[albumvinum]

Benim adım Kinyas. Gün ağrıyor. Başım ağrıyor. İsmimi kendime ben verdim. Bitmeyen bir öfke ve bitmeyen bir mutsuzluğun ifadesi. Bütün insanlara kızgınım. Yaşadıkları için. Hayattan midem bulanıyor... Ateşle oynarım. Yeterince benzin ve karşımda oturan adamın ceketinin iç cebindeki çakmakla dünyayı yakabilirim. Benim adım Neron. Geceleri, çaldığım arabalarla gezerim. Tokyo'da doğdum. İki zenciye üç gram kokain karşılığında bileklerimi kestirttim. Sabah uyandığımda okyanus beni yıkadı. Benim adım Steve McQueen. Bütün bildiklerimi kusarak hayatta kalıyorum. David Bowie'yi rüyamda gördüm. Sabah bir gözüm yoktu. Şiir yazdım. Tam üç tane. Birini rendeleyip makarna sosuma kattım. Diğerini yakıp küllerini kum saatine koydum. Biraz zaman kazandım böylece. Sonuncusunu ise şimdi yazdım. İşte geliyor:

Sözlerimin sonunu duymadığın zaman. 

Cümlelerimin sonunu duymadığın zaman. 

Değiştiriyorum son kelimelerimi. 

Değiştiriyorum sonumu.

Kendimi ölümsüz olarak görüyorum. Mekân ve zamandan kopalı yıllar oluyor. Bir kıza âşık olmuştum. Onu görmek için altı saat yol almam gerekiyordu. Bir sabah, treni kaçırdım. Âşık olmaktan vazgeçtim. Kendinden vazgeçmenin ne olduğunu asıl ben bi*lirim. Benim adım Kaygusuz Abdal. Tanrı'dan vazgeçtim. Ölmekten vazgeçtim. Çünkü ölürsem ve eğer yukarıda beni ödül ve ceza sisteminin bekçileri bekliyorsa çok büyük kavgalar etmem gerekecekti. Ölmek istemiyorum, çünkü Tanrı'yı da öldürürüm diye korkuyorum. Ve böyle bir vefata benim dışımda kimse dayanamaz... Platon'un Mağara İstiaresi'ne karşılık, ben de Kuyu İstiaresi'ni yazdım: doğdukları andan itibaren düşen insanların, yanlarından hızla geçen fırsatlara ve başka insanlara tutunup tırmanmalarını ve bunu sadece doğdukları andaki yüksekliklerine erişebilmek için yaptıklarını anlattım. Ancak ellerini ağızlarına sokup, parmaklarını ısırıp hiçbir şeye tutunmamaya kararlı olanları da anlattım. Ve sordum, Tanrı'nın yukarıda mı yoksa aşağıda mı olduğunu. Eskiden poker oynardım. Şimdi de, Tanrı’nın aşağıda, kuyunun dibinde olduğuna oynuyorum. Hayatım masada, birkaç kırmızı oyun fişiyle.

Az yedim, çok içtim. Hâlâ içiyorum, içki ayırmadım. Alkolü kendime yakıştırdım. Her türlü uyuşturucudan tattım. Bağımlılıktan nefret ettim. Gitmemi, terk etmemi engeller diye. Ne bir maddeye, ne de bir insana bağlandım. Sırf bunu kendime kanıtlamak için eroin kullandım, âşık oldum, ikisini de arkama bakmadan bırakıp gittim. Geçmişe tükürüp geleceği çiğnedim. Bugünü ise uyuyarak geçirdim. Benim adım Houdini. Dünyayı bir oyuncağa çevirdim. Ayak basmadığım yer kalmadı. Kalan varsa, onları da amuda kalkar geçerim! Duvarlara, bedenime resimler çizdim. Bir gün öyle gürledim ki önümde duran şarap kadehi çatladı. Benim adım Hitler. Kendi ordumu kurmak için bir sürü kadına tohumlarımı bıraktım... Şimdiyse ağlıyorum. Hepimiz için. Çünkü hiçbiri

işe yaramadı...

Kinyas ve Kayra

[dollykills-deactivated20240929]

[finita--la--commedia]

@Nadine Schwarzkopf

[guzyazi-deactivated20221220]

Uygarlığın Ayak İzleri

Kitabın yazarı Celil Sadık, bir sanat tarihçisi. Uzmanlık alanı ise Bizans ve Batı Sanatı ile Modern Sanatlar. Instagram’da sanatntarihi adlı bir sayfası var ve Epsilon Yayınevi’yle yaptıkları canlı yayın esnasında bu kitabın zihnimdeki bazı sorulara yanıt aradığına emin olarak kitabı aldım, okudum. Uzun bir yazı olacak, devamı da gelecek. Umarım telif yemem.

UYGARLIĞIN AYAK İZLERİ’nin ilk cildi, sanat tarihinin mihenk taşı Rönesans Dönemi’ne adanmış ve bu kitapta bu döneme damga vuran dört sanatçı ele alınmıştır: Leonardo, Michelangelo, Caravaggio, Bernini.

Bu yazıda kitabın Leonardo da Vinci bölümlerine kısacık değinecek, devamını başka zaman paylaşacağım. Kitapta beni asıl kuşatan kısım olan Michelangelo bölümlerine ise çok daha sonra geleceğim. Yazara haksızlık etmemek adına da incelemeleri yarım bırakacağım.

LEONARDO DA VINCI

Hem tank tasarlayıp hem kadavraların detaylı anatomik çizimini yapan dahi. Ressam, matematikçi, fizikçi, inşaat mühendisi, astronom, heykeltıraş, makine mühendisi, botanik ve anatomi uzmanı, savaş araçları tasarımcısı. Bu mesleki tanımlamalar, Milano Dükü’ne yazdığı mektuptan kendi takdimidir.

Annesini hiç tanımadan babasıyla büyüyen Leonardo’nun, odaklanma yetersizliği nedeniyle derslerinde başarısız olduğu bilinir. Aritmetik, matematik, telli çalgılar (özellikle lir) onun ilgi alanıdır. Her birinden bir parça sıkılsa da vazgeçemediği tutkusu resimdir ve bunu fark eden babası, onu ressam arkadaşı Verrochio’ya teslim eder. O dönemde usta sanatçılar, atölyelerinde çıraklarını yetiştirmektedir. Bu atölyedeki çoğu sanatçı, ileride “Rönesans Ustaları” olarak anılacaktır.

On beş yaşında olup diğer çıraklardan geç başlamasına rağmen heykel, rölyef, geometri yeteneği atölyedeki herkesi hayrete düşüren Leonardo; ilk büyük sınavını ustasının yaptığı İsa’nın Vaftizi adlı resim üzerine verecektir. Bu resmin üzerine çizdiği melek figürü, ustasını hayrete düşürür ve çoğu kaynağa göre ustası eline bir daha fırça almaz.

Verrocchio & Vinci - İsa’nın Vaftizi (1472 - 1475)

(Resmin hikayesi kitapta.)

SON AKŞAM YEMEĞİ

Celil Sadık, bu resme olan ilginin en büyük sebebini Dan Brown’un Da Vinci Şifresi adlı romanı olarak göstermekte fakat romanın bu resim hakkında birçok yanlış bilgiyi içerdiğini de eklemektedir.

Eser Milano’da, Santa Maria Della Grazie Manastırı’nda bulunmaktadır. Bu büyük duvar resmi; keşişlerin yemek yerken izleyebileceği, manen kuvvetli bir manzara sunmak için yapılmıştır. Vinci yavaş çalışan ve eserlerini genellikle yarım bırakan bir sanatçı olmasına rağmen böyle önemli bir görevin ona verilme sebebi olarak sanatçının çok ünlü ve yetenekli olması gösteriliyor. Kısaca, Leonardo’ya resim yaptırmak bir itibar meselesi olarak düşünülebilir.

Peki, eserde ne tasvir ediliyor? Sayfa 29′dan:

“Matta İncili’ne göre Hamursuz’un birinci gününde havariler İsa’nın yanına gelerek ona bayram yemeğini nerede yiyeceklerini sorarlar. İsa da yemek yiyecekleri evi söyler. Akşam olduğunda İsa ve on iki havari sofraya otururlar. Bu sırada havarilerden biri olan ve başrahiplerle otuz gümüş karşılığında anlaşıp İsa’yı ele veren Yahuda İskariot da sofradadır:

“Akşam olunca İsa on iki öğrencisiyle yemeğe oturdu. Yemek yerlerken ‘Size doğrusunu söyleyeyim, sizden biri bana ihanet edecek.’ Dedi. Bu söz onları kedere boğdu. Teker teker, ‘Beni demek istemedin ya?’ diye sormaya başladılar. O da, ‘Bana ihanet edecek olan, elindeki ekmeği benimle sahana batırandır. (…) Ona ihanet edecek olan Yahuda, ‘Yoksa beni mi demek istedin?’ diye sordu. İsa ona ‘Söylediğin gibidir.’ karşılığını verdi.”

“Son Akşam Yemeği” işte tam bu anın resmidir. Bu tasvir daha önce çok kez yapılmıştır ancak anı yansıtması açısından Leonardo bir ilke imza atmıştır.

Kitabın yazarı, sanatçının matematiğini şöyle anlatıyor:

“Havarilere dikkatle baktığımızda üçerli gruplar halinde bölündüklerini görüyoruz. İsa ise merkezde yalnız bırakılmış. Eseri ne kadar incelersek inceleyelim, gözümüz en son İsa figürüne kayar. Muhtemelen resme son kez göz gezdirirken merkezdeki İsa’ya son bir kez bakarız. İşte Leonardo’nun uyguladığı matematik budur: Resme nasıl bakacağımız konusunda bizi yönlendirir.”

Resimdeki sahne arkaya doğru daralmaktadır. Bu sayede merkezde kalan İsa figürü daha da ön plana çıkar. Başında hale yoktur, arkasındaki pencereden sızan ışıkla aydınlanır tüm ortam.

Havarilerin hepsi Antik Yunan filozofları gibi görünmektedir. Bu, genel olarak Rönesans sanatının Antik Yunan ve Roma’ya gönderme yapmasıyla ilgilidir.

Eserin oran orantı olarak da sanat tarihinin en başarılı kompozisyonlarından biri olarak kabul edilmesinin nedeni ise İsa’nın başına baktığımızda ve onu merkez kabul ettiğimizde başın, resmin her köşesine eşit uzaklıkta olduğunu görmemizdir.

Eserdeki havarilerin taşıdıkları semboller, bu yolla onların kim olduğunun belirginleşmesi, Leonardo’nun deneysel merakı sebebiyle eserin nasıl sakat doğduğu/sakatlandığı, Dan Brown’ın yanılgıları gibi birçok meseleye kitaptan ulaşabilirsiniz.

Keyifli okumalar. (Daha fazla kitap incelemeleri ve edebiyat arşivi için, instagram: guzkitap)

[konoko]

i'm not horny, i just want to feel better

[moonpoemsz-deactivated20221106]

fav or repost if you saved ♡

[kingasly]

me, after seeing daniel’s dick in his work out videos a few days ago: well... alright... it can’t get much worse than this

daniel: come baby

me:

[aataraksiya]

2017 Lil Peep

2018 Xxxtentacion

2019 Juice Wrld

2020 me, please

[bigcataleya]

Seninle ilk kez yanyana gelince kavuşamadığımızı anlamıştım.Vedalaşmakta gereksizdi o yüzden zaten.

[arihhpagli-blog]

“Sim eu mudei. Caramba! Como eu mudei. Parece que as pessoas aprendem a crescer com suas dores. Sempre existe duas opções: ou você aprende e cresce, ou fica vivendo a mesma monotonia. Eu escolhi mudar e veja só, estou tão bem que nem parece eu.”

— Gabriel Sander.   (via repouse)

[pecaremos]

[noir-charlotte-again]

[aataraksiya]

uzgun olmak icin yaratıldık - Group Chat on Tumblr

This is a Group Chat on Tumblr that chats about: #i'm sad.

[inimdeyim]

“Kendimi ne övecek ne de yereceğim; artık insanlarla gerçek bir ilişkim kalmadığından, hiçten başka bir şey olamam. Hiçbir iyilik yapamaz oldum ki kötülüğe çevrilmesin. Başkalarına ve kendime zarar vermeden hareket edemiyorum; her şeyden el çekmek benim yegane görevim oldu, ama bedenimdeki bütün bu hareketsizliğe rağmen, ruhum hala faaliyette, hala duygular ve düşünceler üretiyor, sanki onun iç ve manevi hayatı, dünyevi, maddi her türlü ilişkinin kesilmesiyle arttı. Bedenim artık benim için bir yük, bir engelden başka bir şey değil ve ondan elimden geldiği kadar sıyrılmaya bakıyorum.”

— Jean Jacques Rousseau / Yalnız Adamın Hayalleri

[coltre]

[aataraksiya]

lie because life is unaccepting. I lie because it’s better off this way. I am a chronic liar. and when you find out the truth...

im sorry

[panicxatxthexgunshot]

⚠️TRIGGER WARNING⚠️

——————————————

pathological liar.

strong words . but it is true. I lie , a lot. I lie because I tell you I am okay. I lie because I tell you I’m going to sleep when in reality I’m up all night thinking whether or not I want to live another day. I lie because I tell you I am taking my meds, when in all honesty I stopped taking them weeks ago because you “are happy” with who I was becoming . but that person was not me. I lie when I tell you I’m taking a long hot shower because I want to relax, but I’m sitting in the bathtub with a blade in my hand and the water following every single stroke like a burning line of Fire because ... I want to die. I lie because I can’t bear to see the look on your face when I tell you “ I give up.” I lie when I tell you “ I’m not hungry I just ate.” because I’m fat and need a flat stomach. I lie when I tell you I’m feeling cute because .. who likes an insecure bitch. I lie because life is unaccepting. I lie because it’s better off this way. I am a chronic liar. and when you find out the truth...

im sorry.