[zamansizlik]

senin bana yaptıkların korkunçtu ama benim kendime yaptıklarım daha da korkunçtu.

[zamansizlik]

hiç olmazsa tek bir insanla, sanki kendi kendimleymişim gibi konuşmak istiyorum.

[zamansizlik]

mutluydu ama kafası karışıktı; kahkahalar atmak istiyordu ama gözyaşları yağmur gibi yanaklarından süzülüyordu.

[zamansizlik]

unuttum diyemem fakat üzerimde bir tesiri kalmamış.

[zamansizlik]

çiçek solarken kendi sapına eğilir. bilirsin, yalnızlık budur.

[zamansizlik]

nasıl bir his biliyor musun? oda çok geniş ama sığamıyorsun, bak kapı orada ama çıkamıyorsun, pencere açık ama nefes alamıyorsun.

[zamansizlik]

mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? neden değilim?

[zamansizlik]

sen bekleyip doğru zamanda hamle yapmayı seversin, ben her şeyi birkaç saniyeyle kaçırmakla meşhurum.

[zamansizlik]

kimsenin beni gerçekten istemediğini bilmeliydim.

[zamansizlik]

ah, benim bildiğimi herkes bilebilir ama benim kalbim yalnız bana aittir.

[zamansizlik]

Son zamanlarda, bilmem neden, bütün sevincimi yitirdim, her gün yaptıklarımı yapmaz oldum. Gerçekten öyle karardı ki içim, dünya, bu güzelim yapı, çorak bir kayalığa döndü gözümde. Hava, o canım başörtüsü dünyanın, şu cömert gökkubbeye bakın, bu yüce tavan altın parıltılarıyla bir şey değil benim için, pis, hastalıklı kokular birikintisinden başka bir şey değil.

[zamansizlik]

dünya yetmiyor bazen, bırakıp gidebilir miyim?

[zamansizlik]

insan bu, bir sözden, bir halden, bir dudak kıvrımından inciniyor. bazen bir susuştan, bir dalgınlıktan inciniyor. "bir bulutun yer değiştirmesinden" alınıveriyor.

[zamansizlik]

başının o ağrısı beni görüncedir. bana baktıkça yalnızlığın geliyor aklına.

[zamansizlik]

kaldı ki burası dünya. burada bir şeyler hep yarım kalacak.

[zamansizlik]

ifade edemediğim bir eksiklik hissi var içimde, sanki her şey başka türlü olabilirdi.

[zamansizlik]

kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim.