“Find someone who knows how to calm your storm.”
— Donna Aradini
Fai_Ryy

Kiana Khansmith
I'd rather be in outer space 🛸
d e v o n
Mike Driver
Cosimo Galluzzi

Discoholic 🪩
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
macklin celebrini has autism

shark vs the universe
One Nice Bug Per Day
Monterey Bay Aquarium
KIROKAZE
ojovivo
Jules of Nature
occasionally subtle

Origami Around

roma★
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from South Africa
seen from United States

seen from Germany
seen from Mexico

seen from United States
seen from United States
seen from Vietnam

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@zloteserca
“Find someone who knows how to calm your storm.”
— Donna Aradini
,,Powtarzałam, że nic mi nie jest, a tak naprawdę chciałam zadać sobie ból. Tylko tego pragnęłam. Po prostu przestać istnieć w tym pieprzonym świecie."
-shinysharkfireskeleton
“Czasami już tak jest. Poprostu się rozpadasz, bo brak Ci już sił.”
—
boję się, że przeżyję życie, nie żyjąc naprawdę.
Najsmutniejsze w tym wszystkim jest to, że pójście spać niczego nie zmieni. Następnego dnia będzie tylko gorzej
„W sumie trochę przykro mi się patrzy na moje własne życie jak je marnuje już tak we wczesnym wieku.”
kr3tynizmm
“Już jakiś czas było lepiej, a teraz znowu siedzę i ryczę jak małe dziecko. To wszystko mnie przerasta.”
—
boli i to kurewsko mocno
“Mamy dwie drogi do wyboru - albo sięgamy po pomoc albo sie zabijemy…”
— -psycholog (via mowia-na-mnie-wiedzma)
“Najgorsza jest bezsilność i bezradność. Patrzysz jak coś się dzieje a ty nie możesz nic zrobić. Próbujesz a to i tak nic nie daje.”
—
Kiedyś "przyjaciele" było mało. Dziś do określenia "koledzy" by trochę brakowało.
W pewnym momencie mojego życia zdałam sobie sprawę, że wcale nie jest w porządku. Że odpowiadając na pytanie „ Jak u ciebie?” uczyłam się kłamać od najmłodszych lat i jak najpiękniej uśmiechać, choć naprawdę nie miałam już sił. Zrozumiałam, że moje życie nigdy nie było takie jak powinno - potrafiłam tylko okłamywać samą siebie i bliskich wokół, aż w końcu zaczęłam tak żyć. Moje życie było jednym, wielkim, idealnym kłamstwem.