Ngayon lang ulit ako magpopost kasi hindi na kaya ng puso ko i-handle.
Bakit? Bakit ganyan ka. Bakit hindi mo maramdaman na sobrang nasasaktan ako. Bakit hindi mo maramdaman na tangina tao rin ako. Oo, alam ko na sensitive akong tao at minsan unreasonable ako madalas rin na irrational ako at wala sa pag-iisip pero... isn’t this too much? Isn’t this too much to make me feel bad? Hindi ba kita kaibigan? Kasi kung kaibigan kita... bakit hindi mo makita na yung mga bagay na sinasabi kong okay lang sa akin eh hindi naman talaga ayos lang. Ayoko eh. Ayokong magkaroon na ng pake sa totoo lang. Gusto na nga kitang tanggalin sa buhay ko kasi ang sakit sakit na pero hindi ko kaya kasi putangina hindi ko alam!!!! Bakit ganyan ka. Gusto ko na mawalan ng pake sayo kasi to be honest, hindi ko nafeefeel na na you’d do the same for me anytime. I hate you but I hate myself more. I am mad kaya ko to nasasabi pero nagagalit ako for a reason --- hindi na kaya ng puso ko. And this time, ngayon ko lang sasabihin to, gusto ko na umalis ng Pilipinas para makalayo sayo. Para makalayo sa nararamdaman ko.
help... i really need someone
