Paul Fusco – Robert Kennedy Funeral Train
De foto’s
Deze serie foto’s is gemaakt op 8 juni 1968. Hij werkte toen als stafffotograaf bij het tijdschrift Look in New York. Die ochtend kwam er iemand binnen op de redactie die wist dat er een hoogmis was voor Kennedy in de St. Patrick’s in Washington en dat zijn kist daar met een trein naartoe gingen brengen. Fusco kreeg de opdracht om aan boort te komen van die trein om foto’s te maken. Dat lukte hem, samen met een andere fotograaf. Verder was er niemand aanwezig in de trein van de pers. Toen hij naar buiten keek, zag hij langs het spoor honderden mensen staan die hun laatste eer wilde bewijzen.
Ik vind deze serie foto’s zo sterk omdat het een situatie in beeld brengt die tegenwoordig nooit meer voor kan komen. Tegenwoordig moet de pers eindeloos veel formulieren invullen, laten screenen en uiteindelijk moet je als fotograaf een plek zien op te eisen. Fusco had een netwerk dat ervoor zorgde dat hij op de juiste tijd op de goede plek stond.
Naast het bijzondere beeld dat de serie laat zien, zijn de foto’s ook iconisch voor die tijd. Hoe de mensen eruit zien, wat ze meenemen. Je ziet mensen met analoge camera’s, Amerikaanse vlaggen, spandoeken. Mensen waren zich niet bewust dat er foto’s werden gemaakt. Mensen deden het niet om vervolgens op Facebook te laten zien hoe meelevend ze wel niet geweest zijn. Dit is tegenwoordig wel zo, kijk naar Je Suis Charlie. Mensen stonden op de dam, maakte selfies, gebruikten de hashtag. Toen deden mensen het echt alleen voor zichzelf, omdat ze voelden dat dit het laatste was wat ze konden doen.
Ook laat het beeld het verdriet, de rouw, maar ook vooral de liefde zien die de mensen in de Verenigde Staten voelden voor ‘hun’ Bobby. Blanken, afro-Amerikanen, mannen, vrouwen, kinderen, rijken, armen: iedereen verzamelde zich langs dat spoor. De uiteenlopende onderwerpen op de foto’s zorgt voor een enorme diversiteit in beeld.
De fotograaf
Paul Fusco wordt in 1930 geboren in Massachusetts en begint op zijn vijftiende met fotograferen. Zijn eerste werkervaring doet hij op in de Koreaanse oorlog van 1951 tot 1953 voor het United States Army Signal Corps. Na de oorlog begint hij aan de studie fotojournalistiek aan de Ohio Universiteit, daar behaalt hij zijn Bachelor of Fine Arts. In 1957 verhuist hij uiteindelijk naar New York om professioneel aan het werk te gaan als fotograaf.
In 1973 sluit hij zich aan bij Magnum Photos en zijn foto’s worden door de jaren heen onder andere gepubliceerd in de New York Times, Time, Life en Mother Jones. Zijn foto’s laten vaak verschillen zien in de maatschappij of onrecht, zoals het leven in de ghetto, armoede.
theartofmadeline
areudirty
blakekathryn