Tweeluik naast elkaar
AnasAbdin
sheepfilms

roma★
tumblr dot com
One Nice Bug Per Day
todays bird

#extradirty
Claire Keane

PR's Tumblrdome

Kiana Khansmith
occasionally subtle
trying on a metaphor

izzy's playlists!
Three Goblin Art

No title available
Misplaced Lens Cap
Game of Thrones Daily
No title available

@theartofmadeline
Monterey Bay Aquarium
seen from United States

seen from Türkiye
seen from Ukraine
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Canada

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Canada
seen from United States
@vivikunst2
Tweeluik naast elkaar
Atelier: Abstraheren met kleur
bij het bovenste werk heb ik ook de vlakverdeling als onderwerp gekozen. Bij het onderste werk heb ik gewoon de elementen geschilderd die samen een interessant kleurcontrast hadden en de rest heel simpel gehouden of weggelaten.
Atelier: Experimenteren op groter formaat
Alle regels loslaten en met een grote zwarte permanent marker tekenen wat je ziet. Er gebeuren een paar hele gekke dingen in deze tekening. Deze manier van werken helpt wel om los te komen.
Met een liniaal werken, maar niet op perspectief letten.
Ik probeer het beeld minder ‘op te vullen’. Het is niet Helemaal gelukt, maar het lijkt wel lichter.
Het beeld minder opvullen door het meest interessante gebied te tekenen en de rest gewoonweg niet af te maken.
Atelier: Schets zonder regels
Ik heb geprobeerd alle regels los te laten bij het schetsen van het metaallokaal. Ik heb alle vormen van het gereedschap gelijk zonder nadenken op papier gezet. Lijnen kruisen en overlappen elkaar waar dat niet zou moeten en er lopen allerlei perspectieven door elkaar. Ik vind het een interessante vorm van abstractie opleveren.
Atelier: Grote kwast, klein papier
Ik vond de grove penseelstreken in mijn eerste werk interessant, dus ik besloot een paar dingen te schilderen op klein formaat met een grote kwast. In dit schilderij heb ik vooral op de grote kleurvlakken gelet. Ik merk wel dat het nog een beetje te clean een netjes is. Onderin probeerde ik losser te schilderen, maar daar worden de vormen een grote brei. Ik heb de kleuren wel op een interessante manier vereenvoudigd.
Atelier: Het begin
Als eerste heb ik een hoek van mijn kamer geschilderd zonder iets aan mijn aanpak te veranderen. Dit is het nulpunt, als het ware en ook de plaats die het dichtst bij mij staat. Het enige punt van abstractie zijn de grove penseelstreken onderin. Daar wil ik in verdergaan. Voor de rest voelt het voor mij heel netjes en niet zo interessant.
Atelier: Mijn relatie met tekenen
Toen ik jong was ontwikkelde ik een interesse in tekenen. Ik vond het leuk om dingen na te tekenen niet ik mooi vond, zoals paarden en tekenfilmfiguren. Het was heel prettig om een hobby te hebben waarin de moeite die ik erin stak zo duidelijk te zien was: Ik wilde iets leren tekenen, ik oefende, ik maakte een mooie tekening en ik had een fysiek bewijs van mijn harde werk.
Op de middelbare school kreeg ik het vak tekenen. Dit was geweldig omdat het aansloot bij mijn hobby. Het was vanzelfsprekend dat iedereen die van dingen maken hield uiteindelijk het vak kunstbeeldend koos. Net als ik.
Ik liet gedurende mijn schoolperiode niet graag tekeningen zien aan anderen. Vooral geen volwassenen. Als ik mijn werk moest laten zien, kreeg ik namelijk vaak dezelfde frustrerende combinatie van opmerkingen, namelijk:
1: Oh wat mooi getekend, misschien kan je hier wel heel goed in worden en ze verkopen!
2: Het zou leuk zijn als je die vaardigheden ook zou gebruiken om kunst te maken. Hoewel, je hoeft voor kunst natuurlijk helemaal niet goed te kunnen tekenen kijk maar naar kunstenaar X. Maar jij beperkt jezelf door altijd die manga-achtige gestyleerde tekeningetjes te maken.
Dit was heel frustrerend, want mijn tekeningen werden bestempeld als 1: een poging tot kunst en 2: niet goed genoeg. Terwijl ik nog niet eens wist wat kunst was en er pas net een interesse in probeerde te ontwikkelen. Uiteindelijk werd mijn mantra, om van het gezeur af te zijn: “Ik hou van kunst, maar ik ben geen kunstenaar. Wat ik maak is geen kunst.” Ik beschermde mezelf tegen kritiek die ik niet begreep.
We slaan een paar jaar over en komen bij het moment dat ik aan deze opleiding begon. Ik had een interesse ontwikkeld in kunst en hoopte hier iets van te maken. In een half jaar tijd werd het kleine poeltje van wat ik van kunst begreep, verhonderdvoudigd. Het voelde alsof er een wereld voor me open ging, of explodeerde in mijn hoofd.
Ik zag verbanden waar ik ze nooit eerder had gezien en voor ik het wist werkte ik aan dingen die daadwerkelijk ‘kunst’ waren of duidelijk op de weg naar die titel. Dit gebeurde vooral bij vakken zoals 4D en 3D, die ver van mijn oorspronkelijke interesses af lagen en daardoor inspireerden tot nieuwe mogelijkheden.
Bij 2D kwam ik echter steeds vaker voor een frustrerende muur te staan. Die muur was de gewoonte die ik had ontwikkeld bij het tekenen als hobby. Ik wilde werk maken wat voor mijn gevoel net zo vrij en experimenteel was als de rest, maar steeds vaker voelde ik een afstand en desinteresse ontstaan tijdens het proces. Alles wat ik maakte kwam of juist te dicht bij mijn oude interesses, of lag heel ver van mezelf. Ik voelde geen verbinding met mijn 2D werk en raakte steeds meer gefrustreerd
Die frustratie heeft in dele geleid tot het begin van dit atelier project. Ik zie kunstenaars die 2D werk maken dat net zo intrigerend is als een installatie of een sculptuur. Het landschapswerk van David Hockney voelt alsof hij puur genieten van schilderen en het maken van ‘echte kunst’ naadloos met elkaar verbindt. Dit riep in mij het verlangen op om die twee delen van mij ook weer vrede met elkaar te laten sluiten. Het beeldend onderzoek voor atelier is een poging daartoe.
Design: Productfoto’s Wiebel
We hebben voor de productfoto’s gekeken naar de sfeer van het product en de functie die wij ons erbij voorstellen.
Voor mij is de sfeer van het product speels, luchtig, helder en clean.
De titel van het product is nu ‘Wiebel’ wat in gaat op het speelse en luchtige.
Dit is de meest neutrale foto van het product. De lichte omgeving zorgt voor de luchtige en ‘clean’ look. De wolken op de achtergrond geven het beeld iets spannends en iets speels. Niet helemaal een pasfoto sfeer. De stoel staat een beetje scheef, maar achteraf gezien ben ik daar blij mee. Het laat gelijk zien dat het een beweeglijk iets is en geeft er weer een speelse draai aan.
Dit is een foto van het product in gebruik. Het is een stuk kleuriger, maar wel met een simpel palet. Ik heb van een paar klasgenoten de feedback gekregen dat de afsnijding een beetje raar is, maar ik vind zelf dat het juist de aandacht naar het product en de handeling trekt in plaats van de persoon. Ook vind ik de compositie van deze foto het interessantst van alle productfoto’s.
Dit is een hele neutrale foto van het product in gebruik. Weer hebben we gekozen voor een simpele herhaling van kleuren. De foto heeft een prettige kalme sfeer, maar ik vind niet dat het product hier heel goed uitkomt. Vooral omdat het felgekleurde haar en de handeling van het lezen veel meer de aandacht trekt.
Deze foto lijkt op de vorige, maar werkt naar mijn idee beter. De koele toon en de lege ruimte boven het model brengen die luchtige, lichte sfeer meer naar buiten. Je moet hier ook een beetje zoeken waar het over gaat, maar dat is geen probleem meer als je deze foto combineert met de eerste foto. Het laat duidelijk de functie en de sfeer zien.
De laatste foto plaatst het product in een ‘echte’ omgeving. Ik kreeg de feedback dat de functie van het product niet echt heel duidelijk is op deze foto en de omgeving is net iets te rommelig om naar te kijken. Daar ben ik het mee eens. Ik vind achteraf ook dat het een beetje een gekke plek is om te gaan zitten, wat het nog iets verwarrender maakt.
Design: Tussentijdse presentatie
De proefjes en het eindwerk in zijn semi-complete staat werden goed ontvangen tijdens de tussentijdse presentatie. We kregen de feedback om een pakkende titel te bedenken op basis van het gevoel dat het product geeft. Het gebruik van iets met ‘maan’ of andere hemellichamen werd ons afgeraden, omdat dat eigenlijk het deel van het werk is dat je niet echt ziet als het staat. Voor de productfoto’s kregen we het advies om ook naar de sfeer van het product te kijken. Meerdere klasgenoten hebben het product uitgeprobeerd en vonden het aardig lekker zitten. Ik dacht eerst dat de epoxy laag misschien zou beschadigen met het wiebelen op de vloer, maar het spul is oersterk en er is geen krasje te zien! de combinatie van epoxy en beton is echt een leuke ontdekking. We hebben de epoxy ook gebruikt om de polyfill in de kom te ‘plakken’. Dit werkt net zo goed als gips, zo niet beter.
Uiteindelijk hebben we dus twee nieuwe materialencombinaties gebruikt die losjes gebaseerd zijn op ons oorspronkelijke materiaal onderzoek met de 20 testjes. Namelijk: Beton bedenkt met epoxy en epoxy gemengd met polyfill!
Dit is het werk van mandy. Ik vond het echt een heel cool product geworden! De silicone die ze heeft gebruikt is nuttig, want het is waterdicht en flexibel, maar door de materialen die ze heeft toegevoegd krijgt het materiaal een hele nieuwe betekenis. Het zoekt de grenzen op van wat het verschil is tussen een binnen en een buitenmeubel en geeft een chemisch materiaal als siliconen een super natuurlijke look. Ik vind het inspirerend hoe een poef wel het simpelste meubelontwerp is wat je kan bedenken, maar het materiaal geeft echt veel meer betekenis er aan.
3D: Boetseren met was en tussentijdse presentatie
Het boetseren met was was een langdurig proces. Uiteindelijk leek de meest effectieve techniek om het blok was op te warmen met een hittepistool, vervolgens de was er af te schrapen met boetseergereedschap en de waskrullen in warm water te leggen om het warm te houden terwijl ik stukjes kleurde en op het armatuur boetseerde. Het was een goed idee om het armatuur zo groot te maken en aan te vullen met gipsverband, want ik heb het grote blok was uiteindelijk bijna helemaal opgebruikt. Tijdens het boetseren kwam ik wel het probleem tegen dat hoe ik het beeld ook neerlegde, er werd altijd iets platgedrukt(zie de rechter bil op de foto). Ik zal vlak voor het presenteren die stukjes nog moeten repareren. Tijdens te tussentijdse presentatie heb ik het beeld tijdelijk opgehangen koord, om te zien hoe dat zou werken. Tijdens de feedbackronde kwam naar buiten dat een andere manier van ophangen sterker zou zijn. Ik heb een zwarte, semi-transparante stof en een bruine transparante stof gekocht om mee te experimenteren voor het ophangen.
De gebieden die nu donker gekleurd zijn, waren tijdens de presentatie wit. Ik kreeg het advies om foto’s te bewerken en te kijken welke kleur goed zou werken voor die gebieden. Ik ben tevreden met de donkere kleur die ik uiteindelijk heb gekozen. Het heeft iets weg van brandwonden of een ziekte en laat het beeld er veel meer uitzien als een geheel, dan toen het witte gipsverband te zien was.
2D: Tweeluik met bauhaus en lagen
Bij het maken van het eerste deel van het tweeluik wilde ik proberen om vlakke en meer 3d manieren van schilderen te combineren. Ik heb me laten inspireren door de vorige opdracht door de wolken met de hoef op verschillende manieren te laten overlappen. uiteindelijk zien de patronen op de achtergrond er uit als een landschap wat vanuit de lucht te zien is en dat vind ik wel een verrassend effect. Ik heb de kleuren vrij random gekozen, op basis van de drie tubes die ik het minst gebruikt had in de afgelopen 2 jaar. Ik kwam wel snel tegen dat die 3 kleuren ongeveer dezelfde toon waren en dat ik dus bijna geen licht-donker contrast kon creeëren. Uiteindelijk heb ik ook wat wit en zwart gebruikt om toch meer variatie te krijgen.
In de bauhaus tentoonstelling zag ik deze simpele theepot van Marguerite Friedlander-Wildenhain en ik besloot deze na te tekenen als inspiratie voor het tweede deel van het tweeluik. Ik vond vooral de manier waarop het licht patronen vormde op deze simpele witte vorm interessant.
Ik heb de theepot verwerkt in een schilderij op een kleiner paneel. Ik heb dezelfde basiskleuren en indeling van de lagen gebruikt, maar achteraf gezien denk ik dat ik nog wel wat nieuwe dingen had kunnen proberen in dit schilderij en dat het dan nog evengoed als een tweeluik zou werken.
2D: Collage en inktekeningen uit lijnen en vormen
Ik besloot niet te veel tijd aan de collage te besteden en de beelden op een intuïtieve manier met elkaar te combineren.
Ik heb gekozen voor bomen, mensen, dieren en details uit neo-classicistische architectuur. Het valt me op dat ik onbewust ook beeld op basis van kleur heb samengevoegd. Ik vond de boom die in een rustende mens verandert een interessante uitkomst dus daar ben ik mee begonnen bij de eerste inkttekening:
Ik heb de mens-boom helemaal rechts geplaatst. Als ik nu naar het beeld kijk, vind ik dat een hele ‘voorzichtige’ keuze. Ik denk dat er meer samenhang in het beeld was gekomen als ik dat element groter en opvallender over de vormen en lijnen heen had geplaatst. Ik merkte gelijk dat de mensboom weinig interactie aanging met de lijnen en vormen. Toen ik de zwarte boom maakte, probeerde ik dan ook meer met de geometrische vormen te verbinden en patronen te herhalen, maar ik vind het beeld uiteindelijk toch niet echt een geheel vormen.
Bij de tweede tekening pakte ik het anders aan, door mijn eerste inspiratie uit de collage gelijk prominent neer te zetten (de kat). Dit beeld heeft veel minder elementen maar het ziet eruit alsof er meer lagen in zitten.
Bij de derde tekening ben ik met dezelfde tactiek begonnen door de mond van de vos gelijk groot in het beeld te plaatsen. Ik heb hier meer elementen toegevoegd, omdat ik ervoor wilde zorgen dat zo veel mogelijk van de geometrische vormen zouden worden betrokken bij de gelaagdheid van de tekening. Dat heeft wel weer voor een beetje weinig samenhang gezorgd. Er zit wel een soort s-vormige flow in het werk.
Bij de laatste tekening ben ik dus juist weer totaal de andere kant op gegaan. Ik heb alleen de bomen als element toegevoegd. Ik heb verschillende lagen op de achtergrond gemaakt door de overlappende vierkanten met verschillende tonen op te vullen. Uiteindelijk zijn er 2 opvallende lagen. De bomen op de voorgrond en de vierkanten op de achtergrond. Ik vind het contrast tussen te twee soorten vormen wel goed werken op deze manier. De twee bomen hebben iets weg van aderen of longen, iets natuurlijks. Terwijl de vierkanten heel strak en vlak zijn. Het lijkt ook alsof de takken van de bomen de wazige inktvlekken beinvloeden.
Reflectie:
Ik heb bij elke tekening in deze opdracht een andere aanpak geprobeerd, maar ik had nooit echt een ‘aha’ moment. Het proces verliep vrij soepel, maar voel me niet echt verbonden met het werk. Ik raak een beetje gefrustreerd met mijn eigen ‘maniertjes’ in tekenen. Ik denk dat ik een manier moet vinden om meer los te komen en mijn visuele interesses beter te verwerken in de opdrachten die komen.
Reflectie 4D
Eindwerk op Kaltura: Projectievideo https://2213002-6.mediaspace.kaltura.com/media/"IJl"+laatste+versie/1_zu2oh5b7
Ipadvideo https://2213002-6.mediaspace.kaltura.com/media/alleen+ruimte/1_pcrfi624
Reflectie op het film proces:
We zijn tijdens het filmen tegen veel verschillende problemen aangelopen, maar hebben er daardoor wel veel van geleerd. Ik heb het idee dat ik nu redelijk door heb hoe de grote camera’s werken en dat is al een hele stap. We hebben ook gemerkt hoe cruciaal het is om een groot scherm te gebruiken bij het scherpstellen. Ook het controleren van alle settings in de camera is iets dat ik nu niet meer zal vergeten. Het is jammer dat we zoveel opnieuw hebben moeten filmen en onbruikbaar materiaal hebben geproduceerd, maar we zijn allemmaal uiteindelijk toch bij een eindproduct gekomen dat enigszins in de buurt komt van onze oorspronkelijke visie. Het was een interessante ervaring om met een groepje te filmen en te zien hoe we allemaal afzonderlijk steeds beter werden in bepaalde delen van het proces. Het is ook wel fijn dat we veel van taken gewisseld hebben. Hierdoor hebben we toch alle vaardigheden een beetje ontwikkeld.
Reflectie op het editten:
Het concept van de video is voor mij tijdens het editten veel veranderd van het origineel. De grauwe sfeer van het beeld inspireerde me om slapeloosheid en koortsdromen als thema’s te gaan gebruiken in plaats van geestesziektes en de droomwereld. We hadden veel materiaal gefilmd waarbij de boem in beeld was, en hebben vervolgens van Rianne geleerd hoe je daar een ‘mask’ voor kan maken. Het was best een beetje werk om alle boems eruit te halen, maar uiteindelijk was het een geluk bij een ongeluk. Het leren van die skill heeft de vorm van mijn video daarna sterk beïnvloed. Ik heb die techniek op verschillende manieren in de video toegepast om vervreemdende effecten te creeëren. Hetzelfde geld voor het feit dat we noodgedwongen moesten leren om beeldmateriaal te stretchen en te croppen. Door die functies te onderzoeken heb ik nog veel meer effecten ontdekt die ik kon gebruiken.
In mijn eerste edit heb ik heel enthousiast gebruik gemaakt van veel masks en kleureffecten, maar besloot uiteindelijk dat het niet echt veel toevoegde aan de spanningsopbouw van de film. Ik kreeg de feedback dat het belangrijk is om er rekening mee te houden dat mensen interesse verliezen zodra ze het ‘trucje’ doorhebben. Daarom heb ik er uiteindelijk voor gekozen om de loop video kort te houden met maar een paar effecten die de grauwe sfeer doorbreken. Ik heb eerst geprobeerd om het zwarte tapeje in de hoek van de video weg te maskeren, maar heb er uiteindelijk voor gekozen om dat niet te doen. Een studiegenoot zei dat het vlekje haar deed denken aan de zwarte vlekjes die je in je gezichtsveld krijgt als je heel moe bent. Ik herkende dat meteen. Het werkte naar mijn idee heel goed dat je in de installatie continu die zwarte stip in je blikveld had waarvan de functie niet duidelijk was. Ik weet niet of iedereen het eens zou zijn met die keuze, maar ik vond het zonde om het gewoon weg te halen.
Wat neem ik mee naar volgend jaar?
In ieder geval heel wat meer film- en edtiskills. Ik heb ook het idee dat ik dit semester op een hele andere manier met film ben bezig geweest dan vorig jaar. Dat wil zeggen, veel meer conceptueel met een bedachtzaam proces. Ik denk achteraf wel dat het allemaal een stuk sneller en efficiënter had gekund, maar dat is natuurlijk omdat ik nu een veel beter idee heb van waar het proces naartoe moest leiden. De fouten die we onderweg gemaakt hebben moesten nou eenmaal gemaakt worden en de volgende keer zijn we tig keer beter!
4D: tussentijdse presentatie/eindwerk
Voor de presentatie heb ik uiteindelijk een installatie gemaakt met 2 beelden. De video met Lisanne heb ik groot geprojecteerd, om het idee te geven dat je bij haar in de kamen bent. Het kleine Ipad scherm laat beelden zien van de set zonder dat Lisanne daarin beweegt. De kamer stelt de binnenkant van lisannes hoofd voor. De ipad laat het toneel zien en de projectie de ervaring. Dit is ook waarom Lisannes nachtelijke waanbeelden letterlijk te zien zijn op de projectie. Het speelt zich half in haar hoofd en half in de werkelijkheid af. Ik wilse het naargeestige gevoel creeeren dat je soms krijgt als je meerdere keren in eem nacht wakker wordt. Het gonzende geluid uit de ipad draagt daar aan bij.
4D: Filmen op locatie
Tijdens het filmen is onze vorm steeds verder ontwikkeld. We wilden Lisanne steeds dezelfde handelingen laten uitvoeren, maar dan steeds grotere veranderingen aanbrengen voor een vervreemdend effect. Een van die grote veranderingen die we vanaf het begin al graag wilden doen was het veranderen van de locatie van de set. Lisanne voert nog steeds dezelfde droge handelingen uit terwijl de omgeving totaal niet in het plaatje past.
We hebben naast Istanbul op twee andere locaties gefilmd. Helaas hebben we het beeld van de locatie hierboven per ongelijk in 1080 gefilmd, dus we weten niet zo goed wat we ermee aan moeten. Dat gebeurd als je cameraman onverwacht afwezig is...
4D: Set design en filmen
We hebben allemaal spullen meegenomen om een slaapkamer set te bouwen in Istanbul. We zijn voor een monochrome look gegaan met veel grijs en wit om de bovennatuurlijke sfeer te benadrukken.
We hebben de afstand tussen alle objecten opgemeten zodat we het meerdere keren op verschillende plekken op zouden kunnen bouwen. Ook de positie van de camera hebben we op de plattegrond vastgelegd. Omdat we elke filmdag dezelfde framing wilden, hebben we de rand van het beeld met tapejes aangegeven. Dit zorgt er ook voor dat Lisanne weet waar ze kan lopen zodat ze volledig in beeld blijft.
We hebben tijdens het filmen veel moeten aanpassen. Na de eerste filmdag zag het beeld er echt niet uit. We hebben veel verschillende opties geprobeerd qua licht en zijn overgestapt naar 4K. We hebben uiteindelijk zo vaak in Istanbul gefilmd dat het opbouwen van de set en de communicatie tijdens het opnemen steeds soepeler verliep. We hadden de rollen verdeeld, maar uiteindelijk wisselde we vaak van camera en geluids-man naar mate daar behoefte aan was en soms stapte iemand naar voren om zelf een scene te regisseren. De voorbedachte verdeling was: Vivian: regie, Jorim: camera, Gillian: geluid, Lisanne: Actrice.
4D: Retoucheren concept
We begonnen met een paar vorm ideeën in ons groepje. Het leek ons na een poosje sparren allemaal interessant om het beeld te vervormen door spiegels en effecten te gebruiken. We wilden hierin een visuele opbouw maken.
We kregen de volgende les de feedback om meer vanuit een concept te bedenken. We gingen daarom op zoek naar een concept dat bij onze vorm zou passen. Uit eindelijk werd ons uitgangspunt: “Iemand die langzaam in zijn eigen droomwereld verdwijnt. De grens tussen de werkelijkheid en de droomwereld vervaagt.” Dit concept wilden we gaan weergeven in een opbouw van vervreemdende elementen.
belangrijke thema’s zijn “afzondering, het onbewuste, geestesziekte, eenzaamheid, wat is werkelijkheid? Hoe relevant is de werkelijkheid?”