Samet

Photographer, Political Scientist and Chocolatier.

[sokmensi-deactivated20150925]

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz,sırtüstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadıgım kadar, Çok az şeyi Ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim. Seyahat ederdim daha fazla. Daha...

[kulakarkasi]

[staff]

Have a nice weekend, Tumblr. 

[instagram]

A Photographic Tour of Sherlock’s London

For a deeper view into London’s most popular landmarks and buildings, check out the #londonsights hashtag on Instagram. To follow “Sherlock” at the 2014 Emmys, browse the #Emmys hashtag.

To fans of the novels and the BBC series, the locations featured in the Sherlock Holmes stories are almost as iconic as the characters themselves.

The most famous of all is 221B Baker Street, the home of Sherlock Holmes and John Watson. Although London’s official Holmes museum now bears that number, the address was completely fictional when Sir Arthur Conan Doyle published the first “Sherlock” novel in 1887—building numbers on Baker Street did not yet extend that high. The flat shown on the British television show is actually located on the much-quieter North Gower Street, near Euston station.

Next door to Sherlock’s imaginary home is Speedy’s Cafe, a frequent filming spot for actors Benedict Cumberbatch (Sherlock) and Martin Freeman (Watson). Speedy’s is a real restaurant and a destination site for super-fans—they even have a Sherlock-themed wrap on the menu. Another notable filming location for the television series is St. Bart’s Hospital in Smithfield, the oldest hospital in Europe and backdrop for Sherlock’s final showdown with arch-nemesis Moriarty.

[instagram]

Exploring the Nature and Culture of Sa Pa, Vietnam

To see more photos and videos from Sa Pa, explore the Sa Pa location page.

With its abundant nature and distinctive rice terraces, the Vietnamese town of Sa Pa brings in many tourists and Instagrammers—as well as rapid economic changes. Located 1500 meters (4921 feet) above sea level, Sa Pa is the capital town of Sa Pa District in Lào Cai Province, a region in northwest Vietnam that lies in the Hoang Lien Son mountain range in the far eastern part of the Himalayas and runs along the Chinese border. The mountains in this area are covered with rows of rice fields lined up like staircases, creating an extraordinary landscape.

Sa Pa is home to several local hill tribes of which the Hmong and Dao are the largest. Although the tribes inhabited the region for centuries, it wasn’t until the French colonization in the late 1880s that Sa Pa became recognized as an official town on the national map. Since then, different groups of people have moved in and out of the area due to military conflicts and economic reformations to create the current state of cultural diversity. Today, the rustic living environment creates a large draw for people who want to share in the experience of the frontier town at its full economic boom.

[instagram]

The Witches and Warlocks of Walpurgisnacht

To view more photos and videos from Walpurgisnacht, explore the Brocken location page and browse the #Walpurgisnacht hashtag.

Every year, six months from Halloween, spring festivals in Northern Europe are held to celebrate the eve of May Day. In Germany, the traditional Walpurgisnacht festival welcomes May 1 with witches and warlocks.

On Walpurgisnacht, or “Walpurgis Night” as it precedes the May Day feast of Saint Walpurgis, it is believed witches congregated for pagan ceremonies in places such as the Harz mountains in Schierke, Germany.

Today, adventurous Instagrammers and tourists make the journey up 1142 meters (3747 feet) to Brocken, where costumed revellers dance among bonfires at dawn. Elsewhere Walpurgis parties are held known as Tanz in den Mai, meaning “dancing into May”, followed by a four-day holiday in the country.

Similar witch festivals also take place on this night in Sweden (Valborgsmässoafton), Finland (Vappu), the Netherlands and the Czech Republic (pálení čarodějnic).

[instagram]

Exploring Dublin’s Long Room

To view more photos and videos from Dublin’s Trinity College Library, explore the Long Room location page.

Measuring 65 meters (213 feet) in length and housing more than 200,000 of Ireland’s oldest books, the Long Room at Trinity College Library in Dublin stands as a historical and cultural masterpiece.

The library is the largest in Ireland and dates back to the establishment of the university college in 1592. It holds more than 6 million printed works spanning 400 years.

The Long Room was originally built with a flat ceiling, but it was expanded to accommodate upper shelves and a gallery in the 1850s after the library was given legal deposit status in 1801, meaning it receives free copies of all material published in the United Kingdom and Ireland.

In addition to the numerous written works housed within the library, the Long Room also boasts marble busts of great philosophers, writers and artists as well as Ireland’s oldest harp.

[abdulmevla-blog]

HALK HER ŞEYİ BİLİYOR!!

'16 Ocak 1998'de Refah Partisi'nin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmasıyla Milli Görüş geleneğinden gelen siyasiler Fazilet Partisi altında tekrar birleşti. Ancak değişmeyen politikalar ve değişmeyen yaşlı lider kadro sebebiyle partinin halk tabanında karşılık bulamadığını düşünen Abdullah Gül liderliğindeki Yenilikçiler, Gelenekçiler ile Fazilet Partisi kongresinde başkanlık yarışına girdi. 14 Mayıs 2000 tarihinde düzenlenen kongreyi kıl payı bir farkla kaybeden Yenilikçiler artık partide toplum tabanlı bir siyaset yapılamayacağını düşünmeye başladılar. Bu ortam içinde Fazilet Partisi de Refah Partisi ile aynı akıbete uğrayarak kapatıldı (22 Haziran 2001). Hapisten çıkan Recep Tayyip Erdoğan'ın da aralarına katılması ile Yenilikçiler hemen yeni bir parti çalışmalarına başladı.' Vikipedi, AK Parti'nin kuruluşunu bu şekilde tarif ediyor. Bu hikâyenin üzerinden neredeyse 15 yıl geçti. Bu 15 yılda çok önemli şeyler yaşandı Türkiye de. AK Parti'de bu zorlu yolda hem ülkeyi değiştirdi, hem de kendisi değişti ve dönüştü. Ülke farklı bir yere ve AK Parti de yeni bir yol ayrımına geldi. Öncelikle söyleyeyim; Türkiye çok hayırlı bir yolda. Yaşananlar bizlere ne kadar sert ve kabul edilemez gelse de, kendi özgün demokrasisini kurma cihetinde yaşananlar, hele Batı ile mukayese edildiğinde oldukça sakin ve başarılı bulunmalı. Batı kendi demokrasisini yüzbinlerce ceset üzerine kurdu... Yo hayır, sadece Avrupa'daki iç mücadelelerdeki kayıplardan bahsediyorum. Yoksa bu 'demokrasiyi' tahkim etmek için sömürgelere ihraç ettiği katliam, talan ve soykırımlarla birlikte düşündüğünüzde, bugün yüce Batı uygarlığı uğruna milyonlarca insan can vermiştir. Mısır örneğinde olduğu üzere hala da vermektedir. Gelelim AK Parti, 17-25 Aralık Darbesi ve Cumhurbaşkanlığı seçimlerine... AK Parti, 2000'lerdeki gibi bir yol ayırımında mı? İkinci bir 'Yenilikçiler'-'Gelenekçiler' ayrışmasının eşiğinde miyiz? Eğer öyleyse, kim 'Yenilikçi', kim 'Gelenekselci' tarafına düşüyor? Akla böyle bir ayrım geliyor olsa da, kanımca şu an yaşanan çok daha benzersiz bir süreç. Milli Görüş çizgisi özellikle Batı ile kurduğu ?kurmamak üzere- ilişki ve içe kapalılık nedeniyle kendi doğal sınırlarına erişmiş ve bugünkü CHP'nin yüzde 25'lik banda sıkışması gibi bir durum ortaya çıkmıştı. Partiyi merkeze açmak için zihniyet farklılaşması gerekiyordu ve Yenilikçiler bunu görerek harekete geçti, teveccüh buldu ve o an ülke de böyle bir hamleyi bekliyordu. Türkiye yeni bir darbeden geçmiş, ekonomi darbeciler tarafından talan edilmiş ve Şubat 2001 krizi ile 'deniz' bitmişti. Bugün ise, 13 yıllık başarılı bir iktidar sürecinden sonra, ciddi bir kalkışmayla karşı karşıya kalan bir parti ve lideri var. Siyasi boşluk veya bunalım AK Parti'nin kapladığı alanda değil, CHP ve sekter solcuların, lastik patlatmış sözde liberallerin işgal ettiği totaliter laik sosyolojide. Yani tarihi momentum, totaliter laik tabandan bir yenilik talep ediyor. Ancak medyaları ve aydın görünümlü oportünist kalemleri ile bu sosyoloji işgal edilmiş durumda. Bu nedenle de Gezi'nin enerjisini bir nefes borusu olarak değerlendirmek yerine, ondan bir darbe çıkartmaya çalışarak boşluğa savurdular. Gezi sosyolojisi de özgür olmadığı için 30 Mart'ta gidip CHP'ye blok oy verdi. Paralel devletin aparatı için oy deposu oldu. Bugün Türkiye'de yaşanan gerici güç ittifakının meşru siyasi temsilciye darbe teşebbüsüdür. Bu grupla hareket edecek olası AK Partililerin ise siyaset dışı ayak oyunlarından medet uman 'Gerici' güçlerin arasına katılacağı kesindir. Bunun 'Yenilikçilik'le veya 'muhaliflikle' ilgisi yok. Yüzyıldır aşina olduğumuz köhne bir gericilikten bahsediyoruz. Bu ittifaka dini bir cemaatin üst yapısının ve birtakım iliştirilmiş AK Partili vekilin katılması kafaları karıştırmasın. Yaşananlar normal mi? Evet normal... Bir ülke bir odadan diğerine girer gibi totaliter rejiminden sıyrılıp kendi özgün demokrasisine geçemiyor. Bu işi 250 yıldır Batı'dan ithal etmeye çalışmakla da sadece özgürlükler zarar gördü ve ülkede seçkin bir diktatörlük kuruldu. 90 yılda gelebildikleri yer Pınar Kür ile Perihan Mağden'in, Ertuğrul Özkök ile Cengiz Çandarların ilk anlamlı krizde bir tık mesafeye yerleşmesi oldu. 'Tam kontrol'ü sağlamak takıntısıyla dindar bir cemaat üst yapısı ahlakından ayrılıp bu köhneliğin yanına geçti. Bu noktada Erdoğan tarihin kendisine verdiği göreve en namusluca yapışan lider olarak değer kazanıyor. Yaşanan Erdoğan'ın kişisel mücadelesinden çok fazla bir şeydir. Halk bunu biliyor ve Erdoğan üzerinden kendi geleceğine sahip çıkıyor. Dün bizlere yaşatılan acılar, bugün tecrübe olarak geri dönüyor ve tuzakları anlamsızlaştırıyor. Erdoğan karşısında Gül'ün olası liderliğine bel bağlayan gerici ittifak sükûtu hayale uğrayacaktır. Gül bu oyunlara gelmeyecek kadar tecrübeli bir siyasidir. Çünkü hikâye yazıcılar artık etkisizleşmiştir.

[attorneytrash]

[turkuazdunyam]

çok anlamlı lan

[andrometonks]

DÜNYANIN EN MÜKEMMEL GİFLERİNDEN BİRİ OLARAK İLAN EDİYORUM

[abdulmevla-blog]

#nestle #1927 #kakao #chocolate

[abdulmevla-blog]

#istanbul #trafic #morning #music #instagood #picoftheday #coffee #starbucks

[abdulmevla-blog]

Hizmet derken?

Ne garip değil mi? İşinde, gücünde, ekmeğinde, dershanesinde imajı verilen bir gruptan öylesi korkuluyor ki bu ülkede, haklarında konuşulduğunda insanlar “Yapma, başına iş alırsın” diye uyarılıyor-du. Bir ‘hizmet hareketi’ için gayet ilginç ve başlı başına şüpheli bir durum-du… Yakın zamana kadar böyleydi en azından, artık değil. Deşifre oldukları her tartışmada, o kadar da güçlü olmadıkları, o kadar da becerikli olmadıkları, o kadar da dokunulmaz olmadıkları, ve aslında gölgeleri kadar uzun olmadıkları anlaşılıyor. Hakaret etmedikleri kutsal kalmadığına göre, elimizi daha fazla korkak alıştırmanın bir alemi yok.) 2002'de Lise 2’deydim. Yaşadığım ilçede tüm dershaneler, sınav maratonunda yüksek başarı potansiyeli taşıyan öğrencileri bünyelerine katmak için aktiviteler düzenliyordu. Gülen Cemaati’nin dershanesi de aralarında olduğum bir grup öğrenciye 15 günlük ücretsiz eğitim kampı teklif etmişti. Katıldığım ilk gün dershanenin Matematik Hocası yanıma geldi, bir arkadaşımı ‘kendilerine çekmek’ için yardımıma ihtiyaçları olduğunu söyledi. Sözünü ettiği isim bir başka cemaatin liderinin torunuydu. Beni tanımıyorken kullanmak istemesine, harcanabilir bulmasına üzülmüştüm. Cemaat liderinin torununa özel ilgi duymalarından da rahatsız oldum. Gün bitmeden kaçıp gittim. Dershanenin deneme sınavlarına girdim. Birinci olmayı beklerken üçüncü olmuştum. Kaymakamın kızı birinci, emniyet müdürünün kızı ikinciydi. İkisi de arkadaşımdı, biri arkamdaki sırada, biri yanımda oturuyordu, birbirimizin netlerini biliyorduk. Sıralamayla oynanmıştı. Çok gülmüştük ama adil olmadıklarını da düşünmüştük. Ailemi, dershane temsilcilerinden itiraf gelene kadar inandıramadım. Açıklamalarına göre, dershanenin bürokrat çocuklarını kayırması bir amaca hizmet ediyordu. 28 Şubat’ın en ağır darbelerinden birini İmam Hatipler almışken Cemaat dershanelerine bir şey olmamıştı, böyle devam etmeliydi. Bu durum mütedeyyinler için bir kazanımdı. Çocuklarını İslami hassasiyetleri olan bir dershaneye emanet etmek şükredilecek bir şeydi. İnanmadım, önceki yıl benden istediklerini açıklamıyordu bu durum. Ama üstelemedim. Olanları içime sindiremiyordum ama mütedeyyin bir gruba karşı olmak için de kendi tecrübelerimi yeterli görmüyordum. “Helalleşmeyeceğiz! Hesaplaşacağız!” ÖSYM Şifre Skandalı’na kadar Cemaat ve dershaneleri üzerine pek düşünmedim. Skandal patladığında ben de önce “İftiradır” deyiverdim. Böyle oluyor genelde, duygusal refleks, sevmesen de kendine yakın olduğunu sandığını savunma ihtiyacı duyuyorsun. Birkaç gün sonra 15 yıl önce yaşadıklarımı hatırlayıp kendime kızdım. Cemaat taşrada dahi temiz güreşmiyordu, olabilir miydi? Şifre iddialarını dikkatle okudum, korkunçtu. HSYK seçimlerinin ardından ikinci kez hayal kırıklığına uğradığımı, “Evet” oyumu dahi sorguladığımı söylemeliyim. Ama kök salmış eski ‘derin’le hesaplaşmak, yeni bir yapının yerleşmesine izin vermeyecek şekilde düzeni yıkabilirdi. Bu hiçbir şey yapmamaktan yeğdi. O günlerde Balyoz, Oda TV, Devrimci Karargâh derken açılan davalarda deliller zayıflıyor, usulsüzlükler artıyor, çizgiler grileşiyordu. “Ama…” diyenin Ergenekonculukla suçlandığı günlerdi. Oda TV ve Şike soruşturmalarına iddianameleri okuyana kadar inanmaya çalışmış, okuyunca yıkılmıştım. Çetelerle mücadele ederken başka hesaplar da görülüyordu. KCK davaları, Cübbeli Ahmet Hoca derken Özel Yetkili Mahkemeler (ÖYM) kontrolden çıktı. Gerginlik had safhadaydı. Artık Cemaat hariç kimse kayıtsız şartsız ÖYM’leri savunamıyordu. Aynı süreçte Başbakan Erdoğan’ın seçim maratonundaki “Helalleşeceğiz” söylemine en sert tepkiyi de Cemaat kalemleri verdi, “Helalleşmeyeceğiz! Hesaplaşacağız!” diyerek. En çok milletvekili aday tercihleri eleştiriliyordu. Bir çocuk bile anlıyordu ortada iktidara ortak olma arzusu olduğunu. GES meselesi 2011 boğuculuğunun son günlerinde Roboski (Uludere) faciası yaşandı. Emre Uslu ve Mehmet Baransu 12 saat bile geçmeden faciaya neden olanın MİT olduğunu iddia etmeye başladı. Ardından 7 Şubat geldi. Ancak 7 Şubat’ın, Oslo görüşmelerini gerçekleştiren MİT mensupları ve dolayısıyla Başbakan’ı hedef almasının gölgesinde kalan başka bir kavga vardı. Türkiye’nin en büyük elektronik dinleme üssü Genelkurmay Elektronik Sistemler (GES) Komutanlığı MİT’e geçiyordu. GES, Asya’dan Afrika’ya, Kafkaslar’dan Orta Doğu’ya kriptolu haberleşme sağlayacak, istihbarat toplayacak uydu, dinleme ve yer sistemlerine sahipti. Bu tür sistemler tüm ülkelerde istihbarat teşkilatlarının kontrolündeydi ancak Cemaat bu sistemlerin Emniyet’e geçmesi için lobi yapıyordu. Yani dış güvenlik için kilit öneme sahip bu sistem, ülke içini hedef almalıydı. 7 Şubat’tan sonra Cemaat-Ak Parti arasındaki tansiyon hiç düşmedi. Hükümetin emniyet ve yargıda yaptığı tayinlerden tutun, iç ve dış işlerinde yapılan tüm atamalara kadar hemen her türlü yetki kullanımı, Cemaat yazarları tarafından “Tasfiye ediliyoruz” çığlıkları ile karşılanıyordu. ÖYM’lerin dayanağını oluşturan kanunda değişiklik yapılmasıysa kalan tüm bağları kopardı. Gerginlikte bir yıllık fırtına önce sessizliğin ardından Gezi süreci geldi. Yoğun gündemde fark edilmedi ama Today’s Zaman olayların başından itibaren Erdoğan karşıtı analizlerle doldu taştı. Zaman Kahire temsilcisi, El-Vatan’a verdiği mülakatta Erdoğan’ı ‘mutlak itaat isteyen diktatör’ diye tanımladı. Bir yıl önce Erdoğan’ın ‘helalleşme’ vurgusunu ‘yumuşama’ saymış olan Cemaat, bugün Erdoğan’ı ‘otoriterleşmekle’ suçluyordu. ‘Hesaplaşma’ diyerek ülkeyi yüksek gerilim hattına çevirenler, hesaplaşmak istedikleriyle birlik olmuştu. “Dokunan yanar”ı doğrularcasına hapse atılan İmamın Ordusu’nun yazarıyla İmamın Ordusu aynı taraftaydı. Cemaat’e ateş püsküren ‘şikeci’ Fenerbahçe ile Cemaat aynı saftaydı. Cemaat Ergenekon avukatlarıyla da yan yanaydı. Bu sırada Gülen, Erdoğan’a el uzatıyor, otoriterleşmenin hası bir teklifte bulunuyor ve Gezi için, “Gel beraber nesilleri ıslah edelim ve beyinlerini elden geçirelim,” diyordu. ‘Otoriteye saygı’ Aslında Cemaat’in eskiden beri otoriteyle bir problemi olmamıştı. Gülen 12 Eylül darbesini “Hızır gibi imdada yetişen Mehmetçik” olarak tanımlamış, Kenan Evren’in din derslerini mecburi yaparak cenneti garantilediğini söylemişti. 28 Şubat’ta Refahyol hükümetine “Beceremediniz artık bırakın. Asker sizden daha demokrat,” demişti. Zaman Gazetesi 28 Şubat hükümetini “Hayırlı olsun” manşetiyle karşılamış, Gülen “Asker anayasal yetkisini kullandı,” açıklaması yapmıştı. Gülen’in Mavi Marmara için kurduğu “Otoriteden (İsrail) izin alınmalıydı,” gibi cümleleriyse hepimizin malumu. Peki, neden Kerim Balcı gibilerin Mursi’yi eleştiren yazıları bizi şaşırtıyor? Aynı Balcı Şalom Gazetesi’ne verdiği röportajda Filistinlileri terörist kategorisinde değerlendirmemiş, İsrail’e aklınca Türkiye üzerinde nasıl nüfuz sağlanacağına dair tavsiye vermemiş miydi? Cemaat neden Mehmet Barlas’la “Gülen Türkiye’nin Soros’u mu?” tartışmasında öfkesini tutamıyor? Fatih Altaylı Gülen’e sorduğu “Mason benzetmelerine ne diyorsunuz?” sorusuna “Masonluk kötü bir şey değildir. Benzetebilirsiniz,” cevabını aldığını çok önce söylememiş miydi? Önder Aytaç’ın Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oyunu Haberal’a vereceğini söylemesi niye garip? Cemaat’in ‘Gazeteci ve Yazarlar Vakfı’ 28 Şubat ertesinde ‘Yılın Hoşgörü Ödülü’nü İsmail Hakkı Karadayı’ya vermek istemiş de ret cevabı almamış mıydı? Dolayısıyla sormak gerekiyor. Cemaat, neden Özal’ın Türki Cumhuriyetler açılımını sahiplenmediği gibi bugün de Erdoğan’ın Orta Doğu açılımını sahiplenmiyor? Nasıl oluyor da Abant Platformu’nda Kürdistan eyaleti gibi Cemaat tabanına fazla ‘large’ gelebilecek çokça tartışma yapılagelmişken, Cemaat yazarları çözüm sürecinde her gelişmeden bölünme kaygısı çıkarıyor? Cemaat neden Suriye meselesi henüz İran’la masada çözülebilecek durumdayken, o masayı devirmek için elinden geleni yapmıştı? Hatırlayalım, Suriye krizinden de önce İran Büyükelçiliği Zaman’a bir mektup gönderip gazeteyi İsrail’den bile daha Siyonist bir çizgide olmakla suçlamadı mı? Zaman bazı faaliyetlerinde çizgiyi aştığı için akreditasyon sıkıntısı yaşıyor olamaz mı? Cemaatin gerçekten otoriterlikle mi problemi var, yoksa ‘devlet otoritesi’yle mi? Neden Cemaat İsrail’in karşı olduklarına düşman, yanında olduklarına dost? Gülen’in kendisi söylüyor: “İsrail’le iyi geçinmeden dünyada iş yapılmıyor.” Peki iyi geçinmenin sınırları nerede başlıyor, nerede bitiyor? ‘Hizmet’in, güçlü olduğu ülkelerle iş yapmaya çalışanlara kendi kanallarını dayattığı iddiaları rekabetçi piyasa şartlarıyla mı açıklanıyor? Hizmet değerlidir ama kime ve hangi amaca hizmet edildiği önemlidir. Cemaatin artık her eleştiriye ‘fitne’ diyerek topu başka yerlere atmayı bırakıp biriken sorulara cevap vermesi gerekiyor. Zira o cevaplar, destek ve anlayış bekledikleri kişiler kadar, ‘hizmet’ yolunda pek çok zorluğu göze alanlar için de önemli olmalı.

[abdulmevla-blog]

[abdulmevla-blog]

[abdulmevla-blog]

#istanbul #eminönü #sultanahmet #sirkeci #süleymaniye #taksim #bosphorus

[abdulmevla-blog]

#istanbul #goldenhorn #eminönü #sirkeci #sultanahmet #süleymaniye #bosphorus

[abdulmevla-blog]

[abdulmevla-blog]

#istanbul #trafic #city #metropolitan