Birinden vazgeçmek zorunda olduğunu fark edip ona son kez şefkat dolu gözlerle bakmak.
he wasn't even looking at me and he found me

oozey mess
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Misplaced Lens Cap

roma★
One Nice Bug Per Day
Sade Olutola

shark vs the universe
occasionally subtle
No title available

PR's Tumblrdome
h
Lint Roller? I Barely Know Her
d e v o n

@theartofmadeline

Andulka
No title available
Monterey Bay Aquarium
hello vonnie
Today's Document
seen from Poland

seen from Türkiye
seen from Chile
seen from Ukraine
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Singapore
seen from Morocco
seen from Singapore

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from United Arab Emirates

seen from Germany

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from New Zealand

seen from United States
seen from Iraq
seen from Algeria
@aklimdatutamadiklarim
Birinden vazgeçmek zorunda olduğunu fark edip ona son kez şefkat dolu gözlerle bakmak.
Birinin umrunda olmak için çaba göstermek üzerine tutkularımız var; aslında biliyoruz ki önemsemeye başladığını hissedersek kaçacağız.
Hope is dangerous thing to have. All I can say is that.
İnancımı yitirdiğim şeyleri hissetmeye zorlanıyor gibiyim.
merhaba kabullenişin sessizliği.
Tek kişilik yatak üzerine iki kişilik mutluluk hikayeleri.
Sevmek vs Sevememek
Benim bazı sorularım var.
Herhangi birine herhangi birini sevmiyor diye kızabilir miyiz? sevmek elimizde midir? elimizde ise de ne kadarı elimizde? örneğin ben birini, onun beni sevdiği kadar sevemiyorsam bu benim suçum mudur yoksa karşı taraf kendini sevdiremediği için onun suçu mudur? birini sevmek istiyoruz diye sevebilir miyiz mesela? yoksa sevgi de aşk gibi arandığında bulunamayan bir şey mi?
Sterling St. Jacques and Pat Cleveland dancing on Halston’s floating staircase (1975, Bob Colacello)
Durduk yere artan ilgim senden vazgeçtiğim anlamına gelir; gözden çıkardığım her şeye son kez özenle yaklaşırım.
Başkasının belirlediği standartta devam etmek yerine bildiğim doğrularla sona erdirme alışkanlığım yüzünden bi ilişkinin tarafı olamıyorum.
Özgürlük
Gözümle bulunduğum yeri süzdüm. Dört duvarı tek tek süzdüm. Hayatımın bu dört duvar arasında geçmesi yüzüme sert bir tokat attıktan sonra bu dört duvar arasında da sadece bir duvarın bana ait olduğu gerçeği daha sert bir tokat attı. Ama yıkılmamıştım. Dik durmaya çalışıyordum ki içeri girerken ve çıkarken parmak izi zorunluluğu bir tekme attı hayalarıma. Sendeledim ama düşmemeye kararlıydım. İçimden düşmeyeceğim diye sayıklayıp bilinçaltımı inandırmaya çalışırken giriş çıkış saat kısıtlamaları narkoz etkisi yapan bir tekme daha attı baldırıma. Hissetmiyordum sol ayağımı ama ziyanı yoktu. Topallaya topallaya da olsa ayakta kalıp düşmeyecektim. Tam adım atıp toparlanacaktım ki ilk geldiğimde imzaladığım 68 maddelik sözleşme geldi aklıma. O zaman dedim ki kendini kandırmanın gereği yok, sal kendini zincirlerin arasına ve kabullen. Ne de olsa kabullenmek her şeyin başlangıcıydı.
instagram: @alinevissoto
psa
sometimes life doesn’t care at all what you think, or what you’ve done to deserve anything. it’s one of the cruellest things about life, and it’s possible to feel invisible, or unwanted, or unimportant. but life goes on, and you are a source of joy to others in ways you will never know.
Ona ufak duygular hediye edin, atlatamayacağı engellerle dolu bi hayat bırakın.