Enes Tanas @yitikdefter - Tumblr Blog

Ne sevmek eksildi benden, ne de gitmek. Yara gibi kaldın… yangın gibi hala.

Yolu yoran değil, yüreği yoran hatıralardır.

Henüz kesişmeyen yollarımız var. Biliyorum, hala tanışmadık; ama bil ki içimde hala sana ayrılmış bir yer var.

Ölüm varken dönerim sanırsın; gök susar, gece ölür hatta mevsimler bile küser ama ben dönemem…

Şöyle diyebilirdik:

“Kirpikilerinin arasına kurban olurum.”

Tenini tenimde nefesini nefesimde hissetmek gibi.. Kokunla yaşlanmak istiyorum.

Sen üzerime sin hiç çıkma olur mu?

Sen kor bir ateştin; yürürüm sandım yandım, sabrederim sandım kül oldum…

Hayat noksan olanlarla devam eden bir ibadettir; ne vakti vardır ne de şartı. Yeter ki insan, eksiklikleriyle tamam olmayı bilsin.

Alkol, dudağa değdiği anda zamanı sarhoş eder; gecenin karanlığını en parlak sabahına çevirir.

Kaleminizin ruhunuza yansıması dileğiyle…

Eskiden arkanı dönüp gitmek her şeyi anlatıyordu. Belki koşar gelir gitme der..

İhtimaller artıyor, ayrılıklar azalıyordu..

Şimdiler de ise telefonun diğer ucunda lafını tamamlayamadan yüzüne kapanan çağrı.

İhtimal yok, ihmal çok…

Geceye…

(Tespit)

Boş bir şehir istiyorum; hatıranın uçmadığı, sevdanın yankılanmadığı ve yalnızlığın estiği gamsız bir şehir.

Vaktiyle gelen uyku gibisin; hem bekliyorum hem de seviyorum.

Enes Tanas