Zonnevlek

Woorden. Plaatjes

[zonnevlek]

Blauw op geel Of geel op blauw

Wat is nog het verschil Tussen mij en jou

We staan in dezelfde krant Blussen dezelfde brand Staan samen aan de kant

Ons lot wordt bepaald

Een kaartenspel Heer en vrouw Een schaakbord En ik schuil achter jou

Mijn koningin, mijn paraplu, Ik ben jouw verstekeling Draag me naar je zee, wees mijn verzekering

Er is niet veel meer dat heilig is

Je zei: Kom schuilen bij mij Ik denk wel dat het hier veilig is Op een dag, in een lente, ben je weer vrij Dan is de lange winter voorbij

[gon-iii]

凍氷の観察者

2012年、三十槌の氷柱。

からの対岸の岩から滲み出る水が凍って大きな氷柱となる、三十槌の氷柱。

スケール感がわかるように人が写っている写真を選んでみた。

[rune-folk]

Last winter in Oslo

[the-evil-clergyman]

From the series The 53 Stations of the Tokaido Road by Utagawa Hiroshige (1833-34)

[zonnevlek]

[masterpeaces-of-japanese-culture]

Scops owl under crescent moon, by Ohara Koson, ca.1915

cutt.ly/sG40NuE

[zonnevlek]

Ik noem je schatje als ik naar je fluister nooit in het licht, altijd in het duister want ik ben uitsluitend aan jouw huid gekluisterd als ik zeker weet dat niemand luistert Jij en ik, geheimen sinds de middelbare De mijne, sinds die vlechten in je haren En ik maar staren, staren, stiekem in de klas Stiekem in de kleedkamer, stiekem onder jouw jas Mijn schoonheid, schoon-huid Introvert, haal het eruit Ben bang soms, ben ik te wit?, soms denk ik ‘word ik gek’? totdat je weer op schoot zit met je armen om m'n nek

[ysociety]

[zonnevlek]

Mijn ogen draaien, want ik ben bezopen

Tot dusver alles normaal

Maar.

Weet je wel dat ik naar jou neig

Zelfs

Met een heer aan mijn zijde terugkerend naar huis naar

Jouw ruimtes jouw licht jouw geur

De spiegeling in jouw ogen, jouw benen jouw dikke haren

Ik stel me zo voor:

Hoe je oogleden zakken jouw mond zich opent en zucht

En mijn ogen draaien alle kanten op

Zoeken naar jouw deur

[1041uuu]

https://www.patreon.com/1041uuu

[zonnevlek]

Aber Liebe wird erst wahrhaft sie selbst, sobald sie sich, sofern sie nicht mehr embryonisch dunkel im Innern des Leibes schmerzhaft wogt, sondern mit Atem und Lippe sich zu benennen, sobald sie sich zu bekennen wagt. So beharrlich ein solches Gefūhl sich verpuppt, immer durchstößt eine Stunde plötzlich das verwirrte Gespinst und stürzt dann, von allen Höhen in die unterste Tiefe fallend, mit verdoppelter Wucht in das aufschreckende Herz.

[zonnevlek]

Wat ik wil:

dikke, volle lagen groen op elk klein stukje aarde over en door elkaar vervlochten Bedek mij Begroeiing die groeit, door en door en ondoordringbaar zoete lucht onder het gebladerte tintelend van zuurstof Verkoelende schaduw krakend, ruisend vochtige bodem onder verend mos houdt water vast dampt leven uit Ik wil uitademen met de wetenschap dat de lucht uit mijn longen, in al dit geboomte volkomen in het niet valt

[zonnevlek]

You know you got it bad when

you spend hours putting a dumb playlist together with all the songs that make you think of that person and halfway through you realize IT’S ALL OF THEM- ALL OF THE SONGS MAKE YOU THINK OF THEM

[zonnevlek]

En als het donker wordt, en je stem verstomt

Roep ik je op, tot ik weer naast je zit

Maar dit keer laat ik mijn lichaam tegen het jouwe zinken en het is mijn droom, dus je wordt warm

Half in slaap hoor ik je fluisteren

Het zijn dingen die je nooit hebt gezegd, toch hoor ik ze

Mijn nagels glijden over mijn lakens

Platonische liefde speelt zich af achter het binnenste scherm van mijn ogen

Daar waar ik wél bij je kan zijn; naast je, in het donker

Donker waar alleen wij elkaar kunnen zien

Er zijn geen gevolgen als je de gordijnen goed dicht doet

En zet ook maar iets op; iets dat geluid maakt, je hebt genoeg liggen

Overstem de woorden die ik anders niet wil zeggen, niet tegen jou

Alleen dan kun je ze horen

[zonnevlek]

Boven mijn hoofd

Zijn voeten wandelen boven mijn hoofd. Heen en weer, door zijn huis. Ik kan alleen horen waar hij loopt en óf hij iets zegt, niet wat hij doet of wát hij zegt.

Bonk, bonk. Als ik in bed lig.

Stamp, stamp. Als ik naar het plafond kijk.

Zijn stem als achtergrondmuziek voor mijn dagelijkse bezigheden. Hij is vaak thuis. En meestal ook als ik thuis ben. Dan vraag ik me af waar hij aan denkt.

Soms zing ik iets. Maar ik weet niet of hij me hoort. Misschien ligt hij wel boven mijn hoofd. Te luisteren. Zich afvragend waar ik aan denk.

[zonnevlek]

Tot ik barst, zo smeek ik  Zo wikkel ik een touw om jou mijn huid in te drukken en mezelf op de zandgrond te houden Hoe ouder ik word hoe meer ik begrijp hoe kinderlijk, onorigineel, nutteloos dit alles is Trots al deze wijsheid Opgedane ervaring Zie mij aan: IK SMEEK Jij klatert uit mijn mond stem is helder, ogen gloeien zodra jij mijn onderwerp bent (en dat ben je vaak, onstuitbaar, ik kán die mond niet houden, over hoe en wie jij bent, dat jij bent, dat jij bestaat, rondloopt, ziet, voelt, ergens, wat het ook is)

En het zou niet eens zijn zoals mijn hoofd het me voorhoudt Ik wil het en houd het af,  tegelijkertijd.  Sluit je boven mij en trek me dan weer leeg zodat het lijkt alsof er niets is gebeurd Hoewel er, onvermijdelijk, toch wat gruis wegspoelt met jou

[zonnevlek]

Jij / wij, en Rotterdam

Strek je uit Zoals de stad de lucht in reikt Ik houd me op de vlakte Sla je gade Terwijl de zon schittert, Verspringt Over de kade En jij vonkt, blakend In het licht van de avond Jouw karakter spreekt Meer nog dan uit je mond Vloeien jouw twee talen Zowel in beeld, als in verhalen Ruisende gordijnen, rode kamers Dwalend langs alweer een feest Zware biertjes en dan katers Spijt van die (slechts) twee uur rust Je hebt me (slechts) vijfmaal gekust Zolang ik bij je ben geweest

21 mei, 2017