We're the students of 2- de Brebeuf.
A sophomore class of crazy messed up weirdos who live like they have more than one. We go to Xavier University High School, a school where you're taught to become men and women for others.
We live in a world where life is a rollercoaster. But not just any rollercoaster, but the fun kind. The kind that only goes up. We're random, we're fun, we're messed up, and most of all... we're a family.
A year and a month ago, naa ta sa isa ka classroom nga naa sa very unfamiliar place sa atoang tanan. Some of us, kaila na. While some are new. At first, makaingon jud ko ug, "Kini nga section? Hilom kaayo ni. Everyone is competitive. Serious tanan." But as time passed by, tanan nako hypothesis about sa class, wrong. Last year was the opposite of what I expected. Intrams came. Niingon napod ko ug "Ah, wala nani. Sure na ang other sections." I never expected nga sa first few games palang, daog na ta. Didto nagsugod ang akong pag close sa brebeuf. Nga nakaingon na jud ko ug, "Ay, this one is different." Summer before second year, I told myself na dili jud ko dapat ma-attach sa isa ka section. Dapat business lang. But Brebeuf made me open my heart and mind. Nga dili tanan impossible. Math Song. Verse choir. Jazz Chant. Those competitions made us stronger. Yes, we didn't accomplish our goals, but we got something from our failures. Or, were those failures? I don't know if dapat ba nako to tawagon nga achievement or failure. Kay for me, adto nga times, didto ta tanan nagka close. Didto nato nahatag adtong best. Dadto ta nag tinabangay. Dadto na form ang word nga "Family." So, thank you. Thank you sa tanan memories nato together. I will never forget you guys. Nag plan ko ug post ani before nag end ang school year but indenial paman gud ko. I still don't want to say my 'goodbyes' to all of you. Dili pa ko gusto mag char char ug thank you sa inyo kay dili pa nako gusto i-let go ang section na giconsider nako ug best ever. But I realized, I don't have to stop loving Brebeuf. I don't have to let you go. I don't have to say goodbye. I just have to love Brebeuf in a different way now. Here's to the best section ever!
Char kaayo ni guys kabalo ko huhu nakareflect lang ko oy char hahaha love u all
So... it's been a long time huh? Maka-miss na kaayo. The memories, the inside jokes and all the craziness we've shared together. We wanted it to last a little longer, but sadly that wasn't possibe. We can't control time, no matter how many times we wish we could. Sa karon, all we have are our memories, and random quests towards having an amazing school year.
Even if it was no perfect ride either. There were so many bumps along the road. But still, that's what made it so memorable. Having gone past the bumps and arriving safely and happily at our destination. And even if our Brebeuf journey is over... hey, there's still 3rd year. Classmates man ta or dili. We've still got shitloads of memories to make.
Binuang lang or dili? Makakilig or dili? Bagay or dili? Mao ni ang mga questions nga imohang mapangutana whenever ma-topic ang about ani sa ilang duha. Throughout the year, makita jud nimo si JR nga sige'g duol kay Drea. Perme kuliton. Tapos ang isa pud, kunwari annoyed. Ginastalk raba si JR usahay. Ehem. Kahidumdom pa ba mo sa piso ni Ma'am Chejay? Ang piso na nagsisimbolo ng iyong puso. Char. Unya kang kinsa gihatag ni JR iyang piso? Of course, eh di kay Drea. Kilig pud kaayo tang tanan? Hahaha.
Nakaingon na ang uban nga crush jud ni JR si Andrea, mu ingon man pud siya'g oo. Pero tinuod kaha na? Knowing JR, naa'y mga oras nga dili ka kabalo kung binuang ba gyud na iyang gina-ingon or dili. No offense, dude. Peace ta. Although hantod karon, nga summer na gani, no one is still sure if he really likes her that way or not. But this 3rd year, mu amin kaha siya? But if you ask me... Team Nikko man ko. Mas kin kung kiligon gyapon ko ani nga loveteam. Sarreeeh.
Ang Mag-MU ng Bayan. Sila imong matawag nga unexpected loveteam jud. Ngano? Kay wala ni sila’y sturya sturya, gina-saway si Kim kay Saburao, tapos all of a sudden… boom. Mabaw-an na lang nato nga close man diay ni sila, sa FB lang ga-chat. Unya MU na man diay. And being the loving supporters we are, gina-push gyud nato ni sila’g ayo. We fondly call them sa ilahang loveteam name nga KimberLu, nga pag-ignon nimo kay Kim kay mamula tas hapakon ka. Hahaha.
Kinsa ma’y kahidumdom sa official song nga gi-play sa atong songwriting composition contest? Katong grabe kaayo nga vocals ang gipang-butang nila Leika ug Bianca? Ang title ato, ‘Hold On’. Plus, si Angelu ang nagsulat ato. Another plus, dedicated ‘to kay Kim. Spell kilig? K-I-M-B-E-R-L-U.
We do hope though na pagkaabot nato’g 3rd year, mag-level up na ni sila. Kanang dili na kaayo sila ulaw with eachother ya know? Malay nimo, sila na tingali ma next KathNiel sa Brebeuf diba? Hihi.
01. Young Volcanoes - Fall Out Boy // 02. Here's To Never Growing Up - Avril Lavigne // 03. We'll Be Alright - Travis McCoy // 04. Maybe Tonight - The Summer Set // 05. On Our Way - The Royal Concept // 06. Kings And Queens - 30 Seconds To Mars // 07. Next In Line - Daniel Padilla // 08. At The Beginning - Donna Lewis & Richard Marx // 09. How Far We've Come - Matchbox Twenty // 10. Daylight - Maroon 5 // 11. Thank You - Jason Chen
{listen here}
For the ones who've made the year worthwhile. For the kids who've become my family the past year. For the kids who will become my family in the next years of my high school life. Bruters, this is for you.
Miss 'small but terrible' plus Bunso/Honesto/Baby boy ng Brebeuf. Both cute, both tiny, both amazing at what they do. (Naks ay'g ka-flatter guys xD) Perfect match na diba? Nag-sugod ilang love story sa bike. Si Acelo, nagbike. Nakit-an si Jote, unya nahulog sa iyang bike. Or at least, I think mao nang gi-ingon ni Bro Bon. Kay siya man gyud ang presidente sa fansclub nila. Siya ang rason kung ngano gina-ship ni sila sa tanan students ani nga mental institute. Okay, wala man ju'y something sa ilaha or anything. Murag crackship lang gyud bitaw. Na-invent lang kay wala mi lingaw. Actually, tungod jud kay Bro Bon nga gi-example sila sa CH class kay.
Pero ops, aminin mo. Bagay biya gyud sila, diba?
P.S. I know, I know. The edit is a fail. I suck huhu.
Look, look at us, we want the nations side by side
- passage from 2-de Brebeuf's Jazz Chant
note: Hi guyyys. Inactive na ko ani nga blog. So to make up for it, nagtuon ko ug typography para ninyo chos xD Para memories napud ni satong Jazz Chant ba. Naks haha
Siya nga pala si Kenneth Ian Jules T. Decano. Kilala siya bilang isa sa mga kinababaliwan ng karamihan ng mga babae sa Brebeuf. And by kinababaliwan, I don't literally mean nagkakandarapa sa paraang seryoso. At hindi rin naman ibig sabihin niyan ay pinagkakatuwaan namin siya. Pero hindi namin maitatanggi na natutuwa kami sa kanya. Marami na kami na muntik nang mapaiyak si Kenneth dahil sa mga tukso namin sa kanya na malamang hindi niya nagustuhan. Ayaw din ni Kenneth na nilalapitan siya ng mga babae lalo na kung pantitrip lang naman ang pakay nito sa kanya. Pero mabait si Kenneth. Kung makikilala mo lang siya ng lubusan, sigurado akong gugustuhin mo rin siyang maging kaibigan.
Vice Pres, bakit naman po ako yung unang naging biktima nyo sa loveteam loveteam na yan? Alam nyo naman pong pinapaaral muna ako ng nanay ko bago yang ganyan. Diba po alam nyo naman po yung favorite kong kasabihan at ang motto ko for life? Books before boys. Kaya chill lang, Vice Pres. Hehehe.
Kunwari sila daw ang Chichay ug Joaquin sa Brebeuf. Si Chris ang isa sa mga fangirls nato sa KathNiel, mao nang nahatag niya na ang nickname nga Gummy Bear. So kita pud, tawag nato sa iya kay Carebear. Oh diba? Bagay! Usahay pud matawagan ni sila ni JR ug Mary Chris Bernardo ug Ralph Padilla (Ay! Diba kuya pud na ni Daniel?). Tanggap man pud nato. Isa lagi daw sa rason nganong na Gummy Bear si Ralph kay tungod sa kantahon niya ang mga kanta ni Daniel, si Chris pud, kiligon. Char joke lang Chris lablab. Infairness pud, gentleman man si Ralph so perfect for our Carebear. Alangan, number one biya na nga pangitaon sa laki, diba Chris? Hahaha.
Sa gapangutana, dili sila uyab. Pero we hope it's going there. Ahem. ;)
