie wiem, kim jestem. Widzę ciało, które kiedyś było moje. Teraz jest czymś, co muszę nosić, choć nie chcę.

Mówią: „czas leczy rany”. Niektórych nie leczy nigdy.

Ale ja nadal tu jestem. Oddycham. Piszę to. Więc może jednak wciąż jestem kimś więcej niż tylko tym, co mi zrobili. Może kiedyś nie będę już tylko tym bólem. Może kiedyś naprawdę będę wolna

kolezankajezusa

Twój dotyk sprawia że spłonę

Zaraz stanę się popiołem

Dla ciebie to chwila przyjemności

Ja będę czuła ten dotyk do końca życia

Wypalasz na mym ciele wspomnienia bólu

Swoją palącą dłonią sprawiasz, że będę zimna dla każdej osoby która się do mnie zbliży

agatakowalczyk

❤️‍🩹

zgwalconadziewczyna

Ból był ostry, ale jeszcze gorsza była pustka. To, że leżałam tam, czując, jak znikam. Jak moje ciało przestaje być moje

skrzywdzona

Byłam ofiarą przemocy. Fizycznej. Seksualnej. Psychicznej. Emocjonalnej.

I to nie jest coś, co można z siebie strząsnąć jak pył z ubrania. To wchodzi pod skórę. Wnika w kości. Zostaje na zawsze głęboko w środku.

Jest jak cień, który idzie za mną nawet wtedy, kiedy świeci słońce.

harmony-and-peace

„Wyobraź sobie, że czytasz książkę, w której nie da się cofnąć żadnej strony. Jak uważnie byś ją czytała? To właśnie jest życie”

— autor nieznany

dr3amoon

sposób w jaki dystansuję się od ludzi, jest prawdopodobnie jedną z najbardziej przerażających części we mnie, ponieważ mógłbym cię kochać na śmierć i nigdy więcej się do ciebie nie odezwać.